Nieuws 2009

 

 

 

   

31 december 2009 Mijn ouders zijn lekker op vakantie in Drenthe. Mark en ik gaan vandaag ook naar Drenthe om daar de jaarwisseling te vieren en blijven dan gezellig twee nachtjes. Iedereen een super 2010 gewenst!!!!!!! En tot ziens in het nieuwe jaar!!!

27 december 2009 Vandaag een heerlijke forumwandeling (Flatcoated Retriever Forum) gemaakt aan het strand van Hellevoetsluis, met in totaal zo'n 17 Flatjes. Lizzy en Phoebe mochten mee. Mijn vader was ook mee en hij had Hera lekker meegenomen. Phoebe heeft op haar manier weer heerlijk genoten. Hera vond ook alles gezellig, vooral in het restaurantje tussendoor. Je weet nooit of iemand wat te eten laat vallen! Ook Carla zit op dit forum en was met haar Galaatje (Jackanape's Always So Lucky) hierbij aanwezig. Wat was het heerlijk om die kleine dondersteen zo te zien rennen en genieten. We hopen dat ze dat weer vaak zal doen in de toekomst! En dan mijn Lizzy. Mijn stoere dame, die zichzelf heel wat vindt, raakte mij vrij in het begin even kwijt en toen ze me weer gevonden had tussen al die mensen is ze geen twintig meter meer bij me weg geweest! Ze heeft stiekum toch een heel klein hartje en is al net zo'n tuttebelletje als haar moeder. Maar laat het haar maar niet horen hoor, want zij denkt nog steeds dat ze heel wat is  Danny, bedankt voor de organisatie, ik vond het weer een leuke wandeling!

26 december 2009 Vandaag weer een gezamenlijke kerstwandeling met mijn ouders gemaakt en weer een nieuwe groepsfoto gemaakt!

V.l.n.r. Jasper, Yamy, Abby, Hera, Yonas, Phoebe, Freya, Holly en Lizzy

23 december 2009 Onze kerstkaart dit jaar met Lizzy in de hoofdrol:

20 december 2009 Wat een sneeuw!!! De honden vinden het geweldig. Er ligt zo'n dikke laag, dat ze soms helemaal koppie onder gingen. Ik heb wel vandaag voor het eerst de poten met uierzalf ingesmeerd, heel dik, want eerder deze week hadden ze erg last van ijsklonten in de haren. Vandaag niet en zo konden we ongestoord van een heerlijke winterse wandeling genieten!

19 december 2009 Vandaag was de show in Wijchen. Lizzy heeft zich niet van haar allerbeste kant laten zien, ze bleef nauwlijks twee seconden achter elkaar staan. Grrrr, leuk zo'n pubertje Als we met z'n allen van de jeugdklas op rij stonden, dan stond ze prima, maar zodra ze in haar eentje voor de tafel moest staan, stond ze continu te wiebelen en ging ze steeds maar zitten. Hmmm, ik dacht dat we toch genoeg geoefend hadden, maar ook dit moet je blijven oefenen, dat bleek maar weer eens. Het betasten en gebit tonen ging prima, dus de keurmeester heeft wel een goed beeld van Liz kunnen krijgen en ze vond dat goed genoeg voor een tweede plek in de jeugdklas met de kwalificatie Uitmuntned!

Ik mocht ook een reu voorbrengen, Colin van Hans en Marie-Anne (sorry, als het niet goed is geschreven). Hij is echt heel mooi en dat vond de keurmeester gelukkig ook. Zij maakte hem reserve Beste Reu! Zo is Colin al een heel eind op weg voor zijn Nederlandse titel!

18 december 2009 Deze avond was er dan eindelijk de diploma-uitreiking van de KC Delft. Dit wordt altijd gekoppeld aan een Bingo avond met volop prijzen. Voor mij een eerste keer, want ik zit nog niet zo lang bij de KC. Sowieso voor mij een eerste keer in mijn leven naar een Bingo avond Nou, ik heb er van genoten hoor! Het was erg gezellig, heb alleen niets gewonnen met de Bingo. Maar wij hebben wel ons diploma en wel met 88 van de 90 punten en de kwalificatie Uitmuntend! Samen met -ik dacht- een Welsh Springer waren we de besten van de hele EG van de hondenschool. Toch wel leuk en knap van mijn pubertje Liz!

17 december 2009 Geluk zit in hele kleine dingen, of gewoon in hele simpele natuursverschijnselen! Vannacht heeft het gesneeuwd. Niks mooiers dan het geknisper van verse sneeuw onder je laarzen, terwijl je van de wandeling met je honden geniet. Heerlijk. Mijn vijf waren in hun beste bui en genoten volop!

Phoebe, Freya, Yonas, Lizzy en Holly

  Yonas

  Lizzy

Holly

16 december 2009 Vandaag de verjaardag van zowel Mark als van mijn schoonmoeder! Allebei van harte gefeliciteerd! Helaas begon de dag heel triest. Een ruime maand geleden berichtte ik al dat het met de broer van mijn vader, mijn oom Hans, helemaal niet goed ging qua gezondheid. Deze ochtend is hij in zijn slaap overleden, net een maand 59 jaar oud.... Pap, heel veel sterkte he.

10 december 2009 Over vier daagjes zijn de Lucky pups alweer 11 maanden oud. Kreeg bericht dat Homer zijn gehoorzaamheid B diploma heeft behaald! Pieter gefeliciteerd! Luna doet zaterdag EG examen. Mariska succes! Met Gala gaat het naar omstandigheden toch best goed. Ook zij is een groepje in de gehoorzaamheid gepromoveerd. Dat is gezien haar gezondheid toch een heel knappe prestatie! Wie weet zien we elkaar over twee weekjes weer, dat zou toch heel leuk zijn!

8 december 2009 Ja, vanavond moesten Liz en ik dus ons EG examen doen. Geweldige voorbereiding getroffen vanochtend, maar niet heus. Voelde me hondsberoerd en heb tot 12 uur in bed gelegen, maar daarna gingen we onze ochtendwandeling maken. Lizzy was totaal door het dolle, kon geen seconde normaal lopen op de wandeling, maar wilde maar 1 ding: rennen!

Hmm, na de ochtendwandeling lekker met ontbijtje (om half 2, ahum) op de bank en een kopje koffie om dan toch maar te proberen eens echt wakker te worden. Het lukte redelijk. Rond half 6 nog een plas- en poeprondje aan de lijn en daar moesten ze het maar mee doen.

Dus op naar het examen. Lizzy was helemaal hyper, die vindt die hondenschool zo geweldig en dan vooral ook vriendje Bruiser, de Curly, maar eigenlijk vindt ze gewoon iedereen helemaal te gek daar. Even inlopen, de volgorde door genomen voor het examen. Ik was als laatste aan de beurt. Jammer, Lizzy is aan het begin altijd het scherpst, maar goed.

We begonnen met de groep. Voorlangs, achterlangs. Lizzy bleef keurig zitten terwijl de andere hondjes langskwamen. En ons rondje deed ze ook best netjes. Daarna moest je 1 voor 1 een stapje uit de linie doen en gebit tonen en staan en betasten. Ze liet netjes als altijd haar tandjes zien, ging op 1 commando daarna staan en bleef keurig staan terwijl ze werd betast. Jippie! Toen ook in de groep 1 minuut blijven zitten en daarna 1 minuut blijven liggen. Ze deed het super stoicijns, 'k moest moeite doen om niet om haar te lachen. Die kop die ze trok

So far so good. Dat was het groepsgedeelte. Nu door naar het individuele gedeelte. Ik was als laatste, dus trok mij even terug in een hoekje op het veld. De eerste die opging volgde zo zo en brak los bij het voorroepen, hmm, dat betekent dus gezakt.... De tweede volgde ook niet super, maar zeker voldoende en deed het voorkomen keurig. Toen Bruiser, wow, die hond kan toch volgen! Baasje heeft veel ervaring met GG en dat is echt te zien. Dat was super. En toen waren wij. Volgen met wendingen ging redelijk, maar naar mijn smaak zat die neus toch wat te vaak naar beneden. De down kostte mij een tweede commando, maar de halt ging perfect. Er kwam een trein voorbij toen wij de linksom moesten doen, heb de instructrice dus never gehoord, maar dat werd me vergeven. En toen het voorroepen en aan de voet komen. Dat ging een week of vier geleden nog niet goed. Blijven zitten, nee hoor, zo snel mogelijk achter het vrouwtje aan. Maar ze kreeg het snel door en ik was hier niet echt heel zenuwachtig meer voor. Maar ja, op het moment dat je die riem afklikt begint ineens je hart toch even harder te bonzen. Ik zeg zit, geef haar nog even een handgebaar en loop vol zelfvertrouwen (ahum) weg. Na een meter of vijftien hoor ik "draai je maar om". Ik roep Lizzy voor, ze komt werkelijk in een perfecte zitvoor!!! Jippie!! Ik klik de lijn weer aan en geef het commando voor aan de voet, ook dat ging perfect. Oef, het zit erop. Gauw het speeltje tevoorschijngehaald en haar even lekker beloond!

Volgende week hoor ik pas of we geslaagd zijn, maar ik denk dat we dat wel zijn. Hopelijk gaan we in januari weer door met de VEG, ook weer met de clicker, we hebben er nu alweer zin in. Ik heb echt genoten en Lizzy ook. Ik ben trots op mijn kleine dondersteen!

Intussen doen we zelf zo af en toe ook eens wat jachttraining, want ja, daar ligt toch onze passie! Samen met zusje Luna spreken we zo eens in de twee weken ongeveer af en doen we wat lijntjes, wat zoeken, wat markeren en uiteraard ook volgen en down. We willen namelijk volgend voorjaar een eerste poging wagen voor die C! Afgelopen weekend ben ik ook met Lizzy begonnen met de dummy oefeningen op onze wandeling. Dat houdt in dat alle honden los zitten terwijl ik een dummy gooi in een ruig veld of dekking. Ik geef dan 1 hond het commando om te gaan en de rest moet blijven zitten. Nou, dat vond ze de eerste keren maar raar en blijven zitten terwijl moeders een dummy haalt, dat zat er nog niet in. Maar na een paar keer kreeg ze het helemaal door en snapte ze dat als ze netjes wachtte, dat zij ook echt een beurt kreeg. Mooi man. En werken dat ze dan doet. Door de ruigte is op de centimeter markeren nauwelijks mogelijk en moeten ze dus echt in het valgebied met hun neus aan de gang. Ja, dat kan ze goed en daar worden ze toch zo lekker moe van. Ook als ik twee dummies gooide bleef ze prima in het gebied van 1 dummy net zo lang tot ze die had. Ze ging niet even shoppen op de andere valplek om te kijken of ze die misschien sneller kon vinden. Het is een lekker ding, die Liz.

29 november 2009 Vandaag was de Winner show in Amsterdam. Maar liefst 65 Flatcoats waren ingeschreven. Lizzy stond in een volle jeugdklas teven, 9 stuks. Vier haalden een ZG. Vijf kregen een U en Lizzy was er daar 1 van!! Ze werd niet geplaatst, de andere vier meiden waren ook al echt verder in hun ontwikkeling, maar ik was met onze U al heel dik tevreden. Knap meisje van me!

27 november 2009 Op de homepage prijkt dit keer een foto van Yonas. Nee, geen bijzonder kwalitatieve foto. Nee, qua compositie ook niet bijster goed gelukt. En nee, qua kleurstelling is het ook niet de mooiste. Maar deze foto is zo bijzonder om zo veel andere redenen. Yonas is een geval apart. Zo'n Flatcoat, die er wel uitziet als een echte, maar die qua karakter enorm afwijkt van het ideaalplaatje van de Flat. Yonas is geen onbezorgde, blije, vrije Flat, die dol is op alles en iedereen. Yonas is een einzelganger, zo een die iedereen uit de weg gaat en die ook niet staat de springen om de deur uit te gaan om te gaan wandelen. Het liefste ligt hij thuis in zijn vertrouwde omgeving, met zijn vertrouwde speeltjes en zijn vertrouwde roedelgenootjes. Binnen speelt hij zo af en toe eens en geniet hij van de aandacht. Als we gaan trainen, dan is hij wel dolgelukkig, maar wandelen, dat vindt hij vreselijk, hij loopt de hele wandeling dicht tegen je aan achter je benen geplakt, alsof hij het liefste in je wil kruipen om maar niks van de wereld mee te krijgen. Maar zo eens in de zoveel tijd, echt maar zelden, dan komt Yonas ook buiten op de wandeling los. Ineens begint hij te spelen en daagt zelfs zijn roedelgenootjes uit voor een kort maar krachtig spel. En ook op deze foto had hij de grootste lol. Het duurde maar kort, maar even leek hij een echte Flat, zo een die altijd blij en vrij is. Even leek het of Yonas echt genoot van het leven. Of hij al die problemen even niet met zich meedroeg. Even... ja echt maar even en dan kruipt hij weer gauw in je knieholtes om daar de rest van de wandeling te slijten.....

De foto

Yonas houdt niet van andere honden. Zijn eigen roedel is okee, Jasper wordt inmiddels gedoogd, de meiden verleiden hem soms tot een spel. Maar honden van buiten de roedel, die gaan we uit de weg, want hij moet ze simpelweg niet. Zo zijn er maar een paar honden waarmee ik relaxed durf te wandelen met Yonas erbij. Die honden zijn voor mij direct heel bijzonder. Zo is er Gina, een buitengewoon sociaal hondje, dat best graag contact maakt met andere honden, maar die Yonas prima aanvoelt en hem al snel met rust laat. Ja, Danny en Gina kunnen altijd probleemloos mee wandelen. En dan is er Kimi. Als pupje kwam Kimi op de arm van Yvonne bij mijn ouders over de vloer. Alsof Yonas de liefste hond was, zette Yvon Kimi op de grond. We wisten niet wat ons overkwam, Yonas speelde zelfs met haar, ze liep over hem heen en mocht zijn speeltje afpakken. Nog nooit zagen we dat van hem.... Vorige week kwamen we Anneke met Kimi en haar andere honden tegen. Yonas zat uiteraard aan de lijn, keek nauwelijks naar de andere honden, maar begon ineens te kwispelen. Wat denk je, staat Kimi dus voor zijn neus, ja, hij vindt haar leuk! En dan zijn er de twee dames van Marian: Zenna en Macy. Op vrijdag proberen we met enige regelmaat te trainen (hoewel het er in 2009 niet veel van is gekomen) en deze twee meiden laten Yonas helemaal met rust en geven hem het vertrouwen dat het goed is als zij erbij zijn. Zo relaxed en zo heerlijk voor Yonas. En tenslotte is er nog een mooi bruin Flatje dat wij op de wandeling tegenkwamen, gewoon hier vlakbij huis. Ik kende haar nog niet, maar Yonas begon te kwispelen en wilde zelfs spelen. Het mooie bruine Flatje is Zoef, een dochter uit Yamy haar laatste nest! Zo nu en dan komen wij elkaar tegen en ik hoef me daar bij Yonas geen zorgen om te maken, want ook zij valt bij hem in de smaak.

Ook als wij in Rockanje logeren, accepteert Yonas de teven van Wim als zijn eigen roedel en gaat het meestal erg goed.

Yonas is alweer ruim 9,5 jaar oud. Soms denk je: "wat wordt hij toch oud". Maar andere keren lijkt hij ook nog gewoon een jonge reu in de bloei van zijn leven.

23 november 2009 Gisteren was de workingtest van de Tollers in Ottersum. Holly's debuut in de B2 klasse. Abby deed mee in de B1. Abby heeft op vier proeven alles binnengehaald, maar heeft -net als in Oldenzaal- de waterproef zonder succes afgelegd. Ze ging niet zwemmen. Jammergenoeg had ze op de andere vier proeven net niet genoeg puntjes voor een certificaat. Holly heeft op twee proeven heel mooi werk laten zien, de eerste proef van de dag en de laatste proef. Daartussen in ging het wisselend.

We begonnen met een waterproef. Voor de B2 lag een dummy op rechts aan de overkant in het riet en op links ver aan de overkant verloren. Dit deed ze erg netjes, met een beetje aansporing bij het water. Het begin was loopwater en dat vinden de meeste honden toch wat vreemd, zo ook Holly. De tweede proef was vooruit over een veld, dan onder prikkeldraad door en in de dekking lag de eerste blinde. Tijdens het vooruitsturen op de eerste klonk een schot. Was de eerste binnen, dan moest de hond gestuurd worden in de richting van het schot en daar zoeken. Een stukje over een veld, dan de dekking in een heuvel op, daar zat de helper, dan verder de heuvel af, een veld over en een volgende heuvel op en daar lag de dummy pas. Holly had wat moeite om de helper te passeren, maar ging toch goed zoeken, kwam weer terug in zicht, liet zich weer doorsturen, maar ging steeds niet diep genoeg. Heb gelukkig op het eind van de dag van de helper gehoord dat ze goed aan het zoeken was, maar steeds net niet die laatste heuvel nam. Met het schuim op de bek, kwam Holly teruggerend en heb haar toen maar helemaal teruggehaald.

De derde proef was er een met springkonijn. Het konijn werd losgelaten, geschoten en daar zou een sleep beginnen. Maar Holly zag overduidleijk de helper het springkonijn oprapen en in een ton doen. Ze snapte niet dat ik haar daar lansg die helper wilde hebben. Ze vertrouwde het absoluut niet en ging met haar staart laag dan toch maar bij de helper kijken. Neus aan de grond en zeer aarzeleend pakte ze de sleep op. Ze liep hem een stuk, maar kwam even later toch weer terug zonder konijn. Ik kreeg haar niet meer terugegstuurd naar de sleep.... Holly was erg onder de indruk, maar ik wilde toch nog het tweede apport proberen. Een verloren rechtvooruit. Holly ging richting dekking, maar durfde daar wederom de dekking niet te nemen, liet zich wel sturen, maar ging niet echt de dekking in. Na wat geprobeer, lukte het niet en was de tijd om. Holly was echt even de weg kwijt. Klote....

Bij de vierde proef stonden we bovenaan een heuvel, viel er een markeer en moest de hond eerst een blinde halen die behoorlijk dicht bij de markeer lag. Ik wilde Holly hier niet overvragen en heb haar eerst die markeer laten halen. Die deed ze in 1 keer, perfect. Daarna wilde ik haar op die blinde sturen en ging daar flink de mist in. Ik zat nog zo met de vorige proef in mijn hoofd, dat ik en het boekje niet goed had gelezen en niet goed naar de keurmeester had geluisterd. Ik dacht dat er enkel een verleidingsschot klonk tijdens het vooruit sturen op de blinde, maar er werd ook een dummy gegooid. Ik had hem niet gezien, maar Holly wel. Zij trok steeds richting schot. Ik hield haar daar maar vanaf en wilde haar naar de blinde sturen. Kreeg haar tot op 10 meter van de blinde en toen trok ze weer naar het schot en vond daar een dummy. Huh?? Tja, dat was dus een zeer domme zet van mij, die had ik haar ook gewoon direct moeten laten halen. Opletten!!! Niet indutten en bij de vorige proef blijven plakken met je gedachten!!! Maar goed, ik mocht nog proberen om de blinde binnen te krijgen, maar Holly ging steeds zo'n 10 a 15 meter voor de blinde naar rechts of naar links, maar niet vooruit. Toen ze er voor de zoveelste keer vrij dichtbij zat, was de tijd voorbij en moest ik haar influiten. Een hoop gefluit tijdens de proef, maar gelukkig toch een blije Holly die vrolijk bij me terug kwam.

Ik twijfelde of ik de laatste proef wel moest doen. Dat was weer een sleep en gezien de vorige sleep, was ik echt bang dat ik teveel van haar zou vragen. Wat nou als ze nu weer de sleep afbreekt, wat leer ik haar dan? Dat ze op wedstrijden de sleep niet hoeft te lopen? Hmm, ik zag hier als een berg tegenop. Maar ineens schoot er wat door mijn hoofd. In augustus ben ik op een training streng toegesproken door iemand die mij zei dat ik maar eens wat strenger voor mezelf moest worden en niet zo snel moest opgeven! Dus toch de proef gedaan. Holly moest zo'n 120 meter vooruit en daar een sleep oppakken. De lijn vooruit kon bijna niet missen, die liep zeer natuurlijk door het terrein. Ze pakte wat ruim met de wind de sleep op, maar dat was niet erg, ze zat erop en liep hem razendsnel uit. Als de hond de eend oppakte klonk een schot en viel daar -buiten zicht van de voorjager- nog een kraai. Holly moest die dus markeren en ik had geen flauw idee waar die gevallen was, dus kan haar daar niet naartoe sturen. Ze kwam snel met de eend naar me terug. Ik zette haar in voor de kraai, maar ze ging niet vol vertrouwen weg. De tweede poging ging al veel beter, ik stuurde haar vooruit tot zij zelf de keus maakte het bos in te gaan en toen moest ze het zelf op gaan lossen. En ja, dat deed ze. Ik was echt supertrots toen Bol met de kraai weer uit het bos tevoorschijn kwam!!! Lekker ding. Hebben we de dag toch samen heel goed afgesloten! Nee, geen diploma, maar toch nog even lekker gewerkt.

Dit was voor ons de laatste proef dit jaar, nu even lekker relaxen, geen wedstrijdstress meer. Wel nog zo nu en dan even trainen, maar alles even op een lager pitje.

15 november 2009 Ik ben bezig met een nieuw logo voor op de beginpagina. Het eerste probeersel ziet er als volgt uit:

Ben er nog niet helemaal tevreden over, maar dit zal het ongeveer wel gaan worden.

Gisteren was het 14 november, dat betekent dat de Lucky pups alweer 10 maanden oud zijn! Het klinkt zo cliche, maar het is echt waar, de tijd vliegt, voor je het weet zijn ze groot! Ik kan eerlijk gezegd al niet meer wachten tot we hier weer pupjes hebben rondlopen. De zoektocht naar Abby's echtgenoot is in volle gang. Het lijstje bevat een aantal zeer leuke reuen. Zo nu en dan komt er weer een reu op het lijstje bij en af en toe valt er ook weer eentje af. Zo hoop ik begin 2010 toch definitief bekend te maken wie Abby's man gaat worden. Heb je interesse, houd dan de site goed in de gaten.

Afgelopen dinsdag namen we op de gehoorzaamheidstraining even alle examenonderdelen voor de EG door. Rond 8 december moeten Lizzy en ik examen doen. Nou ze slaagde met vlag en wimpel voor voorlangs en achterlangs, het staan en betasten, het gebit tonen, het volgen, de wendingen, down, zit, halt houden en aan de voet. Maarrrrrr, een verplicht onderdeel is het voorroepen en tja om dat goed te doen moet ze eerst blijven zitten terwijl ik 15 meter van haar weg loop. Zo simpel, maar dat lukt dus nog niet goed op het EG veld. En dit keer dus ook niet. Ik was nog geen 10 meter van haar vandaan en Liz kwam al op me afgestormd. Je mag de hond dan nog 1 keer terugbrengen, maar ook de tweede keer kwam ze al voordat ze mocht komen. De derde keer ging het goed, maar op het examen liggen we er dan al uit.... Nou, we kunnen nog eventjes oefenen. Ik wil natuurlijk wel graag slagen, anders mogen we niet door met de vervolgcursus, maar ja, dat zien we dan wel weer.

Ik heb onlangs een step gekocht. Ja, het is hoog nodig dat we sportief aan de slag gaan. Het is een echte Dogatti met de mogelijkheid om de hond eraan te bevestigen. Dus vanaf deze week gaan we hard aan de slag! Het eerste slachtoffer is Holly, eens kijken wat zij ervan vindt.

7 november 2009 Zo, weer terug van de show in Bleiswijk. De keurmeester was de gehele dag, ook bij de andere rassen, niet erg scheutig met zijn U'tjes, hij gaf meer ZG's dan U's. Met als gevolg dat er dus ook een aantal G's vielen. Hmmm, dan slaan bij mij de zenuwen gelijk toe, mijn uk is niet meer klein hoor, maar wel nog een echte pup en hoe zal hij dat beoordelen nu zij voor het eerst in de jeugdklas moet staan???

Maar ik maakte me zorgen om niks. Lizzy deed erg haar best, stond zelfs te kwispelen (!!!!!), vond de gerookte kip helemaal niets, maar had het ook verder niet echt nodig om netjes te blijven staan. Bij het bekijken van het gebit zei de keurmeester zelfs "Nou, ook dat vindt ze leuk!" Ik was erg tevreden over mijn meid. Van de vier teefjes in de jeugdklas werden wij 2ZG, overigens wel met de opmerking in het rapport dat ze nog een echte pup is. Ja, dat weet ik  De eerste geplaatste had ook een ZG. Zusje Luna deed ook mee in de jeugdklas, maar mocht jammergenoeg de ring verlaten met een G, met als opmerking dat zij toch echt te klein is.

Ik vond het een mooie dag, weer heel leuke honden gezien en lekker bijgekletst.

En, het is gebeurd hoor, ik heb doorgegeven aan de organisatie van de workingtest in Ottersum dat wij in de B2 moeten.... Dat betekent ook dat we waarschijnlijk wel wat wild tegen zullen komen, dus volgende week staat haas op het programma, want dat heeft Holly nog nooit gehad.

5 november 2009 Afgelopen weekend hadden we de workingtest in Oldenzaal. Vrijdagochtend zouden we al vertrekken richting Enschede/Lossser waar we een huisje hadden geboekt voor het hele weekend. De vrijdagochtend begon echter anders dan gepland. Hera is twee weken geleden gesteriliseerd en alles leek voorspoedig te gaan. Maar ja, Hera zou Hera niet zijn als ze hier ook niet eens haar eigen draai aan zou geven. Vrijdagochtend was Hera apatisch en wilde niks, maar dan ook niks. Inspectie van haar buik leverde een gruwel beeld op: een hele grote dikke rode bult waar de operatiewond zat. Snel naar de dierenarts. De buikwand voelde nog goed, het zou dus enkel een ontsteking zijn. Dus pillen mee en aankijken. Okee. Toen kreeg mijn pa een telefoontje dat het met zijn broer helemaal niet goed ging. Hans kwakkelt al een hele tijd met zijn gezondheid en nu ging het weer even extra slecht. Dus de nodige telefoontjes plegen om te zorgen dat hij niet onverzorgd achter zou blijven als wij in het verre Oldenzaal zouden zitten. We gingen op weg. Mijn ouders hadden echter het idee dat een van de autobanden niet helemaal goed was, maar snel opgepomt en toch echt weg. Aangekomen bij het huisje gingen we alles uitladen, de hondjes even een goede wandeling geven en toen moesten mijn ouders al weer weg voor de ALV van de FRC in Maarsbergen. Ik bleef bij het huisje om Danny en Serge op te vangen als zij 's avonds aan zouden komen. Heerlijk even lekker niks doen met de hondjes aan mijn voeten in een heerlijk huisje in de "middle of nowhere". Danny en Serge kwamen aan, even wat gegeten, geklets en toen kreeg ik een telefoontje van mijn moeder. Ze waren op de terugweg van de ALV, maar stonden langs de snelweg met .......... een lekke band....... Oh oh, dus toch.... Gelukkig kwamen Arthur en Wilma van Gemert hen tegen en stopten. Arthur is een carriere als F1-monteur misgelopen, want hij had binnen no-time de reserveband erop gezet. Arthur bedankt!!!!! Mijn ouders konden weer op weg. We hebben tot diep in de nacht zitten kletsen over, tja, wat denk je, honden natuurlijk Zaterdag weer vroeg op, want we gingen op kraamvisite bij Mimi Kolner. Haar hond Orange is gedekt door trainingsmaatje Colin (Brightmoor Celtic Storm) en dat heeft 9 pupjes opgeleverd. We waren natuurlijk reuze benieuwd naar deze zwarte monstertjes. Heerlijk, wat is dat toch genieten. Ze waren 17 dagen oud toen wij ze zagen. Even heerlijk gekroeld en weer bijgekletst. Toen door naar Oldenzaal waar mijn vader alle spullen voor zondag moest uitladen en waar mijn moeder, Danny en ik lekker zijn gaan wandelen met de hondjes. Nog even Enschede stad in en toen weer terug naar het huisje waar Marian en John arriveerden. Het hele stel was compleet. Mijn ouders en ik in het grote huis met vijf honden (Hera, Yamy, Abby, Holly en Lizzy), Danny en Serge met Gina in het ene appartement en Marian en John met Fee en Lotte in het andere appartement. Aangrenzend aan de appartementen konden de honden heerlijk los rond rennen. De appartementen waren eigenlijk alleen maar voor 's nachts, want we zaten meestal met zijn allen en de acht hondjesin het huisje. Zaterdagavond heerlijk chinees gegeten met als toetje de inmiddels beroemde arretjescake en ook nog chocolade soesjes. Heel goed voor de lijn zo'n weekende weg .

Dan zondag, de dag van de workingtest. Op dit schitterende terrein had de FRC weer een aantal zeer mooie proeven uitgezet. Sommige toch best pittig.

Wij begonnen bij proef 4 "Doublet". Je stond samen met de hond op post. Links voor werd een markeer geschoten en daarna op rechts nog een markeer tussen de lokduiven. De hoek was iets minder dan 90 graden. De linkervoor moest eerst binnen komen. De begroeiing was daar erg kort, dus als je hond de juiste diepte nam, was dat geen enkel probleem. De rechter was een stuk lastiger, want behalve de lokkers werd deze dummy ook nog eens in een greppel gegooid, waardoor de verwaaiing moeilijker was. Holly was keurig rustig op post, draaide netjes met mij mee, markeerde links perfect en daarna markeerde ze ook rechts perfect: 20/20. Ik had de rechter duidelijk niet juist gemarkeerd, want ik dacht dat ze iets te ver naar links ging, maar ze zat er boven op. Abby was ook keurig rustig op post, markeerde links perfect, had rechts iets (maar dan ook echt ietsjes) langer nodig en kwam vlot weer terug. Ze was alleen bij het terugkomen nog even twee meter van mijn mams af een omweg aan het maken, maar dat was alles. Dit leverde 14 punten op. Ik vond het persoonlijk wat streng, maar goed.

Door naar proef 5 "Zoekplaatje". Je stond op een helling naar beneden. Voor je was water dat op links in een bocht wegliep. Recht vooruit over water keek je tegen een heuvel op, daarachter moest de hond de eerste dummy gaan zoeken. Als deze binnen was, moest de hond blind op links op het water gestuurd worden om daar in de bocht een verloren dummy te halen. De over water dummy zal niet voor heel veel problemen hebben gezorgd denk ik, bij de meeste honden. De blinde dummy op water echter wel. Veel beginnende B-hondjes waren daar echt nog niet aan toe! Holly deed de over water dummy in 1 keer en kwam super snel weer terug. Ik lijnde haar op voor de blinde dummy en stuurde haar, maar ze ging weer recht over water. Nog geen twee meter te water haalde ik haar terug en zette haar opnieuw aan de voet. Ik focuste haar nu iets langer op het punt waar ze heen moest en in 1 streep zwom ze schuin te water naar de blinde dummy. Deze lag tussen drie lokkers, maar die hadden zo'n schutkleur en lagen zo ver uit elkaar dat ze nauwelijks voor enige houwvast zorgde voor de honden. Ik was blij dat Holly het de tweede keer wel heel goed snapte. 16/20. Abby deed de over water keurig, met 1 extra ondersteuninkje aan de overkant. Maar de blinde op water was echt nog een brug te ver.... Helaas gaf de keurmeester voor de over water maar 5 punten en voor de blinde op water 15. Vanwege de extra ondersteuning kreeg Abby hier dus maar 4 puntjes...

Onze derde proef was proef 2 "Dat lastige riet". Je stond voor een immens groot water, dat op rechts schuin wegliep. Er werd rechtsvoor in het riet geschoten. De honden moesten dan over water. Hadden ze de dummy, dan kregen ze op de terugweg een verleiding vanaf een brug gegooid in het water, zo'n foameend. De moeilijkheid was uiteraard het grote water, met de schuin weglopende overkant vol met riet. Daarbij kwam nog dat het schot een bijna gelijke harde weerklank had op links aan de andere overkant van het water. Dit zorgde bij een hoop hondjes voor verwarring. Holly keek ook even naar links, ging te water maar bleef even staan, twee extra commando's deed haar naar de overkant gaan, ze had vlot de dummy, kwam terug. Zag de verleiding uiteraard niet (da's nu eenmaal haar ding), maar hoorde de plons wel en had dus ook de verleiding zo te pakken: 18/20. Abby snapte hier echt de over water even niet en was niet blind over te sturen. Als troost kreeg ze nog wel de verleidingsdummy, wat haar 6 punten opleverde..

Door naar proef 7 "Achter elkaar". Je stond op zo'n 100 meter vanaf een heuvel met daarop allerlei hekken en attributen voor paardensport. Eerst werd op links achter de heuvel in moeilijk terrein een markeer gegooid. Daarna gooide deze zelfde werper een markeer op rechts aan de voet van de heuvel. Tja, hier ben ik dus duidelijk de mist in gegaan..... Ik weet van Holly dat zij bij vrije volgorde slecht zelf kan kiezen. Zij heeft graag dat ik voor haar de keus maak en dat ik haar vertel welke zij eerst moet halen. Ze zat nu echter zo gefocust op de laatst gegooide, dat ik dacht dat ze die wel zou halen en heb haar te nonchalant met een "apport" uitgestuurd. Zij liep eerst rechts op de dummy af, maar week al gauw af naar de lijn precies tussen de twee dummies in. Ze kon dus niet kiezen.... Uiteindelijk koos ze wel voor de rechter, maar mooi was het niet meer... Hierna de linker, dat duurde even en door mijn nonchalance aan het begin heeft ze zich niet goed genoeg gefocust en was hem dus even kwijt. Holly is echt heel goed dirigeerbaar, dus hij is wel binnen gekomen. Ik was heel blij met hoe ze luisterde, maar minder blij met mijn domme beslissing op het "moment supreme". Beide dummies binnen, maar niet zoals bedoeld, toch nog goed voor 12/20. Abby begon eigenlijk hetzelfde als Holly, liep ook op het midden af en koos voor rechts. Hierna inzetten op de linker, ze ging even de verkeerde kant op. Mijn moeder haalde haar terug en zette opnieuw in. Nu liep ze heel gedecideerd richting de linker, was uit zicht achter de heuvel en kwam al snel terug met de dummy! Knappe Abs!!! Goed voor 14 punten.

We sloten af met proef 9 "Als dat maar goed gaat". In eerste instantie denk je bij zo'n titel dat je je zorgen moet maken, maar al gauw bleek de verrassing een springkonijn en dan maak ik mij nergens druk om, want Holly heeft daar niets mee. We stonden voor een heuveltje. Daarachter moesten de honden twee maal een konijnendummy zoeken. Die twee dummies lagen vrij dicht bij elkaar, zodat de keurmeester kon zien of de honden zouden gaan wisselen. Holly doet dat niet (zeg nooit nooit), dus ook daar maakte ik mij niet zo druk om. Waar ik me wel druk om maakte was het verloren zoek an sich. Holly kan op een training prima zoeken, maar op wedstrijd ben ik heel zenuwachtig en dat voelt mijn meid en die zakt daardoor een beetje in en dat merk je dan aan haar zoeken. Afijn, tijdens het terugkomen met de eerste dummy, wordt er geschoten en schiet het springkonijn voorbij. Ik zette Holly in. Ze ging de heuvel over, maar kwam inderdaad weer vlot bij me terug, zo van "Ik weet het even niet hoor!" Oh oh, "Maaike houd je groot," zat ik mezelf in te fluisteren.... Ik zette haar snel weer in met meer zelfvertrouwen en dit keer ging ze prima zoeken, had toch nog vlot de eerste dummy, had niks van het konijn, ging de tweede keer het bos in en kwam heel snel met de tweede dummy terug. Volgens de keurmeester keurig gewerkt, alleen jammer van haar onzekerheid bij de eerste keer inzetten. 18/20. Abby ging vrij vlot het bos in en kwam al slagen makend terug zoeken. Ze zat wat rechts in het bos en kwam dus het springkonijn tegen wat daar op de grond lag te wachten tot het afgeschoten werd. Tja... Ze moest even overtuigd worden dat ze die niet mee mocht nemen en ging bij de tweede keer inzetten direct de juiste kant op, kwam vlot terug, had ook niks van het springkonijn en had de tweede ook vlot gevonden. 16/20.

In totaal hadden Holly en ik 84 punten. De derde prijs had 85, de tweede 86 en de eerste had er 89. Dit puntentotaal betekende echter wel dat wij 5de zijn geworden en dat dus in combi met de 2de plaats van de week ervoor, ons B1 tijdperk nu afgelopen is. Na 4 workingtesten in de B1, moeten Holly en ik een klasse hoger... Brrrrr...

Abby had in totaal 54 punten. Helaas was dit niet genoeg voor een diploma, maar wel weer een hoop ervaringen rijker. Ik was trots op mijn moeder, door haar rustigere voorjagen is Abby er dit keer wel in geslaagd om de twee proeven met dubbele markeer tot een zeer goed einde te brengen!

Verder deed nog een aantal mensen mee, die ik hier even wil vermelden, de cursisten: Marguerite met Mus of ook wel "Muus-Muus" (77 pnt & 13de in de C), Anneke met Indy (77 pnt & 12de in de C), Linda met Colin (78 pnt & 9de in de B1), Marian met Fee (74 pnt & 15de in de B1), Margreet met Bram (73 pnt & 6de in de B2) en last but not least Danny met Gina (69 pnt & 10de in de B2, hun eerste B2 wt!!!!!). Dan ook nog even (niet cursist) Ron met Jackanape's Prime Time "Djarno" (70 pnt & 20ste in de B1 met alle dummies binnen!!!!!). Iedereen van harte met de behaalde resultaten!!!

We hebben dit jaar nog 1 workingtest, 22 november te Ottersum georganiseerd door de Tollers. Ik moet nog doorgeven dat Bol niet meer in de B1 mag, heb mezelf er nog niet toe kunnen zetten Ik weet dat ze een hoop dingen heel goed kan, maar zie echt op tegen deze klasse. Ik moet voor mezelf gewoon heel goed kijken wat we wel en niet aankunnen en dan zien we wel wat we daar gaan doen.

Afgelopen maandag was de helft van onze maandaggroep verhinderd en heb ik Lizzy meegenomen naar training. Ze ging toch zo lekker! Over water, markeertjes, verloren zoeken en een ver water apport. Ja, die Lizzy komt er ook wel

25 oktober 2009 Vandaag hadden we de workingtest in Son en Breugel van de Nederlandse Labrador Vereniging. Holly en Abby beide in de B1. Holly heeft lekker gewerkt, had op 1 proef toch weer wat moeite met de verloren zoekjes, maar heeft alle dummies binnen gehaald. Dit was uiteindelijk goed voor een tweede prijs met 90 punten!!! Ben erg trots op mijn Bolleke!! Abby en mijn moeder waren op 1 proef niet in hun beste doen en misten daar beide dummies, maar hebben de rest van de dag keurig gewerkt en hebben ook weer hun B1 diploma gehaald, dit keer met 63 punten. Mams, gefeliciteerd. Het mooiste was dat Abby op dit onbekende terrein toch maar mooi de overwaterproef heeft geklaard! Knappe Abs, want dat is op dit moment net even haar zwakke puntje.

Grote vriendin Gina haalde met 92 punten de eerste prijs in de B1!!! Danny, van harte he!! De drie meiden hadden de hele dag de grootste lol, Gina en Abby hebben heerlijk ruig gespeeld en Holly kwam dan af en toe op haar zachte maniertje meedoen . Ja, die Gina, die had er vandaag gewoon af en toe even tijd voor, voor het spel. Normaal ziet ze maar 1 ding: dummies!!! Lekker ding die Gien!

18 oktober 2009 Zaterdag hadden we de nestreunie. Vrijdag zijn we apart met Gala en Carla op stap geweest. Zo konden we wel Gala even zien en had ze niet de drukte van de nestreunie. Het was heel fijn om het kleine meisje weer te zien! Het ging super met haar en we hebben samen met Danny en Gina even heerlijk gewandeld. Een nestreunietje in het klein.

Nichtje Gina, Lizzy, mama Holly en Gala:

Zaterdag dus met meer pups bij elkaar. Joep zou niet komen vanwege de vakantie, die was met zijn baasjes lekker op reis. En Gala was er niet, dus er zouden zeven pups aanwezig zijn. Helaas werd de familie uit Eindhoven geteisterd door een virusje en hebben we "Sir James" niet gezien. Jammer hoor, maar hopelijk zien we Anuschka en reutje grijs gauw weer terug!

We verzamelden rond 12 uur op de parkeerplaats dicht bij het strand met een kopje koffie en een koekje. Rustig aan gewacht tot iedereen er was. Iedereen was dus: Homer (reu bruin), Floyd (reu zwart), Skipper (reu groen), Casper (reu lichtblauw), Luna (teefje oranje) en uiteraard Lizzy (teefje rood) en onze enige echte eigen mama Holly. Daarnaast waren natuurlijk de families van de honden erbij en mijn moeder met Abby, de oppastantes Margreet en Danny (met Gina)  en surrogaatoma Phoebe. Met in totaal tien Flatjes liepen wij over het gelukkig heel rustige strand van Hoek van Holland. We begonnen met een klein miezertje, maar al gauw werd het droog en hebben we de hele wandeling kunnen genieten van echt uitwaaiweer: stevige wind, bewolkt met af en toe een zonnetje, kortom ideaal! De hondjes hadden het prima naar hun zin en genoten van een heerlijke wandeling.

Mijn complimenten voor de (kleine) kinderen die mee waren, wat hebben zij het goed volgehouden!

Weer teruggekomen bij het begin van de wandeling zijn we nog even neergestreken op een terrasje voor een drankje, natuurlijk warme chocomel met slagroom Al met al reden wij rond kwart over 4 pas weer weg uit Hoek van Holland met drie uitgetelde hondjes achterin. Vooral Phoebe heeft de hele middag en avond knockout gelegen, wat heeft die oude dame het naar haar zin gehad.

Iedereen hartstikke bedankt voor jullie komst, ik vond het gezellig en geweldig om ze allemaal weer terug te zien! Wat mij betreft doen we dit gauw weer! Hieronder nog een kleine impressie van de wandeling. Bij lucky-pups.htm vind je de foto's per pup, zowel portret als standfoto. De standfoto vergt nog wel enige oefening, maar het is toch aardig gelukt

Lekker uitwaaien:

Rechts staat Lizzy op wacht:

Even kennismaken met een langslopende Labrador (speciaal voor Margreet ):

De hele groep bij elkaar (nou ja, er stonden een hoop mensen buiten beeld, die wilden er ineens niet bij ):

V.l.n.r. Homer, Floyd, Luna, Holly, Phoebe, Lizzy, Casper en Skipper:

Oppastante Margreet heeft eigenlijk voorkeur voor de Labjes, maar een knuffelpartijtje met Flatje Gien mag je natuurlijk niet afslaan:

Filip, Dorien en Michiel met hun mooie t-shirts en natuurlijk hun Skipper:

Lizzy lust nog wel zo'n rodi-worstje (tijdens de fotosessie voor de puppypagina):

15 oktober 2009 Gisteren zijn de Lucky pups alweer 9 maanden oud geworden! Ik denk dat we ze nu geen pups meer mogen noemen, maar in mijn ogen zijn het toch echt allemaal nog lekker die puppies van toen. Deze zaterdag hebben we onze eerste echte nest-reunie. Voor Gala is het jammergenoeg nog net wat te veel drukte na haar terugval, zij zal er dus niet bij zijn. Gelukkig zie ik haar morgen wel, dan is Carla in de buurt en gaan we even samen met Danny en Gina wandelen. Het gaat wel alweer de goede kant op met Gala, zo wist ze deze week Clubkampioen A1 te worden van de gehoorzaamheidscursus bij de Gaverhond! Carla Chapeau! Verder zal Joep er niet bij zijn, die is op vakantie. Zoals het er nu uitziet, zijn er zaterdag 7 van de 9 pups bij de wandeling! Gezellig!

Afgelopen zaterdag zijn we in Ewijk geweest. Wat een mooie dag! Hera heeft perfect gemarkeerd, Abby ging in 1 keer over water en Holly kwam door de dirigeerproef! We hadden alleen niks ingeschreven, dus het was allemaal lekker voor spek en bonen Wij gingen erheen om te supporteren en rond te kijken. Er deed een puppy van mij mee, namelijk Jackanape's Feeling Lucky "Floyd". Al een hele tijd niet gezien, dus heel leuk om hem ook weer te knuffelen en die knappe Floyd heeft toch maar mooi zijn eerste C-certificaat gehaald met 42 punten Annelies, ook via deze weg van harte met je knappe knul!!! Mijn Lizzy was hier nog lang niet aan toe, maar Floyd liet zien dat hij het prima kan!

Floyd met baasjes en een portretje van die knappe bink:

Lizzy, Holly en Floyd:

Dan deed er ook nog een cursist van mij mee met een Tollertje. Ze heeft alles keurig gedaan, ging alleen niet goed bij over water. De rest was dik in orde. We waren ondanks het missen van het B-certificaat toch behoorlijk trots op die kleine oranje duivel "Muus-Muus".

Mus en Marguerite klaar voor de markeer (links), Mus vol bewondering voor het vrouwtje (of was het nou de worst ):

En dan nog wat oud-cursisten die voor het eerst opgingen voor de A, ook leuk om te zien. En een zoon van onze Yamy, Roughcovers Jumping Jive, die dit keer voor de 7de keer opging voor de A en eindelijk door de dirigeerproef kwam!!! De sleep was, zoals van een zoon van Yamy valt te verwachten, geen enkel probleem. Knappe Jive heeft zijn A gehaald Philip, van harte!

Philip & Jive (rechts) haalden de tweede prijs in de A:

Deze week ben ik met Lizzy met regelmaat een verloren zoekje aan het oefenen. Nu het warme weer voorbij is, kunnen alle honden weer mee naar de training, in de auto. Als de training is afgelopen, gaan we met alle hondjes aan de wandel en verstoppen we voor Liz even een dummietje. Je ziet haar groeien, leuk om te zien! In sneltreinvaart komt ze dan weer bij me terug met de dummy om dan net die laatste twee meter af te remmen en te bedenken dat ze hem eigenlijk liever toch niet helemaal brengt. Ze doet het wel, maar dat laatste stukje nog net met wat tegenzin Ze laat zich absoluut niet afleiden door haar roedelgenoten die op een paar meter afstand zitten mee te kijken, dat vind ik toch wel heel knap van haar en eigenlijk al heel volwassen. Tijdens de wandeling doet ze echter weer genoeg gekke dingen die nog echt bij een puppy passen! Gisteren vond ze een dood molletje. Hevig geinteresseerd stond ze eraan te snuffelen, maar meer dan dat wilde ze ook niet. Tot ze zag dat de anderen hem wel mee wilden nemen. Je zag haar een fractie van een seconde nadenken en hup, zij pakte snel het molletje op en heeft hem een hele tijd in haar mondje rondgedragen. Ze vond het fantastisch. Van mij mag ze, het molletje is al dood en ze doet er geen gekke dingen mee. Na een tijdje heb ik haar bij me geroepen en gaf ze hem aan me af. Klaar.

4 oktober 2009 Nog even wat plaatjes van ons weekje in Rockanje in september!

Lizzy (8 maandjes jong):

Phoebe (ruim 9 jaar oud):

Phoebe in de stoel, het favoriete plekje dat afwisselend werd bezet door Hera, Phoebe of Lizzy:

Drie generaties: Freya (6 jaar), Holly (3,5 jaar) en Lizzy (8 maanden):

Wederom drie generaties: Jasper (5,5 jaar) en Freya (6 jaar) met hun dochter Holly (3,5 jaar) en kleindochter Lizzy(8 maanden):

Holly en Freya kijken door het hek, Lizzy kijkt er liever overheen:

 

Lizzy is altijd in het water of er net uit:

Abby:

Hera gaat echt super sinds de fysiotherapie, ze rent als nooit te voren:

Hier in actie met Lizzy:

Freya:

Abby, Lizzy en Phoebe. Die oude dame (achteraan) vond het heerlijk om zo nu en dan nog eens flink te sprinten:

Maar Abby en Lizzy gingen meestal toch wat te snel voor Phoebs:

Wat hebben we het daar toch heerlijk!

Net als in augustus kregen we ook in september regelmatig bezoek van nieuwsgierige zeehonden. Linksboven in beeld de zeehond (door ons "Sluffie" gedoopt, naar Strand Slufter ) en rechtsonder onze Jasper die komt teruggezwommen met zijn balletje:

Acht van ons aten in de keuken (v.l.n.r. Hera, Jasper, Abby, Lizzy, Holly, Freya, Phoebe en Yamy):

Yonas genoot zijn maaltijd in de kennel. De oude puppykennel is altijd Yonas zijn plekje, dat geeft hem rust tijdens het klaarmaken van het eten en het opeten ervan. Lizzy hoopt op restjes, maar Yonas kennende zullen die er niet zijn:

De laatste dag moest de keuken gesopt, dus kregen de honden buiten te eten. Nu wel met z'n negenen bij elkaar. De drie van Wim aten sowieso altijd in de kennel.

1 oktober 2009 Afgelopen weekend dus een weekendje Oldenzaal. Samen met Marian en John en hun honden Fee en Lotte, zaten mijn ouders en ik en onze honden Yamy, Hera, Abby, Holly en Lizzy in een huisje in de buurt van Oldenzaal. Bij aankomst (vrijdagmiddag) bleek het huisje iets kleiner dan we gedacht hadden en was het gezellig vol met 5 man en 7 honden, maar dat mocht de pret niet drukken. De verhuurder gaf ons een rondleiding en liet ons de ruime tuin zien met daarbij de opmerking "Hier kunnen de honden heerlijk vrij in rondlopen!" Ik wierp 1 blik op de tuin en wist genoeg! Hier konden mijn honden in ieder geval NIET vrij rondlopen. In de tuin was namelijk niet 1, niet 2 maar er waren maar liefst 3 vijvers. Hmmm, mensen die mijn Holly kennen, weten dat geen 1 sloot veilig is voor haar als ze vrij is. Okee, Holly heb ik nu echt wel zover, dat als ze onder appel is en ik "nee" zeg en ik let goed op, dan blijft ze aardig droog. Maar dochterlief Lizzy is wat water betreft Holly in het kwadraat. Ik hoor nu iedereen denken "Kan het erger dan???" Ja, dat kan Lizzy duikt zelfs nog als een bommetje in een regenplas en duwt haar hele kop onder om er toch maar zeker van te zijn dat alles nat wordt! Ik maakte dus direct het besluit dat mijn twee dames enkel aan de lijn door de tuin zouden mogen! Hmmmmm, dat zou goed werken, ware het niet dat Liz in een onbewaakt ogenblik de buitendeur open zag staan. Ze dook erdoorheen, rende in 1 streep naar de dichtsbijzijnde vijver, dook erin, draaide drie rondjes, rende naar ons, schudde zich heerlijk uit en voor ik haar kon pakken, zat ze alweer in de vijver om haar volgende drie rondjes te draaien. Dit herhaalde zich nog twee keer en toen had ik eindelijk grip op mijn kleine monster. Iedereen kon er gelukkig om lachen, als ik haar maar goed afdroogde voor ze weer naar binnen kwam. John kende mijn honden nog niet. Nou, Lizzy zorgde meteen voor de perfecte eerste indruk 

Zaterdag deden Abby, Holly en Fee mee aan de KNJV proef. Abby deed de hele dag goed haar best. Ze haalde een keurige C met 45 punten. Abby is op het moment helaas wat onzeker met over water. En dat was ook zo deze zaterdag. Ze ging niet te water. De andere B-onderdelen deed ze keurig. Holly was niet in optimale doen, ik had al zo'n flauw voorgevoel. Een onderdeel waar wij eigenlijk altijd wel een 10 voor halen, is het uitsturen en komen op bevel. Ze ging super weg, maar ze durfde niet terug te komen. Waar het aan lag geen idee, maar in een heel voorzichtig gangetje kwam ze naar mij terug. De keurmeester beloonde dit terecht met een 6, daar kan ik niets over zeggen, maar het zit mij dwars dat ik niet snap waarom dit ging zoals het ging..... De keurmeester maakte nog een opmerking "Ik denk dat u beter weet dan ik waarom het zo ging!" Nou, uh, nee, ik ben sprakeloos. Ik ben zelden boos op Holly, dus daar kan het niet aan liggen????? Nou ja, het is zoals het is. We haalden een C met 42 punten. Ons struikelblok was de markeer. Niet moeilijk, maar Holly nam hem te ruim. Een andere keurmeester had misschien nog een 6-je gegeven, deze niet. Geeft niks, Holly merkt niets van een onvoldoende. Ik was tevreden met haar, ze pakte de eend keurig op en kwam vlot bij me terug. De andere B-onderdelen lukte wel. Abs en Bol hadden beide een 0, geen B dus. Fee was niet in topvorm, maar haalde desondanks nog een keurige B, alleen had Marian stiekum op wat meer puntjes gehoopt

Aan het eind van de middag gingen we kijken naar de A-kandidaten. Een mooi leverkleurig teefje maakte een diepe indruk op me, wat zag dat er flitsend uit. Nog niet goed genoeg voor het A-diploma, maar dat kan niet lang meer duren! Er kwam slechts 1 Flat door het dirigeren, maar hij strandde vervolgens op de sleep, dus geen A-diploma dit keer.

De dag erna was de MAP. Mijn moeder en ik zijn lekker de hele dag gaan rondkijken. Weer een heleboel mensen gesproken en wat proeven bekeken. Ook zijn we nog even met Abby teruggegaan naar de over water plek. De eerste keer wilde ze weer niet gaan, mijn moeder heeft haar even toegesproken, weer opnieuw ingezet en toen is ze vier keer zonder problemen overgegaan! Dat geeft een fijn gevoel.

Er vielen niet bijster veel diploma's. Van de 44 B-kandidaten haalden er maar 12 een diploma. Saskia werd met Santa tweede! Proficiat!!! Van de 7 A-kandidaten haalden 4 het diploma. Eerste werd een Toller! Super knap, want diezelfde Toller haalde de dag ervoor ook al de eerste prijs weg op een MAP.  Derde werd Yamy's zoon Roughcovers Copper Coriander "Chewbaako" van Michiel. Die hond is zooooo leuk! Een beer van een reu, met die heerlijke knuffelvacht van Yamy en een hele lieve kop met bijpassend karakter. Geweldig. Michiel, ik ben echt super trots op jullie twee!!! Het is zijn moeder nooit gelukt om een MAP A te behalen

Een mooi weekend achter de rug, ondanks het huiswaarts keren met twee C's i.p.v. twee B's, maar goed. Marian, John, pap en mam bedankt voor de gezelligheid! Mark, jij natuurlijk weer bedankt voor het oppassen op de thuisblijvers!

Dinsdagavond hebben Lizzy en ik sinds drie weken Clicker EG cursus. Lizzy begint het nu echt door te krijgen en had in drie pogingen de "back" oefening door. Ze vindt het leuk, maar vindt ook alles om zich heen nog erg interessant. Toch gaat er bij haar een knop om zodra we op dat veld staan. Ze komt al stuiterend de kantine in en wil iedereen begroeten, maar zodra we richting veld lopen is het goed. Dan weet ze waar ze voor gekomen is. Ja, ik vind het leuk!

Woensdag is Freya meegegaan naar training. Ze heeft mooie lijnen gelopen, goed geluisterd naar de fluit, goed gezocht en goed een sleep gelopen. Ze is weer helemaal happy als ze aan de slag mag. Vandaag (donderdag) mocht Holly mee naar training. Nog niet helemaal de oude, maar toch heeft ze ook weer lekker gewerkt, lijnen onder verleiding gelopen en knap de sleep opgelost. Ook Abby heeft goed haar best gedaan.

Dit weekend even rustig aan doen. Wel hopelijk weer even trainen met Liz, dat moet nu ook wat vaker gaan gebeuren.

Helaas vandaag een vervelend berichtje van Carla gekregen. Gala heeft een terugval. Gala was net weer lekker aan de slag na het herstel van haar meningitis. Het hoort wel een beetje bij het ziektebeeld, maar toch kwam het als een donderslag bij heldere hemel. Carla, houd je haaks he!

24 september 2009 Dinsdag kwamen we weer thuis van een lekker weekje vakantie. De honden hebben weer kunnen genieten van hun dagelijkse strandwandeling. Lizzy mocht nu eens in de 2 dagen mee. Holly had pech en mocht helemaal niet mee. De wond na het verwijderen van de wrat wilde niet lekker genezen. Bij Phoebe was het na het verwijderen van een vetbult geen enkel probleem, maar ja, die hobbelt dan ook rustig door het leven. Bij Holly gaat elke beweging gepaard met zoveel energie en kracht, dat de druk op 1 hechting te groot was geworden. Jammer voor Bol, maar een strandwandeling waarbij ze naar alle waarschijnlijkheid in volle vaart met de andere honden zou ravotten, was nu dus even uit den boze. Zij kreeg elke dag een kort rondje aan de lijn. Gelukkig is de wond nu dicht. Het was verder ook echt een rampenvakantie voor onze Bol. Toen Lizzy terugkwam van de wandeling, wilde Holly even lekker met haar dochter spelen. In de achtertuin kregen ze samen hun dolle vijf minuten waarbij Bol in volle vaart met haar kop tegen de tuintafel aanknalde en de huid boven haar oog helemaal openhaalde.... Daarnaast kwam ze tijdens een uitlaatrondje in een onbewaakt ogenblik precies met haar achterpoot voor mijn voeten terecht. Ik had het niet in de gaten en liep vol op haar achterpoot. Resultaat: Holly op 3 poten...  En zo waren er nog wat kleine dingetjes. Om voor haar de vakantie toch leuk af te sluiten, mocht ze de laatste dag mee op de wandeling, we hebben hem toen wat korter gehouden. Oh, wat vond ze dat genieten. De drie oppashonden vonden dat zij dit nieuwe roedellid, dat ze de hele week nog niet op de wandeling hadden gezien, wel even konden uittesten en waren haar afwisselend aan het insluiten en tegen haar aan het opbotsen. Hmm, gezellie hoor. Bol was slim en negeerde de meiden.

Er zijn geen vervelende dingen gebeurd met de hondjes. Ze hebben elkaar goed geaccepteerd. In augustus hadden de oppashonden nog wat moeite met Lizzy, die kleine druktemaker, maar nu was dat geen probleem meer. Ze hoorde er helemaal bij. Yonas heeft zich wederom keurig gedragen. Ik kan niet anders zeggen. Alleen bij thuiskomst had hij weer 1 van zijn rare buien, wat resulteerde in een uitval naar een absoluut nietsvermoedende Lizzy. Maar dat was al snel weer vergeven en vergeten. Ik ben trots op onze oude brombeer!

Na ruim twee weken niet echt met Holly te hebben getraind door haar hechtingen en wond, hebben we deze week eindelijk weer even getraind. Gisteren en vandaag, om even die puntjes op de i te zetten voor de KNJV proef deze zaterdag. Abby en Holly doen mee. Door omstandigheden maar 1 mogelijkheid dit jaar voor een KNJV-B. Holly zit deze week precies in de 9 weken na haar loopsheid. Gisteren werkte ze de sterren van de hemel. Echt, het ging super. Op een wat ruime markeer na. Vandaag was mevrouw er helemaal niet bij. We hadden voor de zekerheid nog even eend en konijn mee. "Een eend??? Wat is dat??? Hoe pak ik dat op dan???" Hmm, nou, dat geeft vertrouwen zo vlak voor de proef. Of het de hormoontjes zijn? Ik ga er maar wel vanuit. Ach, we zien wel wat zaterdag ons brengt. En anders zien we volgend jaar wel weer.

14 september 2009 De Lucky pups zijn alweer 8 maanden oud!

13 september 2009 Afgelopen maandag had Hera haar eerste afspraak bij de fysiotherapeut. Ze is heerlijk gemasseerd en mijn pa heeft aanwijzingen gekregen hoe hij dit ook zelf bij haar kan toepassen. Hera ontziet toch nog haar ene achterpoot en heeft zichzelf daardoor een wat geforceerd loopje aangeleerd. Door deze behandelingen hopen we dat weer recht te krijgen. Na 1 behandeling was al duidelijk verbetering te zien. Hera loopt weer lekker!

Afgelopen woensdag had Yamy controle bij dr. Rasenberg. Hij heeft gevoeld en ze moest even lopen. De dierenarts was tevreden en Yamy mag nu dus -zij het zeer rustig aan- weer gaan opbouwen. Wat een opluchting voor onze dame! Holly was mee en bij haar is een wratje (nou, zeg maar wrat!) van haar rechtervoorpoot verwijderd. Ik was de vorige keer zo tevreden over hoe bij Phoebe de vetbult was verwijderd, dat ik nu ook Holly's wrat door hen weg wilde laten halen. Keurig, wel wat veel geschoren, maar slechts drie hechtinkjes en een nette wond. Holly moet nu even rust houden, maar dat geeft niks.

Ook Lizzy ging gezellig mee en mocht op de weegschaal: 25,4 kg weegt ons ukje al. Hmmm, mag haar nu denk ik geen ukje meer noemen Ze is de afgelopen weken ineens gegroeid en heeft al zo'n beetje dezelfde hoogte als moeder Holly. Holly weegt overigens 29 kg, maar ja, die is dan ook een stukje zwaarder gebouwd. Het gaat goed met Lizzy. Na onze vakantie in Rockanje is alles in een stroomversnelling geraakt. Ze is nu alleen nog in de bench als ze alleen is en 's nachts, met Yonas is ze dikke vriendjes, ze krijgt haar eten niet meer in de bench maar gewoon naast de andere meiden uit de standaard, ze krijgt nog maar twee keer te eten, ze loopt nu zelf de trap in het portiek op en af en de meeste wandelingen doen we nu met alle honden gezamenlijk. Van het ene op het andere moment zijn ze dan puppy-af.... Althans zo lijkt het, want als je met haar buiten aan de lijn loopt is ze nog een echte baby, alles is leuk, elk blaadje, papiertje, stokje en ga zo maar door moet opgepakt worden. Elke persoon moet gedag worden gezegd en elk dier is speciaal op deze aardbol om haar te vermaken. Tja, dan weet je ineens weer dat ze nog lang niet volwassen is Vrijdag hebben we weer even samen met Mariska en Luna getraind. Het was warm en bij Lizzy kun je dat direct merken. Na twee verloren zoekjes met wilddummies, maakten we dan maar de beslissing om richting het water te gaan. Eenmaal vrij doken beide dames direct de vaart in, heerlijk, wat een watervrijheid. Geen enkel moeite met kantjes, als het te hoog is, spring je gewoon! Ze waren afgekoeld dus durfden wij het aan om wat meer van ze te vragen. Bij de vaart is een mooi plekje vol met rabarberplanten, van die hele grote bladeren die dicht op elkaar staan. Om een dummy daartussen te vinden is het zaak de valplek goed te markeren en eenmaal bij de plek je neus goed te gebruiken en onder de bladeren te duiken. Luna deed dit direct fantastisch, in 1 rechte lijn dwars door de bladeren naar de dummy. Wow! Lizzy zocht bij de eerste dummy graag een paadje, maar wist daarna nog wel perfect de dummy te liggen. Wij hebben dit een aantal keren herhaald op verschillende plekken en verschillende afstanden, waarbij Lizzy op een gegeven moment wel recht op de dummy afging zonder zich door het paadje te laten afleiden. Hierna een smal watertje opgezocht en een over water gedaan. Ook dat ging goed. We sloten af met een vooruitje. Lizzy vindt markeren heel leuk, ook zoeken gaat meestal goed, maar vooruitsturen vindt ze vaak saai. We lieten beide zichtbaar een dummy achter voor de hondjes met twee meter tussenruimte. We liepen vervolgens door en na zo'n 40 meter draaiden we om. Ik stuurde Lizzy als eerste. Ze ging snel, pakte haar dummy, keek heeeeeel eventjes naar de dummy van Luna, maar kwam op mijn fluitje direct terug. Ze gaf de dummy netjes af, niet gewisseld, ik was blij, een mooie afsluiting. Ook Luna deed dit super! Nog gezellig nagekletst met een kopje koffie. Het was weer leuk!

Dinsdag vertrekken we weer voor een weekje naar Rockanje. Oh oh, wat heb ik het toch slecht Ik ga dan eens proberen om van Lizzy wat nieuwe stand- en portretfoto's te maken. Dan komen we volgende week dinsdag weer thuis, om vrijdag voor 2,5 dag te vertrekken naar een huisje bij Oldenzaal in de buurt. Zaterdag doen Abby en Holly mee aan de KNJV-proef van de Flatjes en zondag gaan we kijken bij de MAP. Mijn vader gaat beide dagen helpen. We gaan gezellig met vijf man in een huisje en nemen natuurlijk ook wat Flatjes mee, hoeveel precies weet ik nog niet.

31 augustus 2009 Afgelopen donderdag hadden we een training in Eperheide en omgeving. De opzet was het nabootsen van een Franse Field Trial. Het was leerzaam. Louisian, bedankt voor de gelegenheid. Walter, Michelle en Sylvia bedankt voor de foto's!

De loodzware gans en daarachter mijn Bol

De begroeiing en helling in het bos. In het wit: het geweer, de prins of was het nou de kerstman

Holly is bijna aan de beurt

Abby klaar voor de start

En binnen!

De geweren in de bieten

De linie in het stoppelveld

Abby bezorgde ons een heus kippenvel momentje.......

 .......door de duif perfect te markeren!

Holly op post

"Nou baas, zeg jij het maar, ik weet het niet meer!"

Na wat aanwijzingen komt de duif toch binnen

Holly met fazant

En ook de fazant komt binnen

Vrijdag hadden wij een verjaardagsfeestje, mijn moeder was jarig! Ons cadeau was de trainingsdag van de dag ervoor En zaterdag zijn we (Mark en ik) de hele ochtend en begin middag op stap geweest met mijn ouders en mijn broer met zijn twee meiden ter ere van het 40-jarige huwelijk van mijn ouders. Pap, mam, ook via deze weg nogmaals van harte gefeliciteerd!!! We hebben heerlijk genoten van een dagje Blijdorp, wat was ik daar lang niet meer geweest.

En dan nog de show van gisteren. Zondag was de hondenshow in Rotterdam in de A'hoy. Lizzy was ingeschreven in de puppyklas. Ook zusje Luna was er, maar Luna zal nog wat meer tijd nodig hebben voor ze echt klaar is voor de shows. Lizzy is nog steeds een baby, maar Luna is nog veel meer baby. Dat was ook terug te vinden in de keurverslagen en zodoende won Lizzy de klasse met een 1VB (veel belovend) en kreeg Luna nu nog een 2 Belovend. Lizzy werd Beste Pup van het Ras. Ze had een super verslag met geen enkel negatief puntje, de keurmeester vond haar erg mooi. Ik ook hoor, maar er zijn best wat dingetjes die ik wat anders zou willen zien

Voor de Beste Pup in Show moesten we maar liefst met 36 pups de erering in! Degene die naast mij stond met de Goldenpup zei al dat de keurmeester een liefhebber was van Franse Bulletjes, dus dat we waarschijnlijk met de Retrievers niet veel kans maakten. De gezamenlijke ronde met alle pups ging een beetje aan mij voorbij, want ik lette vooral op Lizzy of zij wel goed liep. Daarna weer allemaal tegelijk in stand en dan komt de keurmeester langs. Hmmm, ze keek helemaal niet naar ons en ook de Golden sloeg ze gewoon over zo leek het. Toen ging ze haar selectie maken. De Curly werd eruit gepikt en daarna ook de Flat en de Golden! Gewoon drie Retrievers! Er werden 9 pups geplaatst van de 36. Ik zat mezelf al helemaal op plaats 9 te denken, had immers ook niet verwacht dat we bij de geplaatsten zouden zitten. Maar we werden niet 9de, niet 8ste, nee, we werden gewoon 3de Beste Pup in Show !!!! Lizzy stapte op het schavot alsof het de normaalste zaak van de wereld was, gekke Liz, ze is in sommige dingen zo makkelijk! Nummer 1 werd de Toypoedel, nummer 2 weet ik niet meer, het ging echt langs me heen. Mijn moeder vertelde mij later dat de keurmeester al erg naar Lizzy had gekeken tijdens het binnenkomen in de ring, ze hoefde dus niet meer te kijken toen ze allemaal op rij stonden, ze had waarschijnlijk haar keus al gemaakt.

Blij met het eindresultaat reden we weer naar huis. Om een uurtje of 5 thuisgekomen, het is toch zo goed als een thuisshow voor ons. Lizzy liep thuis nog lekker rond, wilde de andere hondjes de aandacht geven die ze ze de hele dag niet had kunnen geven, maar ik wist zeker dat ze doodmoe was. Heb haar dus maar in de bench gelegd en binnen de minuut was mijn dametje in dromenland, heb haar tussendoor nog even eten gegeven, maar al snel daarna sliep ze gelijk weer door. Zelfs om half 12 lag ze nog te dromen in haar bench.

Een paar drukke dagen achter de rug, maar van allemaal genoten! Nu nog 1 weekje rustig aan doen en dan gaan we weer aan de slag. Over met de vakantie...

23 augustus 2009 Vandaag zijn we even wezen kijken op de certificaatdag van de FRC in Almere. Er deden wat bekenden mee en die wilden wij graag supporteren. Marian (met Lotte) en Anneke (met Indy) van harte met jullie C-certificaat!! Verder iedereen van harte met de behaalde resultaten! Geen A-certificaat gevallen dit keer. Het dirigeerwerk van de honden was echt onvoldoende....

Gisteren hebben mijn moeder met Abby en ik met Holly meegedaan met de workingtest van de NLV in Borculo. Een hele mooie dag op een super mooie locatie. Wel een zeer lange dag, 's ochtends om kwart voor 6 vertrokken van huis en 's avonds om kwart voor 10 pas weer thuis! De beide dames Abby en Holly zitten in hun periode net na de loopsheid en vooral bij Holly is dat wel te merken. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er van te voren niet al te veel vertrouwen in had. Later bleek dat dit geheel onterecht was Abby is enkel iets langzamer dan anders, maar werkt dan evengoed nog vrij vlot. Het waren leuke proefjes.

We begonnen met een walk-up met twee combi's. Holly zag haar eerste dummy niet, zij zat alleen maar naar het linkergeweer te kijken, terwijl haar dummy rechts viel. Ik kon haar gelukkig wel goed die kant op sturen en de dummy was dus wel snel binnen. Daarna viel er voor haar een dummy op links, die ze wel goed gezien had, maar ze had in het valgebied wat moeite om hem te vinden. Na de vier (twee per hond) markeers, moest de linie omdraaien en lag er voor beide honden nog een blinde in het gras waar ze naartoe gestuurd moesten worden. Holly trok wat ver opzij en liet zich afbuigen door de bosrand. Maar na wat aanwijzingen van mij kwam ze er wel. Abby miste haar markeer op links, ze had hem goed in de smiezen, liep een keurige lijn naar de dummy, maar kon hem niet vinden en moest teruggefloten worden. Op training markeert Abby doorgaans als allerbeste! Nou ja... De dummy op rechts had ze vlot binnen, net als de blinde.

Hierna gingen we door naar een waterproef. De honden moesten eerst blijven zitten langs de waterkant, terwijl de voorjager nog even uit zicht verdween. Kwam de voorjager weer terug, dan moest de hond blind over water. Op de terugweg met de dummy viel er nog een verleiding op links in het water, die als laatste gehaald mocht worden. Holly en Abby deden dit beide erg keurig.

Door naar een "duivenjachtje". Op rechts viel over een slootje een markeer. Die moest daadwerkelijk gemarkeerd worden, dus de hond moest duidelijk aangeven de valplek te hebben onthouden! Hierna lagen er nog vijf dummies voor de inzetplek tussen de lokkers verspreid in het gras. Voor de voorjager niet te zien, dus de hond moest zoeken. Holly haalde als eerste de markeer netjes op. Daarna moest ze zoeken en kwam eerst uit bij een lokker. "Hmmm, wat is dat dan weer???" De vraagtekens stonden duidelijk boven haar hoofd te lezen. Een "leave it" van mij deed haar verder zoeken naar de dummies. Die kwamen met wat ondersteuning toch nog vlot binnen. Abby kwam in haar lijn naar de markeer eerst een blinde dummy tegen en apporteerde die eerst. Volgorde was vrij, dus dat was geen probleem, als ze dan daarna maar alsnog de geworpen dummy goed gemarkeerd had. En dat had ze! In 1 streep liep ze erop. En toen kwam Abby op de terugweg de lokkers tegen. Tja, foutje in onze training, Abby had nog nooit van haar leven een lokker gezien! Prompt wilde ze de dummy verruilen voor een lokker. Heeeeeeeeel apart, want Abby is dus zo'n hondje dat van nature niet wisselt als er bijvoorbeeld een hele berg met dummies ligt, maar gewoon 1 dummy pakt en direct weer terugkeert naar het vrouwtje. Na wat aandringen van mijn moeders kant kwam ze dan toch maar met dummy terug en heeft daarna gewoon de overige dummies zonder problemen gezocht. Maar ja, dat willen wisselen werd haar zwaar aangerekend door de keurmeester en mijn moeder moest maar eens flink gaan trainen op dat wisselen, want dat was toch een kwalijke zaak. "Ja, meneer de keurmeester, u hebt helemaal gelijk!"

Door naar een pittig dubbel verloren zoek. De eerste dummy leverde voor denk ik geen enkele hond problemen op. Maar die tweede lag in zeer dichte dekking en door langs die dekking te lopen onder de wind kon de hond hem evengoed niet ruiken. De hond moest dus zelf verzinnen zijn neus in die dekking te stoppen. Holly is geen sterke zoeker en zo na de loopsheid komen de zwakke punten van een hond weer wat uitvergroot naar voren. Deze tweede dummy heeft zij dus niet gevonden. Zij is niet die hele dichte dekking ingegaan. Jammer, maar geen hele grote verrassing. Wat wel een verrassing was en helaas geen aangename, was dat Abby de tweede dummy ook niet kon vinden.

Op naar onze laatste proef. Een scurry tussen de schapen. Hier heb ik echt van Holly en Abby staan smullen. De honden moesten blind vooruit over een schapengaas hek en dan in de schapenwei (waar de schapen los rond liepen) maximaal zes verloren dummies zoeken. Holly heeft vorig jaar een keer een inschattingsfout gemaakt bij het springen over schapengaas met als gevolg dat haar achterpoten enigszins bleven hangen. Ze knalde echt met de achterbenen in het gaas. Het haar vloog in het rond en op haar poten en buik zaten een paar flinke schrammen. Softie als ze is, heeft ze dus echt een hele tijd niet over hekken durven springen. Ik was dus echt heel benieuwd of ze het wel zou doen en dan ook nog eens zes keer heen en weer. Ze liep in eerste instantie wat aarzelend vooruit, ik denk dat ze ook in mijn stem de twijfel hoorde, is ze erg gevoelig voor. Maar ze zette door en ja hoor, alle zes dummies kwamen binnen. Ze sprong mooi en met steeds meer vertrouwen. Is zelfs nog aan de zijkant en achterkant over het hek gesprongen, maar liet zich weer mooi terug sturen de juiste weide in. Super, 'k was zo trots op mijn meid en de keurmeester beloonde deze proef ook met 20 punten. Abby sprong supermooi steeds weer over het hek. Ze zocht goed in de juiste weide. Is ook een keer in een andere weide beland, maar liet zich net als Holly keurig terugsturen de juiste wei in. Abby heeft echt mooi werk laten zien en vond binnen de gestelde tijd vijf van de zes dummies. Knappe meid!

Holly en ik hebben ons eerste B1 diploma gehaald met 82 punten. Ook Abby heeft haar eerste B1 diploma gehaald met 67 punten. Ze hebben beide goed gewerkt en waren op elke proef keurig stil. Abby had alleen af en toe van die "Dat doet ze anders nooit" momentjes Wat helemaal fantastisch was: ons trainingsmaatje (en een cursist van mij ) heeft met haar Flatje de eerste prijs in de B1 weggehaald met maar liefst 97 punten!!!! Wat zijn we trots op Marian met Fee!!!! Fee deed het ook echt geweldig, met vier maal volle bak en 1 keer 17 punten! Marian, nogmaals van harte!!!

Helaas was er bij het secretariaat wat mis gegaan bij het noteren van de punten waardoor bij een aantal honden verkeerde punten waren ingevuld. Bij o.a. onze honden is dat teruggedraaid, omdat wij daar op tijd achterkwamen en de lijsten van de keurmeesters er nog op nagekeken konden worden. Maar ik denk dat er best een aantal honden zal zijn met te veel of -erger- te weinig punten op hun diplomaatje of die daar misschien zelfs een diploma door mis zijn gelopen. Bij 1 voorjager scheelde het namelijk maar liefst 12 punten! Ach, ons diploma klopt en wij kunnen met een tevreden gevoel op deze dag terugkijken. Weer een diploma rijker en weer wat trainingsinspiratie opgedaan! Het was een heerlijke en gezellige dag! NLV bedankt! Volgend jaar zijn wij er hopelijk weer bij!

21 augustus 2009 We zijn weer terug van ruim twee weken heerlijke vakantie! Het was weer tijd voor ons jaarlijkse uitje house- en dogsitten in Rockanje. Wat hebben we het dit jaar getroffen met het weer. Slechts 1 dag hebben we regen gehad, de rest van de vakantie was het super mooi weer met zelfs af en toe wat te hoge temperaturen, maar mij hoor je niet klagen Onze honden hebben het geweldig naar hun zin gehad. Wim had Mandy, Sally, Kathy en Loeta thuis gelaten. De mannen en Duck had hij mee naar Zweden. Mandy en Sally waren loops. Dus de eerste dagen is Mandy niet meegeweest op de gezamenlijke wandelingen en daarna kon het weer zonder problemen. Sally was de hele vakantie loops, dus die is elke dag apart uitgelaten. Yamy heeft zich keurig gedragen, zij zit nog steeds in de bench vanwege haar peesoperatie. Totaal geen moeite om zich daar bij neer te leggen. Ook Yonas heeft zich voorbeeldig gedragen. Op een enkele grom na, is er niets voorgevallen. Ook met Lizzy heeft hij nu meer contact gekregen. Vanwege de ruime tuin, durfde ik het aan om ze na de wandeling samen met alle andere rond te laten lopen. Lizzy is slim genoeg om te snappen welke honden wel en welke honden niet van haar gediend zijn. Dus ik dacht, ik waag het erop. En het is prima verlopen, ik kan niet anders zeggen. Yonas negeerde haar als hij geen zin in haar had. Wat een overwinning! Ben zo trots op die oude brombeer!

Helaas ook wat minder leuke dingen. Hera ging weer zo fantastisch. Echt, we hadden getraind en ze werkte weer als vanouds. Helaas werd zij de volgende dag (al in onze eerste week daar) op het strand omver gelopen door de andere honden. Hera's rug blijft een zwakke plek en dat bleek ook nu weer. 's Middags kon ze niet meer opstaan van de pijn, ze gilde het uit. Dus Hera mocht helaas niet meer mee naar het strand. Ze moest het rustig aan doen en stond weer op de rymadil... Arm beessie... Na een paar dagen kon ze weer wat beter lopen en kwam haar staartje weer wat omhoog, maar ik ben er tot op heden nog niet tevreden over... Binnenkort zal ze naar de fysio gaan.

Lizzy en Holly op Strand Slufter tijdens onze vakantie in Rockanje (9 augustus 2009)

Dan Freya. Freya heeft zo ontzettend genoten. Een week of twee voor de vakantie hebben we besloten om Freya volledig op vlees te zetten. Je weet nooit of dat nog iets voor haar pootjes kan betekenen. Hoewel onze honden met regelmaat vlees krijgen is 100% op vlees toch net even anders. Freya ging dus ontgiften. Dat betekende vieze plekken op haar buik en pusplekken onderop haar voeten. De plekken op de buik waren al snel weg, maar die voeten. Tja, zee is altijd goed voor open wonden, maar dat zand wat er altijd bij ligt, dat werkt niet mee. Door het zand spreiden de tenen uit elkaar wat dus betekende dat die plekken onderop haar voeten openbarstten. Elke dag opnieuw. Ik had ervoor kunnen kiezen om Freya dan maar niet mee te nemen naar het strand, maar mijn meid heeft het het afgelopen jaar al zo moeilijk gehad en genoot zo zichtbaar van die dagelijkse bijna 2 uur durende strandwandeling, dat ik haar die absoluut niet wilde onthouden. Dus veel verzorging na het strand en het zo maar even uithouden tot we weer thuis zouden komen.

Holly heeft zich ook prima vermaakt en ligt nu nog steeds te slapen. Zij leeft zich altijd zo uit op dat strand, dat er niet veel energie overblijft voor andere dingen. Toch nog veel getraind en op 1 enkele drama-training na, ging het toch erg lekker met haar. Ook Abby hebben we veel mee gedaan. Abby is een prima werkhondje, maar er is 1 ding wat ze maar niet onder de knie leek te krijgen: slepen lopen. We zijn dus bijna elke dag met een stuk wild op stap gegaan. Eerst heel korte sleepjes zonder haak. Dat ging okee. Toen iets langer en met een haakje. Ook dat ging goed. Daarna weer een stapje verder en de sleep een bos ingetrokken, of door een bos het bos weer uit. Ook dat begreep ze. Toen een markeer, die overging in een loper. Daar had ze even weer wat moeite mee, de sleep begon toch iets te veel op open veld en verwaaide dus wat steviger dan anders. Maar ze losste het op. Hierna bewust weer een sleep op open veld laten beginnen, haar even naar het beginpunt laten kijken en dan weg. De sleep liep zo'n 80 meter over open veld, dan door een bos van zo'n 20 meter, dan een graspad over weer zo'n 30 meter en langs een bosrand weer ietsjes terug, zo'n 15 meter. Ze deed het super!!! Knappe Abs. Tenslotte deed ze mee met een sleep in een trainingsgroepje. De sleep begon over water. Hij was niet lang, het ging er gewoon om dat ze aan de overkant van een water een sleep op zou pakken. Ook dat ging goed. Heel tevreden dus.

Lizzy genoot van alle honden om zich heen, totaal dus 13 (incl. Lizzy). Vooral met Loeta kon ze het super vinden, dollen, graven, rennen, spelen en kattenkwaad uitvreten. Geweldig! De volwassen honden van Wim vonden haar maar zozo, ze waren denk ik blij dat Loeta die fase eindelijk gehad had en dan komt er ineens weer zo'n druk ding binnengenwandeld! Nou meiden, wen er maar aan, want binnenkort loopt er weer een pupje bij jullie rond! Lizzy mocht eens in de drie dagen mee op de wandeling met alle honden. Ze ging dan uiteraard niet met allemaal achterin de bus, want ik moet er niet aan denken wat er kan gebeuren als ze met zijn allen tegelijk daar uit springen met Lizzy ertussen. Zij zat lekker voorin en mocht pas los als alles uit de bus was en al een sprintje had getrokken. Dat ze het daar niet helemaal mee eens was, tja, dat was pech hebben

Jasper en Phoebe hebben zich ook opperbest vermaakt. Phoebe voelt zich overal al heel snel thuis, deed op haar manier mee met de rest. Zo af en toe een flinke sprint en even lekker stoeien, maar het overgrote deel van de wandelingen gewoon rustig aan met iets in de bek gelopen. Jasper werd jammergenoeg de eerste dag in de achtertuin door een wesp gestoken. Hij is als jonge hond een keer in een wespennest terecht gekomen. Hij zat toen helemaal onder de wespen, ze zaten overal, ook in zijn oren. Hij moest toen met spoed naar de dierenarts, want hij zwol helemaal op door alle beten. De paniek heeft er toen nog best even ingezeten. Ook nu schrok hij zich een hoedje en had weer even die paniek in zijn ogen van toen.... Arme jongen. Er zaten ook veel vliegen in de tuin, vanwege de paarden en Jasper moest even leren dat niet alle vliegende insecten erop uit zijn om hem te steken. Gaande de vakantie werd hij wat dat betreft weer wat relaxter en heeft er ook super van genoten.

We hebben de eerste zondag bezoek gehad uit Belgie. Sabine en Luc kwamen gezellig langs om even alle hondjes te ontmoeten en daarna met Danny er ook bij lekker de hele dag te gaan trainen. Ik was niet ontevreden over Holly, behalve dan dat als Luc dummies gooide met Aiko (Akita) aan de hand, dat Holly dan dus gewoon niet ging. Holly vindt Aiko eng! Nou ja, het is echt een lieverd, maar breng dat Holly maar eens aan haar verstand. Verder deed ze het best goed. Sabine, Luc en Danny, bedankt voor de gezellige dag! En natuurlijk heb ik ook Danske ontmoet, de nieuwste aanwinst van Luc, wat een dotje! Veel succes en plezier met haar!

Nou, tot zover alleen even dit Binnenkort foto's.

26 juli 2009 Gisteren heb ik met Lizzy samen wat getraind met Mariska en Luna. We begonnen met wat volgwerk en aansluitend het 8-tje volgen aan de lijn en los. Zoals dat ook op een C-diploma gebeurt. Hierna gingen de hondjes tegelijk down. Luna ligt al heel rustig, maar Lizzy is nog met van alles en nog wat bezig en ligt dan niet heel ontspannen. Ik ga dus nog niet verder dan een meter of 10 bij haar weg en herhaal zo af en toe het down commando. Vervolgens rennen-roepen het bos in, aansluitend een dummy in het bos achterlaten, het bos weer uitlopen en dan de dummy laten zoeken. Hierna direct in datzelfde bosje een verloren zoek die mijn moeder daar verstopt had. Beide apportjes deed Lizzy voorbeeldig, keurig afgegeven zonder uit te spugen en zelfs zittend! Het zoeken doet ze wat bedachtzaam, ze loopt niet door het bos te racen. Luna daarentegen, die breekt zo'n beetje het hele bos af

We hebben ook een beginnetje gemaakt met het overhands vooruit sturen. Samen met hondje de dummy wegbrengen, teruglopen, halverwege hondje laten zitten, hond blijft achter, voorjager loopt door naar beginpunt. Contact maken met de hond en met handgebaar en stemcommando doorsturen. Lizzy snapte het gelijk, kwam snel bij de dummy en was het toen kennelijk even zat. In hetzelfde tempo kwam ze op mij afgesneld zonder dummy. Hmmmm, samen even op de dummy afgerend en haar even toegesproken en toen heeft ze hem weer keurig bij me gebracht. Luna vond het in eerste instantie maar vreemd, dat op afstand sturen en kwam eerst op Mariska ingelopen om daarna door te rennen richting dummy.

Hierna door naar een ander bosje, nu niet eerst rennen-roepen, maar direct blind het bos in. Lizzy snapte dat goed en ging weer aardig gestructureerd zoeken. De dummy was echt niet zichtbaar, dus ze moest even goed die neus gebruiken. Ook weer keurig afgegeven. Luna snapte dit nog niet, heeft echt nog even het steuntje nodig van het samen met de baas het bos ingaan. Na een hulpje uit het bos van mijn moeder, ging ook Luna het bos in en kwam vlot met de dummy terug. De passie die Luna heeft, daar kan ik maar 1 ding over zeggen: wow!

We sloten af met een markeertje over water: een smal watertje met veel riet, dan over een klein dijkje met wat prikkels en dan achter het dijkje in de hoge begroeiing lag de dummy. Lizzy ging in een streep, moest even zoeken naar de dummy en kwam in 1 streep weer terug. "Oeps," dacht ik toen, "het afgeven uit water heb ik nog niet apart aangepakt." Hmm, ik zei bij de waterkant "vast" en ze kwam hem zo zonder schudden afgeven. KICKEN!! Ook Luna deed het nagenoeg perfect!

Na afloop nog even lekker met de hondjes langs het water gewandeld, waar zij uiteraard dankbaar gebruik van maakten. Het zijn natuurlijk niet voor niets kinderen van Holly!

Vandaag dus de workshop bij Guus met de Wingers. Jammergenoeg niet heel veel kunnen doen met de apparaten, maar toch met twee verschillende dummylaunchers kennis laten maken. Guus had ook wat "stink wild" meegenomen. Holly heeft keurig een aantal keer een mooie grote kraai geapporteerd. We hebben voornamelijk gemarkeerd en gelijnd. Ik heb al eens vaker gemerkt dat Holly wat moeite heeft om oude valplekken los te laten, zeker als ze in diezelfde lijn dieper moet gaan. Maar het ging gaande de dag steeds beter. Je kan wel merken dat ze net van haar loopsheid af is, het gaat net in een iets lager tempootje. Abby heeft laten zien prima te kunnen markeren. En Hera, ach, die was echt heeeeel loops in haar gedrag, sloom slomer sloomst...

Morgen weer les met Holly, leuk!

24 juli 2009 Afgelopen woensdagavond hebben Lizzy en ik ons eerste examen gedaan. Het was de afsluiting van de puppycursus bij de KC Delft. Hoewel zo'n eerste puppycursus eigenlijk niets voorstelt, is en blijft het een examen en ik heb al zolang als ik examens moet doen last van enorme examenvrees. Ik ben dus gestresst. Honden merken dat, hoe goed je het ook probeert te verbergen. Elke hond reageert daar weer anders op. Tabor werd daar een beetje wiebelig van, Yamy maakte er misbruik van door haar eigen wil door te drijven (het vrouwtje was immers niet zeker van haar zaak!), Freya had er niet zo'n last van en Holly raakt er een beetje van slag van. Het was voor mij dus best interessant om te merken hoe Lizzy daarmee zou omgaan. Zou zij net als haar moeder onder de indruk zijn van haar gestresste vrouwtje, of is zij meer een koele kikker???? Nou Lizzy werd er wat drukker van en stout, alles behalve onder de indruk dus zoals haar moeder. Ik moest er wel om lachen, ze was op cursus altijd erg braafjes. Mede-cursisten zeiden me gelijk "Oh gelukkig, Lizzy kan ook aan de riem trekken!" Ja, duh, tuurlijk kan ze dat!

Na een inlooprondje ging het dan echt gebeuren. Volgen, voorlangs - achterlangs, zit en down tijdens volgen, gebit tonen, borstelen, wachten voor de voerbak, staan en betasten, voorkomen, spelen en loslaten van het speeltje, gedrag t.o.v. andere honden en omgang baas-hond. Alles werd kritisch beoordeeld. Ik was tevreden, het ging iets moeilijker dan ik van Lizzy gewend ben, maar ze luisterde braaf hoor.

Toen iedereen geweest was, hadden we een kwartiertje pauze en daarna mochten we de diploma's in ontvangst nemen. Lizzy had de eerste plaats met een uitmuntend. Ze had 108 van de 110 punten behaald. Knappe Lizzy! Onze eerste "uitmuntend" We hebben ons opgegeven voor de EG (elementaire gehoorzaamheid). Als er plaats is, gaan we vanaf september dus weer verder met de gehoorzaamheidstraining. Ik vind het leuk!

Zelf doe ik ondertussen natuurlijk ook wat jachtdingetjes met Lizzy. Memories, simpele verloren zoekjes, lijntjes vooruit en de zitfluit. De afgelopen twee weken hebben we ons voornamelijk bezig gehouden met de los-vast oefening. In het begin vind ik de afwerking nooit zo belangrijk, maar Lizzy leek me daar nu wel aan toe. De eerste dagen vond ze het maar een rare oefening en was een beetje beduusd. Maar gaandeweg begon ze het helemaal te snappen en gisteren en vandaag ben ik de los-vast gaan koppelen aan het apport en heeft ze me al een paar keer keurig de dummy gebracht zonder hem uit te spugen. Ze gaat zelfs al wel eens zitten met het afgeven. Ook kan ik -terwijl ik rustig het commando "vast" herhaal- de dummy aanraken en dan houdt ze hem nog keurig vast. Knappe Liz!

Aankomende zondag hebben we weer een workshop! We gaan met een groepje wederom bij Guus van Maarseveen langs. Dit keer gaan we werken met de Wingers, dummy-afschiet apparaatjes die je op de grond zet. Ik heb er zin in, ben heel benieuwd of de honden dit direct door hebben.

21 juli 2009 Afgelopen weekend was er een verrassing voor ons! We werden opgebeld of we mee wilden op jacht. Het jachtseizoen is natuurlijk niet open nu, maar schadewild mag met de juiste vergunningen het hele jaar door worden bejaagd. Er moest in ieder geval 1 hond mee waarvan we wisten dat die het wild binnen zou brengen en dan mocht er daarnaast ook nog een onervaren hond mee. We kozen ervoor om met Holly als ervaren hond en Abby als onervaren hond op stap te gaan.

Onze eerste kennismaking met de duivenjacht! Pffff, dat is wel even iets anders dan de jachten in Belgie, Frankrijk en Duitsland of de polderjachten in Nederland. Dit was van half 2 tot 7 uur op je krent in een eenpersoonshutje met hond en jager. Mijn moeder zat een meter of 30 verderop op een krukje verscholen in het riet. In de verte waren ook geweren bezig en op die schoten reageerde Holly zeer alert. De schoten van ons geweer kwamen zowat over onze hoofden, want het moest allemaal vanuit dat kleine hutje gebeuren. En ik kon merken dat ze dat toch wel erg hard vond, ik vond het zelf ook niet al te prettig. Ze vond het in het begin niet heel fijn om in het hutje te zijn. Even later werd ze rustiger, maar die schoten over haar hoofd en dan niet zien waar en of er iets valt, maakte het niet makkelijk. De jager schoot niet zoals anders vandaag (zo zei hij me), dus ook veel schoten zonder een opvolgend apport. Ze is wel de hele tijd muisstil geweest!

De jager waarmee wij in het hutje zaten, moest haar alleen wel negeren. In het begin gaf hij Holly aandacht als ze een duif had binnengebracht en vervolgens springt ze zo bij hem op schoot. Tja, dat is niet erg handig, lagen bijna met hutje en al in de sloot Hij hoefde later alleen maar naar haar te kijken, of ze was alweer een poging aan het doen om hem haar liefde te tonen. Tja, ik heb hem toen maar gevraagd om niet meer naar haar te kijken. Met een Flatje in zo'n klein hutje is niet makkelijk.  

Oh ja, wat ik ook nog even wil vertellen. Er werden echte (dode) duiven gebruikt als lokkers. Die zetten ze dan op een paaltje om de nog levende duiven naar beneden te lokken. Holly moest op een gegeven moment precies langs zo'n lokker, daar in de buurt was haar apport gevallen. Tja, dat kent zij niet, dus zij dacht dat die het dan wel zou zijn. Zij kent het commando "leave it", maar hier heb ik dat nog nooit voor gebruikt. Ik zeg het en ze kijkt me verbaasd aan alsof ze wil zeggen "Ja maar hier hangt hij echt hoor!" Nogmaals "leave it" met een "ga daar" er achteraan en ja hoor, ze laat de lokker met rust en loopt al vlot op de goede duif. Ik vond het zo knap van haar!

Holly heeft totaal 7 duiven binnengebracht, er vloog niet zoveel bij ons geweer, maar ze heeft nu in ieder geval wel ervaring met warme duif. Twee daarvan leefden ook nog en ook die bracht ze netjes binnen. De duiven vielen voornamelijk in de zeer dichte gerst en wat is dat een rotspul! Ze moest bij een ander geweer nazoeken en dan moet je er dus echt onderduiken wil je het ruiken, nou ze zat helemaal vol met prikkers. Holly heeft lekker gewerkt, de geweren waren blij met haar, eentje zei me nog "Da's een hond om van te houden!"

Abby heeft vooral mogen snuiven aan het hele jachtgebeuren. Voor haar was er 1 kans om een duif te apporteren bij een ander geweer. Ze had hem niet zien vallen, nam de lijn wel heel mooi aan en kwam dus al vlot bij de duif. Tja, deze duif leefde nog. Abby pakte hem op, maar hij bewoog. Dat vond ze heel raar en liet hem gauw weer vallen. Ik heb Holly er toen bijgestuurd, zodat Abby zou zien dat ze hem best op kon pakken. Die concurrentie werkte goed, Abby wilde weer de duif pakken, maar zodra het arme beest bewoog, liet ze hem toch weer los. Toen heeft Holly hem maar mee genomen en heeft hem keurig nog levend bij me afgeleverd. Naderhand hebben we Abby gelijk nog een apport met een dode duif laten doen. Dat deed ze uiteraard heel netjes

We zijn trots op de beide meiden. Voor Abby was het echt de eerste keer mee op jacht en ze was rustig op de geweerschoten. Dat zijn toch hele andere knallen dan die alarmpistooltjes We hopen dat zij een volgende kans krijgt en dan ook wat meer ervaring kan opdoen.

Dan nog even wat medisch nieuws. Eerst Gala. Stukje bij beetje knapt Gala weer op. Ze is weer thuis en het gaat elke dag een beetje beter. Wat een opluchting! Dan Yamy. Vanaf dat Yamy bij ons is (2003) loopt ze heel af en toe wat mank met een voorpoot. We hebben dat nooit laten onderzoeken, omdat het altijd met een dag rust weer goed was, we gingen dus gewoon uit van overbelasting. De laatste tijd liep ze steeds vaker mank en wij hebben haar dus ook meegenomen naar Rasenberg, waar zowel Hera als Freya goed zijn geholpen. Hij stelde al vrij snel vast wat volgens hem het probleem was: een bicepspees blessure bij het schoudergewricht. Zoals wel vaker met die peesblessures is het meestal de beste remedie en vaak de enige oplossing om de pees door te snijden. Op de rontgenfoto's was niets vreemds waar te nemen, dus in ieder geval geen botafwijking (arthrose of OCD of iets dergelijks) of botkanker. Besloten werd om een arthroscopie (kijkoperatie) te doen en dan gelijk het probleem te verhelpen. Bij een aantal van Yamy's broers en een zus was al eerder kanker vastgesteld in een poot en daar waren we dus best nog even bang voor. Kanker van de weke delen is niet te zien op een rontgenfoto, dus wat hij van binnen zou aantreffen was nog even spannend. Op dinsdag 14 juli ging Yamy onder het mes. Gelukkig ging het inderdaad om die pees en heeft de arts geen kankerweefsel ontdekt. Wel heel veel ontstekingsweefsel, het was een zooitje van binnen zogezegd. De pees is doorgesneden en wat lager op bot opnieuw vastgeschroefd. Alle ontstekingsweefsel is verwijderd. Nu moet Yamy 8 weken heel rustig aan doen (benchrust) en daarna mag ze pas weer echt langzaamaan gaan opbouwen. Nu na een week loopt ze al aardig goed. Wel hebben we nu afgesproken dat ze minimaal 14 moet gaan worden!!! Ze is weer aardig wat meer waard geworden na die operatie

16 juli 2009 Pfff, even wat zware dagen achter de rug. Voor de hond en eigenaar in kwestie natuurlijk het ergste, maar ik heb me toch ook behoorlijk zorgen gemaakt... Om wie gaat het nou? Pupje paars, Gala, ook wel Galala of officieel gewoon Jackanape's Always So Lucky. Maar "so lucky" was ze nu even niet. Een week of twee a drie geleden werd Gala voor de eerste keer ziek. Na een bezoekje aan de dierenarts, waar wel de symptomen zijn bestreden, maar niet de oorzaak is achterhaald, knapte ze weer aardig op. Echter een dag of twee geleden kwam hetzelfde weer terug en nu in alle hevigheid. Gala was slapjes, had overal pijn en had een flinke koorts. De eigen dierenarts bleef de symptomen maar bestrijden, maar ja, daar los je niets mee op. Ook Carla vond het welletjes en zocht een andere kliniek waar ze direct terecht kon. Gala is opgenomen en heeft allerlei onderzoekjes gehad. De diagnose: meningitis..... Da's schrikken, maar nu weten ze wat het is en kan ze eindelijk doelgericht behandeld worden. De oorzaak? Geen idee vooralsnog. Carla, ik wil je via deze weg nogmaals heel veel sterkte wensen. Geef Gala een dikke knuffel van ons allemaal en mijn complimenten dat je zo kordaat naar een andere kliniek bent gestapt. Ik moet er niet aan denken hoe Gala er aan toe zou zijn geweest als je dat niet had gedaan.....

Ook nog even leuk nieuws, hoewel...leuk???  Onze Freya, mijn Froufroutje, was gisteren jarig. Ze is 6 jaar geworden. Ik was helemaal van plan om op mijn ochtendrondje even lekker met de meiden op ons vaste stekkie in de schaduw te gaan zitten en daar uit volle borst voor Freya te gaan zingen. Freya bedacht echter haar eigen verjaardagsfeestje. In een bosje vond zij haar verjaardagstaart en heeft er heerlijk van gesmikkeld en ja, Freya zou Freya niet zijn als ze er ook niet even in zou rollen. Freya kwam zo bruin als een bruine Flatcoat de bosjes weer uit. Grrrr. En dat natuurlijk op een uitlaatveld waar geen water in de buurt is. Oh oh, wat was ik boos. Voor degene met een nette Flatcoat die zich nu afvragen wat voor taartje Freya dan gevonden had: Freya vond dus mensenpoep in de bosjes! Gelukkig lag er een berg gemaaid gras waar ik het ergste mee van haar vacht kon wrijven. Maar ja, en dan? Als ik boos ben, komt Freya het liefste helemaal tegen me aangekropen, dat was dus geen optie! Dan maar nadrukkelijk zeggen dat ze "daar" moest lopen en meestal snapte ze dat. Lizzy had alles zo eens bekeken en snoof af en toe de lucht op als Freya haar passeerde. Hmm, hopelijk heeft ze het niet al te bewust meegekregen, 1 roller in de familie is al erg zat Toch nog even de wandeling afgemaakt en daarna gauw thuis Freya helemaal gewassen. Wat een verjaardag! 's Middags mocht Freya mee naar training. Sinds haar pootjes weer beter gaan, zijn we zo af en toe weer aan het trainen. Niet met de intentie om het allemaal weer op te pakken, maar gewoon om Freya's koppie weer bezig te houden. We trainden op exact de plek waar ik een tijd terug besloot om helemaal te stoppen met Freya, het ging niet meer. Ik moest wel even slikken toen we bij het bosje kwamen, waar ik toentertijd het besef kreeg dat het over was. Maar het ging, ze had er zin in. Ze was helemaal happy na afloop, mijn Freya, mijn Froufrou, wat een verjaardag!

12 juli 2009 We zitten alweer zo'n drie a vier weken in de loopse teven. Eerst was het Abby, toen kwam Holly en ook Hera is sinds een dag of twee loops. Ons huis is het logeeradres voor de loopse teven van de roedel aangezien wij slechts een gecastreerde reu hebben. Yonas heeft dus al weken de tijd van zijn leven, want ook al kan hij het niet meer echt, lol maken met de meiden kan hij als de besteMaar ook hij moet af en toe echt even apart van de meiden, anders is er nooit rust. Abby en Holly zijn echte sloeries tijdens hun loopsheid, ze krijgen er maar geen genoeg van en blijven dus voor hem paraderen. Zal blij zijn als de rust is wedergekeerd Hera is wat dat betreft altijd veel rustiger, het hoeft allemaal niet perse van haar.

Lizzy is alweer bijna 6 maanden oud, de tijd vliegt werkelijk waar voorbij. Vandaag hebben we weer heerlijk getraind. Lizzy en Luna waren met zijn tweetjes. Lekker in de regen. Altijd even beginnen met volgen, aandacht en andere appeldingetjes, daarna rennen-roepen gekoppeld aan het achterlaten van een dummietje in het bos, hierna direct een verloren zoek in het bos, een lijntje vooruit, even volgen met de dummy in de bek, een steadiness oefeningetje en natuurlijk de training afsluiten met een feestje: over water! Tijdens de training kwamen we langs een veldje met schapen en koeien. Een buitenkansje voor die stadspups van mij om daar even mee kennis te maken. Luna vond die grote koeien maar zozo, een beetje verscholen achter haar vrouwtje stond ze ze zo eens te bekijken. Terwijl zij met enige regelmaat naast paarden loopt van een veel groter formaat! Lizzy vond ze in het begin ook wel erg spannend, maar al gauw kroop ze met kop en schouders tussen het hek door en stond zo een aantal keren neus aan neus met de koeien. Luna probeerde het af en toe ook, maar was nog niet overtuigd van de charme van deze grote dieren. Na een aantal ontmoetingen was Lizzy er wel weer op uitgekeken en ging ze weer snel iets anders doen: graspollen uittrekken en fanatiek graven. Een kunstje dat ze sinds deze week helemaal ontdekt heeft. Ik heb erg genoten van de twee dametjes. Luna is reuze fanatiek, heeft een ijzeren geheugen en apporteert als de beste.

Verder deze week ook foto's ontvangen. Foto's van Rene (van Luna) van de training van 31 mei met de drie zusjes Luna, Lizzy en Gala. En een foto van hun eigen baby Luna! En foto's van de dochter van Esther (van Casper) van de training van 5 juli van Gala, Lizzy en Casper. Bedankt voor alle foto's!

De drie zusjes moesten met elkaar op de foto, dat viel nog niet mee , v.l.n.r. Gala, Lizzy en Luna:

 

Maar uiteindelijk lukte het, zij het in een iets andere volgorde, v.l.n.r. Lizzy, Gala en Luna:

Luna, nog een echte baby (11 juli 2009):

De foto's van 5 juli. Links Casper en rechts Casper innig aan het zoenen met zusje Gala:

 

De drie samen, v.l.n.r. Casper, Lizzy en Gala:

En uiteraard nog even plonzen. Op de linkerfoto staat helemaal links een Labrador, die kwam ook even buurten. Rechts zijn echt Lizzy, Gala en Casper:

 

5 juli 2009 Gisteren hebben we hier weer uit volle borst gezongen. Phoebe was dit keer de gelukkige. Ons dromertje is alweer 9 jaar oud! Lieve Phoebs, we hopen dat je nog jaren in goede gezondheid bij ons blijft! Afgelopen woensdag is de bult op haar rechterpoot verwijderd. Hij werd steeds groter. Het was gelukkig een echte vetbult, maar ben toch blij dat hij weg is. Het betekent wel dat Phoebe met dit warme weer even niet mag zwemmen, de 7 hechtingen gaan er pas over een dag of 8 uit!

Met Freya's poten gaat het de ene keer fantastisch, de andere keer toch weer iets minder. Voor haar poten zou ze eigenlijk de hoogste dosering prednison moeten hebben, maar dat is voor de rest van haar gezondheid en dagelijks gemak niet wenselijk, de bijwerkingen waren namelijk vol aanwezig. We gaan dus wat uitproberen met de dosering in de hoop dat we het toch met de prednison onder de knie krijgen. Anders moet ze een ander medicijn gaan gebruiken.

Gisteren een nest Labradorpupjes "van Radigujo" getest. Och, wat een heerlijke pupjes. Zowel Ine als Margreet houden een pupje uit het nest. Het teefje gaat naar Margreet en de zwarte reu bij Ine. Het teefje ga ik vast regelmatig terugzien, heerlijk, wat een kwispelkontje! En de reu komt misschien ook wel weer met regelmaat deze kant op. Leuk! Ine en Margreet, heel veel succes en plezier met jullie nieuwe aanwinsten!

Vandaag weer een traininkje met Carla en Gala (J. Always So Lucky). We hebben weer wat appel gedaan en ook drie apportjes. Wat was Gala knap. Carla, ik ben trots op jullie, je hebt er overduidelijk heel veel tijd in gestoken. Ga zo door! Na een uurtje kwam ook Esther met dochters en Casper (J. My Lucky Charm). Tjee, wat is die Casper een knappe kerel geworden! We hebben een paar kleine gehoorzaamheidsoefeningetjes gedaan en hebben verder wat gewandeld. De drie Lucky-pups (Lizzy, Gala en Casper) hebben vooral heel veel gezwommen. In elke sloot Van wie zouden ze dat nou hebben?????  Er zijn ook wat foto's gemaakt, die zijn vast binnekort ook hier te zien.

30 juni 2009 Afgelopen zondag deden we mee aan de Clubmatch van de KC Delft, keurmeester mw. Groenweg-de Klerk. We hadden Lizzy, Abby, Holly en Yamy ingeschreven. Voor Yamy zou het nu echt haar laatste show worden. We hadden na de clubmatch van de FRC een wat vervelende nasmaak van de veteranenklas. Yamy haalde een ZG en haar rapportje liet behoorlijk te wensen over. We hoopten met deze deelname (KC Delft) haar showcarriere op een wat leukere manier af te sluiten. En dat lukte!!! Yamy werd Beste Veteraaan van het Ras en mocht door naar de erering. Ze had behoorlijk last van de warmte, maar showde nog goed. In de erering liep ze uitstekend en werd BESTE VETERAAN IN SHOW!!!!! Lizzy viel ook in de smaak bij de keurmeester en werd Beste Baby van het Ras, mocht dus ook door naar de erering en werd 4de Beste Baby in Show! Knappe Lizzy! Abby was op het hoogtepunt van haar loopsheid. Ik had haar toch mee omdat zij showen echt geweldig vindt. Ze staat altijd als een huis en loopt met veel drive door de ring. Dit deed ze ook nu weer, maar ze vond -waarschijnlijk door de hormoontjes- de keurmeester een beetje eng en liet zich niet goed betasten. Elke keer als de keurmeester aan kwam gelopen, ging Abby in haar achteruit. Nog nooit heeft ze dit gehad, maar ja, hormonen doen rare dingen met een teef. De keurmeester vond het super jammer, want ze vond Abby een erg mooie dame. Niets aan te doen. Ik heb er geen druk opgezet om haar toch te laten betasten, dat komt wel weer goed na haar loopsheid. Holly mocht ook weer eens mee naar een show en vond het eigenlijk best wel leuk, gekke Bol. Hoewel haar vacht na het nest nog niet de juiste lengte heeft bereikt, glanst ze wel weer als een spiegeltje. Ze zag er dus mooi uit, maar nog niet af. Het maakte de keurmeester niets uit, zij maakte Holly Beste Teef en Beste van het Ras en later in de erering ook nog eens 2de in de Rasgroep!!!!! Wow, misschien toch nog eens een show met Holly lopen We hebben een erg leuke -weliswaar veel te warme- show achter de rug. De KC Delft had een goede en strakke organisatie, een prachtig terrein en fijne keurmeesters.

Ons plekje op het terrein van de KC. Abby keek graag even boven de bench uit Yamy lag de hele dag los naast de benches.

Links Lizzy en rechts Holly.

Yamy, Beste Veteraan in Show!

Met Freya gaat het sinds de prednison super, ze lijkt weer helemaal op volle kracht te kunnen lopen. Morgen gaan we weer op controle en kan ik even overleggen over de dosering. Ook Yamy en Phoebe gaan morgen mee naar dr. Rasenberg. Phoebe vanwege een steeds groter wordende bult op haar rechtervoorpoot en Yamy vanwege een steeds vaker mankende linkervoorpoot... Wordt vervolgd...

18 juni 2009 Eindelijk weer een paar nieuwe fotootjes van Liz genomen (zie hieronder). Ze is inmiddels helemaal uitgewisseld. De totale "vangst" is 3 hoektanden, 3 premolaren en 3 kiezen.

   

Lizzy 5 maanden oud

14 juni 2009 Vandaag zijn de Lucky pups precies 5 maanden oud! De tijd vliegt. Lizzy heeft nog exact 1 kiesje van haar melkgebit over, de rest is allemaal al gewisseld. Altijd fijn als die scheermesjes er weer uit zijn! In huis is het alweer de normaalste zaak dat Lizzy er is, alsof ze er altijd al bij geweest is. Yonas vindt het geen enkel probleem als Lizzy los loopt, dat hij dan even in zijn kamertje moet. Dat vindt hij zelfs heerlijk. Hij ligt languit op zijn bank naast open balkondeuren en geniet van de rust. Af en toe begint hij even te rollen op zijn rug en dan weer ligt hij te soppen op zijn knuffel. Lizzy vindt het op haar beurt ook heel normaal dat er achter dat traphekje in dat kamertje nog een hond ligt. De vier meiden (Phoebe, Freya, Holly en Lizzy) lopen dan lekker rond in de woonkamer. Lizzy speelt vooral veel met moeder Holly en "peetoma" Phoebe. Oma Freya laat haar een beetje links liggen, ze gedoogt de kleine druktemaker. Lizzy wordt wel steeds iets brutaler naar Freya, maar vooralsnog denkt Frou dat negeren de beste tactiek is. Ik geef haar groot gelijk

Vandaag zijn we bij de IWT wezen kijken in Noord-Holland. Er deden maar liefst 35 teams mee, waarvan 2 teams volledig uit Flatcoats bestonden. Dan waren er nog een paar Duitse Flatcoats in "gemengde" teams. De overige teams bestonden uit Goldens en voornamelijk Labradors. Ik heb weer gesmuld van het werk van een aantal Labradors, wat kunnen die toch snel werken! En ook echt goed samenwerken met hun voorjager, heerlijk. Ik heb de Flatcoat teams niet veel aan het werk gezien, ik liep ze vaak net mis. Ik heb toch twee proeven van het officiele Flatcoat team gezien en in ieder geval hebben ze die twee proeven zeer netjes gewerkt. Ik begreep dat ze over de hele dag erg tevreden waren. Mooi! Ook weer wat "oude" bekenden gezien en lekker bijgekletst. Mark was thuis en had oppas over maar liefst 6 (3 mochten er vandaag mee op stap) Flatcoats. Dat doet hij toch maar lief he! Mark, bedankt!

Van de eigenaren van puppy blauw "Casper" ontving ik het volgende filmpje: Casper leeft zich uit in bad! Leuk, bedankt Esther!

9 juni 2009 Afgelopen weekend was de clubshow van de Belgische Flatcoated Retriever Club (zaterdag) en de kampioenschapsclubmatch van de Nederlandse Flatcoated Retriever Club (zondag). Op zaterdag deed Carla mee met Gala (Jackanape's Always So Lucky) en zij werd Beste Baby teef! Van harte Carla!

Op zondag deden Lizzy (Jackanape's Happy Go Lucky), Luna (Jackanape's Lucky at Love) en Homer (Jackanape's That's Lucky) mee. Allemaal in de Babyklas. Luna kreeg een mooi rapportje met als eindbeoordeling een belovend. Ze showde keurig, wat kan zij toch netjes meelopen aan de lijn! Mariska en Rene, bedankt voor het komen naar de show!! Lizzy werd van de acht babyteefjes de beste met een 1 Veel Belovend! Ook Lizzy liet zich makkelijk showen, liep netjes mee en stond keurig. Homer werd van de drie babyreutjes de beste met een 1 Veel Belovend en dus moesten Lizzy en Homer aan het eind van de dag tegen elkaar uitkomen in de erering voor de titel Beste Baby van het Ras. Twee zeer verschillende types, Homer echt uit mama Holly haar lijn en Lizzy echt een pupje uit papa Gurkha's lijn. De keurmeester die besliste wie er Beste Baby zou worden was zeer van Homer gecharmeerd en had hem eerder die dag al gekeurd en ook nu viel hij meer voor Homer dan voor Liz, maar dat mocht de pret niet drukken. Wat was ik trots om daar met twee pups van Holly in de erering te staan! Pieter, bedankt dat je met Homer gekomen bent en van harte met het mooie resultaat: Beste Baby van het Ras!!!

Lizzy in de ring (foto's Danny/Serge vd Horst)

Ook Yamy deed mee, maar van Yamy was de keurmeester niet erg onder de indruk. Ik was tevreden over hoe Yamy showde, ze deed het als vanouds, alleen in een lager tempootje. Maar de keurmeester vond niet veel goeds aan haar en zag fouten die ik nog nooit op haar rapportjes heb teruggezien. Yamy kreeg haar eerste (sinds ze bij ons woont) ZG! Ik vind het wel jammer, maar ja, niets aan te doen.  Onze dag kon toch al niet meer stuk

Met Hera gaat het boven verwachting weer de goede kant op. Na 5 dagen medicijnen begon de schijf/bobbel eindelijk te krimpen en Hera voelt zich weer goed. Ze wil weer wandelen, ze wil weer eten, ze heeft weer lol! De bobbel is nog niet verdwenen, maar dat het toch om een bacterie gaat, lijkt nu echt zo te zijn. Pfffff, wat een opluchting.

Eerder meldde ik al dat Hera's moeder Foggy ziek was. Foggy is jammergenoeg overleden. Volgende week zou ze 8 jaar zijn geworden. Ze heeft zich nooit ziek gevoeld, heeft tot het laatst toe geapporteerd, gerend en als een echte Flatcoat genoten van het leven. Ze is in haar slaap op de bank overleden. Wij hebben Foggy ruim 4 jaar geleden leren kennen als een prachtige, lieve, zachte Flatcoat dame. Zij was echt een kroelerd. Nooit nadrukkelijk aanwezig, maar eerder bescheiden. En met een schitterend hoofd.

6 juni 2009 Het is eventjes stil geweest. Na thuiskomst uit Kaprun ben ik behoorlijk verkouden geworden en voel me nu al zo'n twee weken flink beroerd... Ik heb nog twee verslagjes beloofd: die van de workshop bij Guus van Maarseveen en natuurlijk het verslag van Kaprun. Die komen er ook echt wel, geduld

Ook ben ik vorige week begonnen met puppycursus met Lizzy bij de KC Delft. Lizzy kan al aardig wat, meer eigenlijk dan we op de puppycursus behandelen, maar ik vind het vooral belangrijk dat ze leert omgaan met groepstraining en dat ze op haar beurt leert wachten. Ook Holly heeft eindelijk een groep waarin we wekelijks gaan trainen. We mochten in de groep van Bert vd Graaf op de maandagavond. We hebben nu 1 les mee gedaan en ik vond het hartstikke leuk. In diezelfde groep zit ook Holly's grote vriendin Gina.

Freya is de 27ste weer bij haar vriend dr. Rasenberg op visite geweest. Hij heeft haar weer goed onderzocht. De pezen vormen inmiddels niet meer het probleem. Die zijn weg. Maar waarom loopt Frou dan toch zo slecht? Even betasten en het antwoord werd langzaamaan duidelijk: Freya's hakgewrichten waren wederom dik en warm. Waarschijnlijk is dit dus een typisch de-kip-en-het-ei-verhaal. Wat was er nou eerder? Na scans en foto's leek Freya's probleem te zijn: geirriteerde pezen, waardoor het gewricht geirriteerd is geraakt. De eerste operatie zorgde ervoor dat de pezen gehecht en de botwoekeringen in het gewricht verwijderd werden. De pezen herstelden echter niet en zijn toen beide verwijderd. Maar ook daarna bleef herstel uit. Het probleem zit hem dus duidelijk in het gewricht. Het was dus niet dat de geirriteerde pezen het gewricht beschadigden, maar net andersom. De pezen waren zo slecht, doordat de gewrichten niet goed waren. De kip of het ei, oorzaak of gevolg?? Nu we dit weten, kan de behandeling ook gerichter bepaald worden. Freya heeft dus een soort polyarthritis. Poly, omdat het hier gaat om meer dan 1 gewricht. Arthritis, omdat we te maken hebben met gewrichtsontsteking. Ze zit nu aan een flinke dosis prednison om de ontstekingen te onderdrukken. Ze heeft het nu een ruime week gehad en warempel, ons oude Froutje lijkt weer helemaal happy te worden. Ze rent weer, ze kan 's avonds weer gewoon opstaan en ze wil dus ook 's avonds weer het laatste rondje meelopen. Haar hakken zijn weer dun en kouder. Langzaamaan moeten we de prednison dosis gaan afbouwen naar eeen onderhoudsdosis waarbij ze nog goed kan functioneren. Ik heb de eerste dagen met prednison nog rustig aan gedaan met haar en ben na 6 dagen de activiteit weer gaan opvoeren. Ook toen kon ze nog goed lopen. Het is zo mooi om weer die blije blik bij haar te ontdekken en haar staartje staat ook niet meer stil. Nou maar hopen dat dit zo blijft doorgaan! Heerlijk voor onze meid om je na zo'n lange tijd eindelijk weer eens goed te voelen!

Met Lizzy gaat het super, ze groeit en is echt zo'n enorme slungelpup nu, alleen maar been! Ze is al weer bijna klaar met wisselen. Het apporteren gaat lekker, ze volgt goed, gaat netjes down en zit al keurig op kleine afstandjes op de fluit! Ik ben erg blij met haar Ze is een beetje getrimd voor de clubmatch morgen. Echt maar een beetje, want veel haar heeft onze jonge dame nog absoluut niet... Heel anders dan Holly op deze leeftijd.

Ook Yamy is geknipt. Zij mag nog een keertje mee naar de clubmatch. Toen we besloten om haar toch nog in te schrijven, zag ze er super goed uit. Voor haar doen best een donkere vacht en ze liep als een zonnetje. In een maand tijd heeft ze haar mooie vachtje verruild voor een vaal kleedje en ja hoor, anderhalve week geleden begon ze ineens weer mank te lopen. Shit! Heel rustig aan gedaan en hopen dat ze morgen goed loopt!

Dan ook nog even een heel naar bericht. Dinsdag was er nog niets met Hera aan de hand, ze heeft nog lekker mee getraind en was -zoals we van haar gewend zijn- lekker stout. Woensdagochtend ook gewoon meegewandeld. Maar daarna dook ze in elkaar en kwam niet meer overeind. Ze lag te shaken en was echt apatisch. Alle eten is er uitgekotst en ze was heel warm. Op naar de dierenarts. Die voelde een enorme bobbel in Hera's melkklieren en constateerde dat Hera al in shock raakte. Direct viel het woord kanker.... Dan slaat je hart een slag over. Het zal toch niet... Het kon ook gaan om een zeer agressieve bacterie die voor een fikse melkklieronsteking zorgde. Ze is volgespoten met pijnstillers, ontstekingsremmers en antibiotica. Nu moesten we afwachten. De hele dag lag ze er voor dood bij. We hebben haar gedwongen water te drinken. Dat lukte. 's Avonds moest ze weer terug voor controle en ook toen kreeg ze weer een aantal spuiten. Donderdag was ze weer ietsjes levendiger en wilde ze ook al weer een klein beetje eten. De koorts (ze had 41 graden) was gezakt, maar de bobbel was niet echt kleiner geworden. Ook vrijdag en vandaag eigenlijk hetzelfde verhaal. Ze eet wel weer, maar verder ligt ze veel te liggen en te slapen, ze is niet happy. Arme Beer. De bobbel is hard en niet echt kleiner aan het worden. Na het weekend volgt meer onderzoek. Duimen maar dat we echt met een bacterie te maken hebben en niet met die rotziekte.....

28 mei 2009 JAAAAAAAAA!!!! Yamy is 10 jaar geworden!!! Wat een feest!! Hieperdepiep Hoeraaaaaaaa!!! We zijn heel blij dat we deze dame nog bij ons hebben!

27 mei 2009 Hieperdepiep Hoera: Abby is vandaag jarig, ze is twee jaar!!!! Als het goed is, zie ik haar vanavond en dan zal ik even voor haar zingen Morgen ook weer feest, dan is Yamy aan de beurt!!! Toen de inschrijftermijn voor de clubmatch van de FRC geopend was, zag Yamy er tiptop uit en liep als een zonnetje. Ik kon de verleiding dus niet weerstaan om haar toch maar weer mee te nemen. Tja, nu is de clubmatch dus over anderhalve week en sinds gisteren loopt Yamy jammergenoeg dus weer mank... Balen, maar goed, veel rust en als het niet anders kan, dan doet ze simpelweg niet mee op 7 juni.

Vandaag met Freya weer bij dr. Rasenberg geweest. Daarover later meer.

24 mei 2009 Gisteravond teruggekomen uit Oostenrijk. 's Ochtends nog een heerlijke wandeling gemaakt aan de Klammsee en 's avonds zit je dan gewoon weer thuis, ik vind dat toch zo ongelooflijk. We hebben echt een heerlijke week achter de rug. Holly is de afgelopen week enorm gegroeid en heeft laten zien dat ze heel wat meer kan dan ik gedacht had. Ze vond de bergen geweldig en de snelstromende beekjes nog fantastischer! Ze heeft lekker veel gewandeld en gespeeld met vriendin Gina en daarnaast vier dagen ook hard gewerkt. Ik heb echt genoten van mijn eigen hondje, van Gina en van de andere honden. Iedereen bedankt voor deze super week! In het bijzonder natuurlijk Mimi en Harry Kolner voor de organisatie, Alice en Hilbert Kok van het geweldige Haus Tirol in Kaprun en tenslotte Danny en Serge voor alles wat zij deze week voor mij mogelijk maakten! Binnenkort een verslagje van deze week.

15 mei 2009 Zo, vannacht vertrekken we naar Kaprun, Oostenrijk! Ik zeg "we" en dan bedoel ik dus Danny, Serge en ik, met natuurlijk Gina en Holly. In Kaprun ontmoeten we dan nog zo'n 17 Flatcoats en gaan we een leuke week met trainen in de bergen tegemoet! We logeren dan in Haus Tirol van Alice en Hilbert Kok. Zij hebben zelf ook twee Flatcoats, waaronder James, een zoon van onze Yamy. Leuk, da's heel lang geleden dat ik die gezien heb. Even een weekje dus geen nieuws op de site, maar daarna een spetterend verslag van deze week en natuurlijk ook nog een verslag van de workshop bij Guus. Lizzy is uit logeren bij mijn ouders, Mark heeft vrijgenomen om voor de "grote" honden te zorgen. Nu nog even een uurtje of drie mijn oogjes dicht en dan staan Danny en Serge alweer op de stoep!

13 mei 2009 Vandaag zijn we langsgeweest bij Casper (reutje blauw) in Spijkenisse. Natuurlijk eerst weer even zonder honden naar binnen, zodat we hem eens goed konden bekijken. Wat een lekker ventje, super enthousiast. Daarna Holly en Lizzy uit de auto gehaald, zodat ze even konden spelen. Holly liet weer de typische begroeting zien, die zij steeds heeft laten zien bij haar kinders. Erop af, onder de buik duiken, snuffen en die blik van herkenning! Zo leuk. Maar ook hier hebben ze konijnen en bovendien een achtertuin aan het water. Dus de aandacht voor haar kind nam al snel af en ze pendelde tussen het hekje bij het water en het konijnenhok. Ze is gek hoor, die Bol van mij Casper was in eerste instantie even overdonderd door wat er nu ineens zijn huis in kwam gelopen, maar al gauw nam hij de overhand in het spel en ging zelfs bovenop Lizzy zitten! Het was weer genieten. Esther, bedankt voor de gastvrijheid!

Casper, bijna 4 maandjes oud en lekker eigenwijs:

 

 

Met z'n drietjes:

 

Speeltijd:

 

Je ziet Lizzy denken: "Moet dat nou????" En vervolgens spelen ze weer verder:

 

Beneden zit een konijn en tot Holly's grote vreugde boven ook:

 

"Zo kinders, spelen jullie maar lekker verder, ik blijf even hier!":

 

Die twee blijven maar gaan, Lizzy voorop. En Holly? Die is er maar even bij gaan liggen :

 

Tenslotte ook even geprobeerd om de twee naaast elkaar neer te zetten (Lizzy links, Casper rechts):

 

12 mei 2009 De afspraak voor Freya is gemaakt, woensdag 27 mei gaan we weer langs bij dr. Rasenberg. Het kon niet eerder aangezien ik volgende week weg ben naar Oostenrijk. Ze wordt eerst weer eens onderzocht en dan gaan we een strategie bepalen.

Verder uit Engeland wat vervelend nieuws gekregen. Foggy, de moeder van Hera, is ziek. Haar lever functioneert niet goed. Ze denken op dit moment nog aan vergiftiging, maar ik krijg altijd de kriebels bij ons ras als ik dit soort dingen hoor. Foggy moet 14 juni namelijk 8 worden en tja, 8 jaar is bij Flatjes altijd zo'n enge leeftijd voor die enge jeweetwel ziekte.... We zullen duimen dat Foggy weer opknapt! Hera's vader, Noof, is op 17 maart van dit jaar gelukkig wel in goede gezondheid alweer 11 jaar geworden!

Dan nog even over de prestatie van Djarno van afgelopen weekend. Van de 52 deelnemers die opgingen voor de B hebben maar 8 deelnemers het ook daadwerkelijk gehaald!!!!!!! Ik vind het zoooooo knap van hem!

9 mei 2009 Vandaag een heerlijke dag doorgebracht in Almere. Ik had Guus van Maarseveen bereid gevonden om voor mij en wat trainingsmaatjes een workshop te organiseren speciaal gericht op het werken met wild. Alle honden vandaag hadden een of ander probleempje met wild, uiteenlopend van helemaal geen wild willen pakken tot gewoon ietsjes slordig zijn met wild. Nou, ik kan maar een ding zeggen, het was een geslaagde dag en alle honden hebben keurig wild geapporteerd! Ik ben op alle honden en voorjagers reuze trots en stiekum ook een beetje op mezelf, maar vooral ongelooflijk trots op Holly. Ze heeft zeer vlot eend en konijn geapporteerd! Ze deed het zo mooi, dat ik het (natuurlijk) even niet meer droog kon houden

Holly biedt konijn aan, wildworkshop zaterdag 9 mei 2009                                   Abby met kraai, wildworkshop zaterdag 9 mei 2009

Binnenkort een verslag met foto's van deze dag. En deze dag krijgt ook een vervolg! Heerlijk, heb er nu al weer zin in. Maar eerst volgende week op naar Oostenrijk!

Meer mooi nieuws van deze dag. Toen ik net terug was van de workshop, werd ik gebeld door Wim de Haas, de trainer van Djarno (J. Prime Time). Hij vertelde mij dat Ron en Djarno mee hadden gedaan aan de diplomadag van de Goldens in Ottersum en dat zij erin geslaagd zijn om een mooi B-diploma te behalen!!!!! Ron, van harte!!! Ik begreep dat het niet makkelijk was en dat maar weinigen het diploma haalden.

3 mei 2009 Ik ben verliefd, ik kan niet anders zeggen, het is zo. Als ik naar dat eigenwijze koppie kijk van mijn kleine Lizzy, dan smelt ik gewoon helemaal. Gisteren hadden we weer een puppylesje met de nestgenoten: Mariska met Luna (oranje), Aad met Joep (geel), ik met Lizzy (rood) en gisteren ook voor het eerst Nicolette met Skipper (groen). En natuurlijk was ook Sylvia er met "allochtoontje" Mike (van Flat Castle's). Ook Annelies met de hele familie en Floyd (zwart) kwamen nog even langs om te kijken. Leuk! We begonnen met wat volgen. Als ik er echt even de tijd voor neem, kan Lizzy dat al heel mooi, koppie omhoog, staartje kwispelend, zo leuk. Daarna even zwemmen. Tja, Lizzy zwemt dus echt verticaal, al watertrappelend beweegt ze zich voort. Ging dus niet heel soepel, maar ze vindt het geweldig! Ik denk dat ik binnenkort even samen te water ga om haar te helpen met de juiste balans te vinden. Hierna weer naar het bos. Het gras was heel hoog en de pups konden dus echt niet zien waar hun baas gebleven was. Op het fluitje kwam Lizzy aangestormd, goed beloond voor het komen, dan snel het lijntje erom en zichtbaar een dummietje achterlaten. Snel het bos weer uitlopen, omdraaien en het bos weer insturen met "zoek op". Hop, daar ging ze, snel het bos weer in, dummy zoeken en heel snel kwam ze weer terug. Heerlijk! Sinds Lizzy wat stout was met de dummy terugbrengen, doe ik nauwelijks nog apportjes met haar. Simpelweg, omdat ik die strijd nu nog niet wil aangaan en ervan overtuigd ben, dat als we wat verder zijn met het appel en onze band, dat het terugbrengen vanzelf goed komt. Ik apporteer dus practisch alleen maar met haar op onze zaterdagles. En dat gaat prima zo.

Vervolgens gingen we vooruitsturen. We namen een natuurlijke lijn langs het water. Tja, volgen langs het water is natuurlijk heeeeeeel lastig voor die waterratten! Maar het lukte. Dummy achtergelaten, terugvolgen, omdraaien, netjes naast, hand in de goede richting en "vooooooooruit". Snel ging ze richting dummy, pakte hem op en kwam net zo snel weer bij me terug. Nog wat dingetjes gedaan als down, netjes naast, zit = zit en nogmaals zwemmen. Waar ik bij Lizzy vooral heel blij mee ben, is dat ik haar heel rustig naast me kan houden, terwijl de andere pups bezig zijn. Lizzy kan ook best wat druk doen hoor, maar ze kan op zo'n les dus echt heel geconcentreerd en stil naast me zitten. En soms loopt ze dan ook echt een nekverrekking op zoals ze naar me op zit te kijken Oh, ze is zooooo leuk!

Terwijl wij aan het trainen waren, was een andere Lucky pup met haar showdebuut bezig. Gala (paars) was met haar vrouwtje Carla op de jongehondendag van de Belgische FRC. Zij werd daar Beste Baby in Show! De keurmeester was Roel Vriens en hij heeft Holly ook al eens een eerste plaats gegeven in haar klasse. Ze kreeg een prachtig keurverslag:

"Jong schattig karakter van nog geen 4 maand. Al zeer mooi in balans voor leeftijd. Mooi besneden hoofdje. Toont nu al een goede onderbelijning. Voor- en achterhandhoeking op dit moment veel belovend voor de toekomst. Toont al flink wat adel voor de jonge leeftijd. 1 Veel Belovend, Beste Baby."

Gala 1VB Babyklasse teven (foto Site BFRC)                                   Links de beste Baby reu en rechts Gala Beste Baby in Show! (foto Joke Wiersma)

Carla en Gala, een lekker stel! (foto Joke Wiersma)

Carla, super gedaan! Van harte gefeliciteerd! Joke, bedankt voor de foto's!

Op de clubmatch van de FRC zullen drie Lucky pups aanwezig zijn: Lizzy (rood), Luna (oranje) en dikke beer bruin Homer. Ik heb nu de meeste pups weer terug gezien en ze ontwikkelen zich goed, Lizzy en Luna zijn al volop aan het wisselen. Lizzy mist al vier voortandjes! Jammergenoeg nog niks gevonden. Wat me wel opvalt is dat haar broers en zussen al veel verder zijn qua vachtontwikkeling. Lizzy heeft nog bergen van die puppyvacht, terwijl de anderen dus al veel meer gladde langere haren hebben. Nou ja, we hebben nog een dikke maand tot de clubmatch. Misschien komt dat bij Liz ook nog wel in die tijd. Het staan gaat heel goed, ja, in prikkelarme omgeving. Of het ook zo goed gaat in de ring met nog een stuk of acht andere babies????? Ik zet haar nog steeds neer met danoontje of een potje leverpastei. Ze staat dan als een huis en ik kan elke poot zo zetten als ik wil. Het is niet altijd nodig om een poot te verzetten, want meestal staat ze uit zichzelf wel goed, maar ik vind het wel belangrijk dat ze er aan went dat ik aan haar pootjes zit als zij staat. We oefenen vrolijk verder!

29 april 2009 Eerst nog even dit: Afgelopen zaterdag deed Djarno (Jackanape's Prime Time) ook mee aan de workingtest. Ik geniet er altijd zo van om hem weer te zien. Ik krijg altijd een uitgebreide wasbeurt van hem en zo ook deze keer! Hij heeft de hele dag prima gewerkt en heeft met 81 punten zijn C-workingtest certificaat gehaald! Ron, van harte, je bent een mooi team met hem! Bedankt dat jullie zo goed zijn voor mijn Djarnootje!

Vandaag een druk dagje. We hadden afgesproken om naar Dongen af te reizen om Chico (Jackanape's The Time of My Life) weer een knipbeurtje te geven. En als je dan toch in Brabant bent, rijd je maar direct door naar Eindhoven waar we James (Jackanape's Your Lucky Day) een bezoekje gingen brengen.

Eerst dus naar Dongen. Chico is een echte knuffelbeer, een teddybeer compleet met zacht vachtje, en het was heerlijk om hem na toch zo'n anderhalf jaar weer terug te zien. Hij was helemaal enthousiast. Als je Chico even vluchtig bekijkt, lijkt hij wel 5 kilo te zwaar, maar schijn bedriegt, da's echt allemaal vacht, hij is zelfs vrij mager. Hij heeft zoveel vacht, nog meer dan Holly in volle beharing. Na het knippen, hebben we heerlijk gegeten en zijn we nog even snel gaan wandelen. Loes, bedankt weer voor de gastvrijheid!

Chico voor zijn trimbeurt:

 

Dit is er allemaal afgekomen:

Met dit resultaat:

 

Nog even kennismaken met Lizzy:

 

En op de valreep nog even met zussie Holly op de foto, waar hij stiekum een beetje verliefd op was:

 

Vervolgens naar Eindhoven. Eerst even alleen met James geknuffeld, want ik weet zeker dat als Lizzy en Holly er gelijk bij waren geweest, dat James mij lang zo interessant niet had gevonden Wat is hij mooi geworden!!! In het nest vond ik reu grijs en dame rood al veel van elkaar weg hebben en nu ze zo'n ruim 3 maanden oud zijn, is de gelijkenis nog steeds groot. Ook James was helemaal blij om ons te zien. Na wat geknuffel, dan maar Lizzy erbij gehaald en ze hebben heerlijk gespeeld. Even later ook Hera en Holly bij de twee puppels gelaten en die reactie van Holly als ze een pupje van haarzelf ziet, vind ik zoooooo mooi! Ik zag dat voor het eerst bij Homer. Holly rent erop af, duikt gelijk onder die buik en snuft hem helemaal af. En dan de herkenning "Ja, jij bent er 1 van mij!" Even knuffelen en wat spelen. Afgelopen zaterdag zag Holly een pupje van ongeveer dezelfde leeftijd, maar niet uit ons nest. Ook nu de snuffel, maar vrijwel direct werd deze pup de rug toegekeerd. "Nee, dat was er niet 1 van mij!" Nu met James was het zoals met Homer. Holly stoof op hem af en snuffelde hem helemaal af en echt weer die herkenning. Ik smelt dan helemaal. Al gauw echter ontdekte Holly het konijn en toen was dat toch wel veel interessanter Anuschka, bedankt voor je gastvrijheid!

James apporteert super en komt met het apport helemaal in je gekropen!

Even wat portretjes:

En toen was het speeltijd:

 

Even proberen om ze naast elkaar neer te zetten (links James, rechts Lizzy):

 

Zo moeder, zo dochter (links Lizzy, rechts Holly):

 

De goede verzorging:

 

En al gauw was al Holly's aandacht weer bij broer konijn, zo erg zelfs dat ze ging voorstaan!

 

En nog even voetballen met de kleine heer des huizes (Hera, Sam en Lizzy):

 

28 april 2009 Zojuist ingeschreven voor de Kampioenschapsclubmatch van de FRC. Ik was eigenlijk van plan om alleen Lizzy in te schrijven, maar kon het toch niet laten om ook Yamy weer mee te nemen. We hebben zo dus een deelnemer in de jongste klasse, de babyklasse, en een deelnemer in de oudste klasse, de veteranenklasse! Ik heb er al weer zin in! Voor wie nog wil inschrijven: het kan nog tot 1 mei, dus wees er snel bij!!!!

26 april 2009 Gisteren was dus de workingtest van de FRC te Bergschenhoek. Holly en Abby waren beide ingeschreven in de B1. Ze hebben het beide niet gehaald. Ze waren er nog echt niet aan toe. Abby niet vanwege het gebrek aan ervaring. Abby heeft maar net haar B diploma op zak en heeft nog geen enkele workingtest gelopen in haar leventje. Holly niet vanwege haar zwangerschapsverlof zo kort geleden. Bovendien stond het terrein vol met brandnetels en hadden we twee proeven die echt volledig in de brandnetels waren. Tja, dat is voor Holly dus einde oefening. Ik had haar inmiddels op de training zover dat ze er toch in ging, maar dat is op een wedstrijd toch net even anders.

We begonnen met een dubbel markeer in de brandnetels (Proef 5). Ik zag bij de inzetplek al dat het niet veel zou worden. Holly ging naast me zitten, maar deed al vrij snel twee passen in haar achteruit, toen ze de begroeiing voor haar zag.... Ze heeft alleen op het paadje tussen de twee apporten in gelopen, maar was niet te bewegen om de brandnetels in te gaan. Abby heeft hier 1 van de 2 dummies binnengebracht. Abby markeert op de trainingen echt feilloos, maar zo'n dag is toch net even anders.

Hierna gingen we door naar een dubbel waterapport (Proef 6). Op de valplekken lagen meerdere dummies, zodat de keurmeesters ook konden zien of de honden zouden wisselen. Nou, daar hoeven we ons met Abby en Holly dus echt geen zorgen om te maken, die pakken er 1 en komen terug. Hier was dat niet anders. Abby had de beide apporten echt super gemarkeerd. Holly moest ik bij de linkerdummy even doorsturen, zij bleef hangen in het riet. Alles binnen.

Door naar Proef 1, er werd op rechts een markeer gegooid en zodra deze lag, moest de hond eerst twee dummies in een bos op links zoeken. Holly zag de markeer, draaide keurig mee aan de voet, maar wilde i.p.v. rechtdoor naar het bos, toch liever naar links. Hmm, even opnieuw gestuurd en toen ging ze het bos in, vond de dummy en liet zich daarna makkelijk weer het bos in sturen. Ook de tweede kwam binnen. De markeer wist ze nog vrij snel te vinden. Alles binnen, vrouwtje blij en Holly ook lekker vrolijk. Abby draaide na de markeer te hebben gezien ook keurig mee aan de voet richting bos. Ging direct het bos in en vond vlot de beide dummies. Abby was alleen hierna de markeer even kwijt, maar liet zich prima naar de markeer sturen.

Proef 2, tja, wat zal ik daar eens over zeggen. Nog een graadje te moeilijk voor ons. Er werd een markeer opgegooid (nou ja gegooid is niet het juiste woord, eerder neergelegd) op zo'n 100 meter schuin over water in een rietkraag. We stonden recht tegen de zon in te kijken. Abby heeft het niet eens gezien en liet zich over deze afstand in combi met water nog niet sturen. Holly zag het wel, maar was hier erg onzeker. Ze sprong over een smal slootje en dacht er zo over land te komen, maar toen ze ter hoogte was van het apport en daar had moeten afslaan naar rechts om nog een stuk door te lopen, bedacht ze zich en kwam weer terug. Ik mocht haar nogmaals sturen. Weer koos ze voor het smalle slootje. Aan de overkant bedacht ze dat ze dan daar wel te water kon gaan. OEPS, daar stonden dus paaltjes in de waterkant. Op een centimeter na mistte Holly tijdens haar snoekduik deze paaltjes. Mijn hart sloeg even over...... Ze zwom stevig door, maar trok toch weer op de linker waterkant en onze training is na haar nestje nog niet zo heel veel met dirigeren geweest. Ik kreeg haar dus niet doorgestuurd. De bedoeling was dat als de honden met dummy op de terugweg waren, dat ze dan nog een markeer in het water zouden krijgen. Deze tweede dummy kreeg je ook als de honden de eerste niet hadden gehaald, een soort troostprijsje zeg maar Deze haalde Holly met de voor haar bekende jump zo uit het water. De keurmeester zei nog "Ze heeft in ieder geval wel genoeg pit!" Ook Abby bracht deze tweede dummy keurig binnen.

We sloten af met wederom eeen dubbel markeer in de brandnetels (Proef 4). De eerste was een konijnendummy in een hutje. De tweede dummy was gewoon een canvasdummy die je net boven de boomtoppen uit zag komen. Ik had me voorgenomen om mijn Holly bij de laatste proef niet te veel onder druk te gaan zetten om toch door de netels te gaan. We hadden toch al geen diploma meer en het moet wel leuk blijven. Ze ging door het paadje wat inmiddels in de brandnetels was ontstaan en ging tot mijn verbazing eerst naar links, naar de kale dummy. Tja, die lag te veel in de brandnetels, met haar staart laag vanwege het niet kunnen uitvoeren van de opdracht (dat vind Holly vreselijk) kwam ze weer terug. Ik stuurde haar nogmaals en zo bracht ze toch de rechterdummy binnen, het konijn. Ik vond het genoeg en ben gestopt. Abby zat er inmiddels echt doorheen, ze was kapot. Zij heeft de linkerdummy wel binnengebracht, maar het konijn lukte niet meer.

Enigszins gedesillusioneerd liepen we weer terug naar de auto. Ik vind het jammer dat de dag zo gelopen is. Maar ja, het is niet anders. Abby moet gewoon nog wat meer ervaring opdoen en Holly heeft echt wat meer training nodig. Als ik had geweten dat we zoveel in de brandnetels moesten doen, had ik nooit ingeschreven met Holly. Dat is nou eenmaal haar zwakke punt.

We zijn lekker met alle honden die mee waren (Phoebe, Hera, Yamy, Holly, Abby en Lizzy) gaan wandelen en hebben de spanning zo even van ons afgezet. Die kleine is tijdens de wandeling haar moeder achterna gezwommen en het gaat er steeds beter uitzien, niet meer zo heel veel gespetter. Wel werd ze even grondig onder water geduwd, maar daar had die dappere Liz helemaal niets van. Als een verzopen katje klom ze weer op de kant, schudde even lekker uit en ging daarna gelijk weer zwemmen.

24 april 2009 YESSSSSSSS! We zijn vanavond bij de dierenarts langs geweest om de vorderingen te laten zien en de dierenarts vond het er goed uit zien. De zwellingen waren dusdanig afgenomen, dat onze Bol morgen mee mag naar Bergschenhoek! Jippie! Wel gaat de tube oogzalf mee en een spuit met fysiologische zoutoplossing om na het zwemmen haar oog te spoelen.

23 april 2009 Wat hebben we de afgelopen weken allemaal meegemaakt? Holly is weer volop mee trainen. We zijn nog even zoekende naar ons juiste ritme, maar we zijn weer aardig op weg. Ze heeft wat zware trainingen gehad de afgelopen week, aangezien de brandnetels de grond uit schieten. Dat is voor Holly altijd weer even doorbijten, maar ze heeft uiteindelijk goed gezocht in een bos, waar je geen stap kon zetten zonder op de brandnetels te staan. 't Vrouwtje was daarna uiteraard helemaal blij! Freya heeft het op de wandelingen weer lekker naar haar zin, maar haar rechter achterpoot geeft haar steeds meer problemen en na contact met haar behandelende dierenarts lijkt het erop dat de enige oplossing toch weer een operatie zal zijn...... Tja, het is niet anders...  Wel hebben we haar rabiestiter laten bepalen voor als we eind van dit jaar weer naar Engeland gaan. Hij is dik in orde, dus mocht ze eind van dit jaar voldoende zijn opgeknapt, dan mag mijn meisje toch lekker mee naar de UK! Duimen maar dus!

Dan even over het ongelukje waar ik gisteren even kort over schreef. Gisteren waren de honden na afloop van de training lekker los, zoals gewoonlijk. Holly loopt met een paar honden vooruit en staat daar even stil. Exact op het moment dat een andere hond in volle vaart van achteren aan komt gerend, draait Holly om. Tjonge, de knal die je hoorde. Holly dook in elkaar en liep met de staart tussen de benen en de buik over de grond naar mij toe. Rond haar rechter oog zitten scheuren van de knal, de huid is gewoonweg uit elkaar gescheurd. Haar ooglidrand is beschadigd en aan de binnenkant van het ooglid zat een gat en dat is super dik en vuurrood geworden. De dierenarts heeft alles bekeken en bevoeld en kon voor zover mogelijk alleen uitwendige schade constateren. De zwelling neemt inmiddels alweer wat af en ze lijkt geen hersenschudding of iets te hebben over gehouden, ze liep vandaag gewoon weer vrolijk te rennen. Maar ja, de huid is kapot en haar oog dik, dus afhankelijk van hoe het herstel verloopt, zijn we er dus zaterdag wel of niet bij op de workingtest. Ze krijgt nu rymadil tegen de pijn en de zwellingen, antibiotica tegen eventuele infecties in de open wonden, cavasan zalf voor in het oog en traumeel tegen eventuele kneuzingen. Ook hier gaan we dus duimen dat het herstel spoedig verloopt!

Hieronder een "dagboekje"van Lizzy's tijd hier na vertrek van de laatste pupjes.

(22 april 2009) Vandaag zijn ze alweer 14 weken oud! Lizzy is afgelopen weekend meegeweest naar de fokdag van de FRC. Heel veel mensen en andere honden ontmoet en iedereen gaf haar aandacht. Ook voor het eerst een schot gehoord van een alarmpistool (vanwege de fokdagtest), daar had ze niks van. Vanwege al die extra aandacht is ze even vergeten wie de belangrijkste persoon in haar leven hoort te zijn: ik dus. Hmmm, we hanteren nu dus weer even wat strakkere regeltjes: aan de lijn wordt netjes gevolgd en spelen gebeurt alleen na mijn toestemming. Het staan voor de show gaat steeds beter, ze laat mij haar pootjes goed zetten terwijl ze staat en houdt het best een tijdje vol om stil te staan. Maar of dat ook lukt terwijl er allemaal andere honden en zo'n leuke keurmeester bij haar in de buurt staan?????

(18 april 2009) Vandaag met een klein clubje op puppyles. Luna was er toch met haar pootje in het verband. Verder was Joep er weer en mijn eigen Lizzy. Weer veel aandacht gedaan, naast, down, rennen-roepen en een kennismaking met een verloren zoek. Daarna uiteraard weer zwemles, deze week weer een breder watertje opgezocht.

(17 april 2009) Inmiddels zijn ze alweer ruim 3 maanden (of ruim 13 weken) oud, die tijd vliegt wat mij betreft echt voorbij. Lizzy groeit snel. Ze was met 12 weken zo'n 10,3 kg. Ze staat best al hoog op de pootjes. Ze is nog steeds een dondersteen, maar wel een hele leuke, een om verliefd op te worden. We zijn ook zo zoetjes aan een beetje aan het showtrainen, dus netjes staan en tandjes laten zien. Want onze Lizzy gaat haar showdebuut maken op 7 juni op de Clubshow van de Flatcoated Retriever Club. Als jullie ook mee willen doen: inschrijven kan tot 1 mei! Is echt wel heel leuk hoor, zo'n 250 Flatjes bij elkaar, leuke winkeltjes en wat activiteiten langs de ringen.

Dan een updateje over de andere pups. Ik heb Homer (reu bruin) twee keer mogen zien op mijn donderdagles. "Oppas-oma" Ineke had hem mee genomen. Hij is nog steeds die heerlijke dikke stevige beer die hij ook in het nest was. Geweldig om hem weer te zien. Hij lijkt echt op Holly's lijn. Lizzy is er meer een van vader's kant (qua uiterlijk). Luna heeft helaas een ongelukje gehad met een paard en kan er deze training dus niet bij zijn, ze zit met een pootje in het verband.

Vorig weekend (11 april) hebben we zwemles gehad. We waren maar met z'n drietjes: Luna (oranje), Lizzy (rood) en "allochtoontje" Mike. Ze hebben alledrie heerlijk gezwommen. Luna spande wel de kroon door regelmatig uit zichzelf ook nog even een stukje te zwemmen. Zij zwemt al echt als een volwassen hond. Mijn Lizzy daarentegen doet nog meer aan watertrappelen. Die is duidelijk nog op zoek naar het juiste evenwicht. Ook hebben ze hun eerste sleepspoortje gelopen met een eend. Ook dat deed Luna al als een volwassen hond. Poe hee!

(11 april 2009) Gisteren was ik samen met mijn moeder een nest Golden puppies testen. Mark had vrij, dus ik kon de grote honden lekker thuislaten, maar Lizzy mocht mee. Ze is inmiddels benchproof, dus ze kon in de Berlingo blijven (in de bench dus) terwijl wij de pups testten. Tussendoor even gepauzeerd en haar uitgelaten en daarna de tweede helft van het nest getest.

Maar goed. We kwamen aan, even madam een plasje laten doen en in de bench terug. Wij begonnen aan de test. Lizzy kon mij horen en reageerde in eerste instantie dus eventjes, maar staakte haar protest al snel en ging lekker liggen slapen. Na 6 pups gingen wij lunchen en mocht Lizzy mee naar binnen, waar zo'n 8 of 10 volwassen Goldens rondliepen en ook een Chihuahua. Lizzy vond het geweldig, was heel even overdonderd van al die dames die op haar afstormden, maar vond al gauw haar draai. Leerde snel bij wie ze wel wat kon doen en bij wie ze beter even wat afstand kon bewaren.

Na de lunch ging ze de auto weer in. Dit keer geen enkel protest meer toen ze mij hoorde. Wij hebben zo nog 5 pups getest en toen kwam voor Lizzy het hoogtepunt! Ze mocht van de fokker bij alle puppies rondlopen. Ze had toen nog 14 puppies varierend van 6,5 week tot 7,5 week. Lizzy -zelf inmiddels alweer 12 weken en 2 dagen oud- vond het fantastisch. De pups keken haar aan "Wat ben jij nou?" Lizzy vond een doosje, nam dat in haar bek en heeft zo de hele tuin rondgerend met alle 14 Goldens achter haar aan. Wat een lol had die kleine!!! Na te zijn uitgerend (hoewel, voor even dan) ontdekte ze de grote waterbak en ja, wat doe je als rasechte Flatcoat met een waterbak: juist, die graaf je helemaal tot op de bodem uit! Ook nu stonden in eerste instantie die pups haar aan te kijken met grote vraagtekens boven hun hoofd, maar al gauw volgden een paar Lizzy's goede (?) voorbeeld en waren vrolijk mee aan het graven. Lizzy was inmiddels bijna van top tot teen nat en bedacht dat ze toen maar eens de heer de huizes gedag moest gaan zeggen, het scheelde niet veel of ze was vol op zijn schoot beland. Hij kon er gelukkig om lachen

Nog lang niet uitgespeeld, maar wat mij betreft wel voldoende lol beleefd, hebben we haar maar weer in de bench gezet en daar viel ze kleddernat en super voldaan in een diepe slaap. Ze heeft zo'n beetje de hele terugreis in dezelfde houding liggen slapen. Geweldig wat een lol zo'n kleine Flat kan beleven! Wieske, super bedankt voor deze wereld ervaring voor mijn kleine meid!!!

(29 maart 2009) Wij hadden gisteren maar een klein clubje. De vader van Carla (Gala) ligt in het ziekenhuis, waardoor Carla verhinderd was. Daarnaast heeft Rene (Luna) een tia gekregen en ligt dus ook in het ziekenhuis.... Nare berichten. Carla, Rene en Mariska, ook via deze weg wil ik jullie heel veel sterkte wensen en we hopen op een spoedig en volledig herstel!

We waren gisteren dus enkel met Sylvia met Mike (niet uit het Lucky nest maar uiteraard van harte welkom!), Aad met Joep en ikzelf met Lizzy. We hebben weer een paar keer de tunnel gedaan, geen van de pups vinden het een eng ding. Gelukkig maar! Uiteraard ook weer rennen-roepen, zowel op veld als in het bos. Daarnaast zitten op de fluit, naast en down in nat gras. Dat laatste bleek niet zo'n makkelijke opdracht;-) Spelenderwijs netjes recht voor komen in de zit en weer een klein stukje volgen. Ook een apportje. Met Lizzy gaat dat dus niet zo lekker in de groep. Thuis op bekend veld gaat het super, dus ik denk dat ik dit zelf voorlopig in de groep maar even oversla, ze is hier dus duidelijk nog niet aan toe. Ook weer wat aandachtsoefeningetjes.

Ik heb denk ik weer wat handige tips kunnen geven en hoop dat Aad mij hierin niet te direct vond hahaha. Als je me eenmaal kent, weet je dat ik het goed bedoel Aad!

(26 maart 2009) Vorige week hadden we de eerste puppyles. Op training afgesproken dat we het deze zaterdag gewoon weer gaan doen! Dus voor degene die het nog niet wisten: zaterdag om half 4 komen we weer bij elkaar voor wat trainingsdingetjes. Zelfde locatie. Vorige les hebben we ons voornamelijk bezig gehouden met hierkomen, het tunneltje, de zitfluit, aandacht, het ingaan van een bos en even heel kort een apportje. Dit weekend wil ik aan de slag gaan met het commando naast! Niet onbelangrijk dacht ik zo. En met down, kunnen ze waarschijnlijk alvast even oefenen op het down gaan in nat gras;-)

Met Lizzy gaat het prima. Ik vind haar sinds twee dagen een beetje eigenwijs. Het meelopen aan het lijntje ging eigenlijk heel goed, maar nu blijft ze geregeld staan en kijkt me aan met zo'n blik "Zo, haal jij nu maar eens alles uit de kast om mij door te laten lopen!" Tja, daar trap ik dus niet in. Ik zeg niets, geef haar een heel klein rukje en loop stug door. Dat lijkt te werken, maar er zit een koppie op mijn dametje hoor hahaha. Verder eigenlijk geen "problemen" met haar, ze gaat vlot zitten, gaat met snoepje al lekker down, doet het heel goed in de bench, slaapt 's nachts nog langer door dan ik (en dat is lang hoor) en komt als ze gefloten wordt.

(17 maart 2009) Morgen worden de pupkes alweer 9 weken. Pfff, dat gaat toch best snel. Over Lizzy ben ik heel erg tevreden. Ze brengt de hele nacht door in de bench, moet om een uurtje of half 7 even een plasje doen, maar daarna gaan we weer lekker naar bed (zij uiteraard in de bench). En zo slapen we saampjes door tot 9 uur. Tja, ik ben geen ochtendmens he. Dan even een klein plasje, eten en hup naar buiten voor de wandeling.

Na de wandeling mag de kleine even spelen met moeder Holly en dan gaat ze ook beneden de bench weer in. Meestal tot haar tweede maaltijd. Dan hetzelfde ritueel: eten, wandelen, spelen, terug de bench in. Zo gaat dat de hele dag door. Hebben we training, dan gaat ze mee in de bus (zij in de bench) met de andere honden. Even in het recreatiegebied eruit, dan weer de bench in tijdens onze training, daarna -zo'n 3 uur later- weer even eruit. Dan weer in de bench als we met alle honden gaan lopen en dan weer naar huis. Ze doet het allemaal alsof het de normaalste zaak is van de wereld. Heel af en toe, vooral 's avonds als ze eigenlijk nog lang niet is uitgespeeld en de andere honden hun eten krijgen, dan wil ze nog wel eens protesteren, maar eigenlijk is ze goed aan de bench gewend nu.

Als ik 's avonds achter de pc zit -helaas niet zoveel aangezien er steeds meer met de pc aan de hand is en ik daar niet zo vrolijk van word- dan loopt ze hier in het kamertje eventjes los rond en valt ze uiteindelijk heerlijk aan mijn voeten in slaap.Kortom: ik ben heel tevreden en ik geloof mijn meisje ook. Holly is helemaal dolgelukkig met haar. Phoebe vindt haar inmiddels ook het einde. Maar Freya moet niets van dat kleine ding weten. Yonas zit absoluut gescheiden als Lizzy rondhobbelt en dat vindt hij geen enkel probleem.

(13 maart 2009) Dan mijn eigen Lizzy. Maandagnacht hebben we nog beneden geslapen, Lizzy in de puppyren. Wilde niet direct alles omgooien na het vertrek van de laatste pup. Ze deed het keurig, piepte eventjes om een uurtje of vijf. Even snel een plasje gedaan en weer tot kwart over 7 verder geslapen. Dinsdagavond moesten wij er toch ook eens aan geloven en was het tijd voor de bench. De bench dicht naast mijn bed gezet, zodat ik met mijn hand eventueel door de tralietjes heen kon. Lizzy in de bench gedaan om ongeveer half 1. Tja, Lizzy zou Lizzy niet zijn als ze niet even heftig haar keel open zou zetten. Dan kan je dus twee dingen doen: negeren of ingrijpen. Op zich ben ik bij de bench best wel voor negeren, maar 's nachts om half 1 ga ik niet rustig wachten tot madam zelf bedenkt dat haar gekef niets uithaalt. Ik heb haar dus even flink toegesproken en warempel, ze was stil. Niet voor lang, maar ook nu weer even een flinke "foei" en ze gaf het op. Heerlijk geslapen tot kwart over 5, een plasje doen en weer tot kwart over 7 geslapen. De tweede nacht, woensdagavond, verliep nog makkelijker. Om half 12 de bench in. Geen 1 piepje, geslapen tot wederom kwart over 5 (zou ze de wekker kunnen zien ofzo???), een plasje gedaan en dit keer zelfs tot kwart over 8 doorgeslapen.

Voor de snelle plas na spel en na slapen, mag ze hier gewoon nog even op het balkon, maar voor de wandelingetjes gaan we lekker op stap. Eerst een stuk op de arm, anders zijn we al over de tien minuten voor we bij het gras zijn! Ze vindt het geweldig, blijft nog wel heeeeeel dicht bij me, maar gaat steeds een stapje verder weg. Lekker de wereld ontdekken. Vandaag op een wandeling direct drie verschillende vreemde honden tegen gekomen en ik was erg benieuwd hoe ze dat zou vinden. Nou ook dat vond ze het einde. Een Border Collie ging voor haar liggen, dus ze voelde zich heel stoer. Een Flatcoat was erg onstuimig, maar ook dat ging prima. En als laatste -daar was ik echt heel blij mee- kwamen we een leuke Engelse Bulldog tegen. Mijn volwassen honden vinden die kortsnuitige honden vrij eng. Er wonen er hier een paar die luid snurkend op ze af komen gestormd en dan tegen hun schoft aan rammen, waardoor ze als pup echt bruut omver werden gelopen. Dus eerst maar eens gevraagd of hij lief was met pupjes. Ja, dat was hij, dus Lizzy erbij gehaald en kennis laten maken. Hij snurkte niet heel erg, dus ze vond het niet raar en heeft dus nu haar eerste ervaring met een Bulldog gehad en die is goed verlopen. Ja, daar ben ik blij mee!

Vandaag heeft ze ook kennis mogen maken met onze normale dagindeling, 's middags naar training. Dus hup, alle honden in de auto, zij in de bench in de auto. Half uurtje rijden, dan eventjes in het trainingsgebied eruit voor een plasje en weer terug de bench in. Heerlijk met Holly getraind, die er weer heel veel zin in had! Na 2,5 uur weer terug bij de auto. Helemaal stil! Weer even kort een plasje doen en weer terug de bench in, zodat wij met de andere honden konden wandelen. Na een half uur weer terug bij de auto en wederom helemaal stil. Weer eventjes de benen strekken en hup weer naar huis rijden. Zo heel af en toe klonk er een klein protestje uit de bench, maar over het algemeen heeft ze dit super doorstaan.Nou moet ik morgen ook aan de slag met de benchtraining beneden. Nu zit ze nog veel in de ren, maar ja, we moeten er toch een keer aan beginnen;-)

Holly speelt heel veel met haar en vindt ook werkelijk alles goed. Phoebe en Freya negeren haar fanatiek. Yonas laten we nog niet bij haar. Dat zal nog wel een aantal maanden duren voordat ik dat aandurf. Qua "training" zijn we vooral bezig met zorgen dat ze het leuk vindt om bij me te komen. Dus de komfluit en zo nu en dan de zitfluit. Ook het lopen aan een lijntje en dan dus aan de linkerkant van mij, zijn we korte stukjes aan het oefenen. En het commando "naast".

22 april 2009 EINDELIJK!!!!! We hebben een nieuwe pc!!! Wat een verademing, je drukt op een knopje en hij reageert gelijk! HEERLIJK!!! Jan en Angelique hebben ons weer super geholpen bij het omzetten van de oude naar de nieuwe pc en Angelique heeft zich weer even over mijn site gebogen. Super bedankt, allebei! Als we jullie toch niet hadden!

Binnenkort dus weer een grote update van mijn site met nieuws van Lizzy en alle andere hier. Aanstaande zaterdag is de workingtest in Bergschenhoek. Ik zou meedoen met Freya in de B2, maar ik heb haar enige tijd geleden teruggetrokken na het besluit om helemaal met haar te stoppen. Ik mocht mijn inschrijving omzetten naar de B1 met Holly. Maar het is nu maar de vraag of we er zaterdag ook daadwerkelijk bij zullen zijn.... Holly heeft vandaag een ongelukje gehad en afhankelijk van haar herstel weten we of we mee kunnen doen...

8 april 2009 Vandaag van mijn moeder een verslagje gekregen van de certificaatdag voor op m'n site. Hieronder is dit te lezen. Dank je wel mam!

Verslag van de Certificaatdagvan de FRC te Krimpen aan de IJssel op 4 april 2009

De tweede certificaat-/diplomadag voor Abby en mij. Vorig jaar hebben we een C met een derde plaats gehaald bij de Goldens en dit jaar is ons doel een B te halen. Maaike ging mee als support en vol goede moed vertrokken we om 7.00 uur naar Krimpen.

Ons volgnummer was 27 en dus begonnen we de dag volgens het programmaboekje met de proeven A + B: aangelijnd en los volgen en uitsturen en komen op bevel. Even stevig ingelopen en daar gingen we. Abby deed de beide proeven heel netjes, maar hield wel constant de omgeving in de gaten. Zij verwacht toch nog altijd dat er wat gegooid gaat worden. Dit leverde ons voor beide proeven een 9 op. De keurmeester Hilda Kosto zei dat Abby netjes volgde, maar wat te onrustig was. Op naar proef H: apport over diep water bij keurmeester Tonny van Duren. Hier maakte ik me wel wat zorgen om, want ze is nog niet constant bij deze proef. Op mijn commando ging ze in één streep over water, maar kwam aan de overkant wat ongunstig uit bij een inhammetje met een hele hoge kant en had wat moeite om die hoge kant op te komen. Oh jee, ze zou toch niet omkeren? Nee hoor, ze zette door, ging zoeken en binnen no time was ze door het water terug met de dummy, alleen zitten met de dummy deed ze niet, dus dat leverde een 9 op. De volgende proef, G: markeerapport te land bij keurmeester Thijs Homs. Ze markeerde geweldig, maar ging weer niet zitten: een 9. Bij proef E: Apport uit diep water verraste ze me aangenaam. Na een volgens het boekje uitgevoerd apport ging ze met de dummy in haar bek gelijk netjes voor me zitten. Dat leverde ons een 10 op bij keurmeester Wim de Haas. Vervolgens naar Nellie Stevens voor de proeven C + D: houden van de aangewezen plaats en kort apport. Abby kon altijd heel goed down liggen. Toen ze haar C haalde, bleef ze onverstoorbaar liggen terwijl de Golden waar ze samen down mee moest tot 3 x toe rondjes om haar heen ging rennen. Maar toen ik voor deze dag dit weer eens ging oefenen, liep ze “gezellig” steeds met me mee als ik wegliep, reden voor wat extra zenuwen. We kwamen aanlopen, ik legde haar neer, zei vastberaden “down” en liep weg. Ik moest achter een gespannen zeil gaan staan. Op dat moment trok de wind aan en ging het zeil klapperen. Ook passeerde op het nabijgelegen fietspad een grote groep hard bellende fietsers. Zou ze komen kijken? Ze bleef keurig liggen en dat leverde ons een 10 op. Voor het kort apport moest ik even zeggen dat ze netjes voor moest komen en dat leverde ons een 8 op. Nu restte ons alleen nog de laatste proef, F: verloren apport te land bij Willy Walbeek. De dummy lag op een grasveld achter een dikke rietkraag. Als ze het riet uit zou komen en het veld opgaan, zou ze verwaaiing moeten krijgen. Van de honden voor haar kon er één de dummy niet vinden en een ander moest 3 x ingezet worden. Ook hadden we in de loop van de dag al gehoord dat het niet zo makkelijk was. Abby was hier één van de laatste honden en de proef was bijna veranderd in een apport over breed water, waarbij het brede water in dit geval een vieze blubbergreppel was. Ik heb haar even extra ondersteund om zich door de blubber te worstelen en verder deed ze wat er van haar verwacht werd. Snel vond ze de dummy, worstelde zich weer een weg terug en gaf de dummy staand af: een 8. Super tevreden liepen we terug, onze eerste B was binnen met een gemiddeld cijfer 9.

Bij de prijsuitreiking hoorde ik dat er 4 honden waren met 72 punten en dat de jongste daarvan 1ste was geworden. Had ik de punten van Abby allemaal goed gehoord? Hedy, die op dinsdag met haar labrador Tera bij ons traint werd naar voren geroepen, ze was 3de geworden, geweldig. 2de was een Golden en toen hoorde ik Richard echt zeggen dat Abby 1ste geworden was. Ik kon het bijna niet geloven, vorig jaar 3de in de C, omdat ze toen het jongste hondje was met 45 punten en nu 1ste omdat ze weer het jongste hondje was. Met alle prijswinnaars zijn we op de foto gegaan voor de Flatcoat koerier om daarna ons zelf te trakteren op een lekker drankje bij de Breek-A. Ik wil iedereen bedanken voor de support en de felicitaties en vooral Maaike voor de mentale steun

w.g. Marijke Kort-Bakker

Mam, nogmaals, ik ben trots op jullie. Je hebt het hoofd koel gehouden En Abby heeft heel netjes en super snel gewerkt!

6 april 2009 Afgelopen zaterdag had mijn moeder samen met Abby een certificaatdag van de FRC. De tweede "wedstrijd" van Abby ooit. Op de eerste haalde ze vorig jaar een mooi C-diploma en door omstandigheden heeft ze vorig jaar jammergenoeg geen workingtesten kunnen lopen. Nu dus haar tweede certificaat-/diplomadag. Het ging goed, Abby slaagde voor alle onderdelen en haalde met 72 punten een mooi B-certificaat met een eerste prijs! Mam en Abby, van harte gefeliciteerd, ik ben trots op jullie!

31 maart 2009 Ik heb met pijn in mijn hart een heel moeilijk besluit moeten nemen. Ik heb besloten om (in ieder geval voorlopig) helemaal te stoppen met Freya met alles wat met jachttraining te maken heeft. Het is geen besluit over 1 nacht ijs hoor, het speelt al langer door mijn hoofd. We blijven maar sukkelen met die poten van haar en we lijken ook niet meer op 1 lijn te komen. We sukkelen zo nu al drie jaar lang..... Eerst met die infectie, toen met haar pootjes. Elke keer als we net weer lekker bezig waren, was er weer iets anders waardoor het niet meer lukte. We werken elkaar alleen nog maar tegen......

Ik denk dat het belangrijk is dat we elkaar eerst weer eens terug vinden in het dagelijks gebruik en dat we dus weer een beetje van elkaar kunnen genieten, want dat lukt op dit moment dus echt niet.

Geen workingtest in Bergschenhoek dus voor Frou.

27 maart 2009 Een hele tijd niet aan mijn site gewerkt. In de eerste plaats kwam het er gewoon niet van en in de tweede plaats is onze pc nu officieel overleden verklaard... Een nieuwe is helaas onvermijdelijk. Onze "ouwe" is zo traag en loopt continu vast en elke dag valt er weer een andere functie weg of weigert er weer een ander programma te werken... Tja, 't is niet anders. De nieuwe pc is besteld.

Wat hebben we de afgelopen tijd allemaal meegemaakt. Natuurlijk het afscheid van de pupjes. Dat was niet makkelijk, maar je kunt ze nu eenmaal niet allemaal houden. We zijn volop met Lizzy aan de slag gegaan. Niet perse qua training, maar wel met opvoeden! Ze is inmiddels volledig bench-proof en houdt gelukkig net als haar vrouwtje van uitslapen Holly en Phoebe kunnen het uitstekend met haar vinden. Met Holly is ze echt vol aan het ravotten en Phoebe zorgt ervoor dat de kleine dame op een nette manier de grenzen van het spel leert kennen. Freya is er helaas helemaal niet blij mee. Sinds de laatste puppen de deur uit zijn, is Freya enorm aan het etteren. Op de wandelingen heeft ze poep in haar oren en op de training is ze stronteigenwijs: zeg ik links, gaat zij rechts, zeg ik vooruit, komt ze terug, zeg ik kom voor, dan loopt ze weg en ga zo maar door. Freya en ik waren de laatste tijd zo lekker op weg, maar vallen hiermee weer een heel stuk terug. Balen, maar het hoort er soms bij. We gaan stug door met wat strakkere regels en wat momentjes voor haar alleen.

Holly is ook alweer een aantal keren mee op training geweest en hoewel soms nog wat onzeker, ze gaat er weer helemaal voor. Gisteren was ze mee naar de B1/B2 groep. De hele les moest ze steady (en stil!) blijven en als laatste mocht ze dan toch even een oefening mee doen: een eendensleep. Slepen vindt Holly het einde en ze kan het ook echt heel goed! Nou heeft Holly een probleem met wild. De trouwe lezers van de site weten dat natuurlijk. Holly heeft altijd zonder moeite alle wild geapporteerd tot we een keer een proefje op linie deden waar zij een stuk wild moest apporteren, maar de hond naast haar insprong. De baas gaf een enorme brul en die softie van mij heeft na deze dag geen enkel stuk koud wild meer durven apporteren. Ik heb vanalles geprobeerd, de dummy-aan-eend constructie, met de clicker, wild aan touwtje, ze deed het dan wel, maar met de staart zo laag, dat het duidelijk was dat ze dit niet leuk vond. Ik heb toen enige tijd geleden besloten om het voorlopig te laten voor wat het was en er een andere tijd wel weer mee verder te gaan. Gisteren lag er dan ook aan het einde van de sleep naast de twee eenden voor de andere honden ook een dummy met eendenvleugels. Ik durfde mijn hand ervoor in het vuur te steken dat Holly met de dummy terug zou komen! Maar je raadt het al: Holly komt bij de eenden, kijkt er heel eventjes naar, pakt een eend op en is in no-time met eend bij me terug om hem keurig zittend af te geven. HUH???? De verbazing was denk ik van mijn gezicht af te lezen. Maar ik was uiteraard ook trots en heb haar helemaal de hemel ingeprezen!!! Gekke Bol! Of het probleem nu is opgelost? Hmm, de tijd zal het leren. We gaan in ieder geval op 9 mei een wild-workshop volgen, waarbij we met een aantal honden die allemaal een probleempje hebben met wild aan de slag gaan. Met een voor ons hele nieuwe trainer, dus ben heel benieuwd naar zijn nieuwe frisse kijk op mij en mijn hondje!

Dan de pootjes van Freya. Dit gaat helaas nog met vele ups en downs. Ze loopt op zich weer vlot, maar is regelmatig nog erg stijf. We hebben wel ingeschreven voor de workingtest van 25 april van de FRC in Bergschenhoek. We gaan voor het eerst meedoen in de B2, hoop dat we erbij zitten en Margreet (met Bram) ook, mijn steun en toeverlaat op deze dag! Ik heb me wel voorgenomen, als ik ook maar even zie dat het niet goed gaat met Freya, dat we dan niet proberen om de dag nog af te maken, maar gewoon direct stoppen.

27 februari 2009 Hieperdepiep Hoeraaaaaa!!! Jasper is jarig. Hij is 5 jaar geworden! Ik heb niet voor hem gezongen, heb hem vandaag niet gezien, maar we hebben wel aan hem gedacht hoor Alweer zo lang geleden dus dat we die dikke beer in Engeland gingen ophalen! Wat een joekel was hij. Nou da's toch aardig opgedroogd haha.

Toen de dierenarts hier was voor de pupjes, heeft ze gelijk even naar de bobbel op Phoebe's poot gekeken. Die bult zit om een pees heen en moet dus weggehaald worden. Hij is wat gegroeid en ik was er niet zo gerust op. Zodra de pups de deur uit zijn, maken we een afspraak voor Phoebe's ingreep.

17 februari 2009 Vandaag had Freya het toch zo naar haar zin op de wandeling!! Ze heeft zich uitgeleefd, zoals ze in drie jaar (!!!!!) niet meer gedaan had. Ze heeft lopen rennen, ze heeft gevlogen, gestoeid en gespeeld met Jasper, Phoebe en Yamy. Freya is na haar nest nooit meer de oude geworden. Eerst door de E-coli infectie en daarna door de blessure aan haar achterpootjes. Zou het nu dan echt allemaal weer goed zijn? We zijn voorzichtig met ons enthousiasme, maar wie haar vandaag zag rennen, kan niet anders zeggen dan dat het nu in ieder geval top met haar gaat! Ik verwachtte eigenlijk dat ze thuis wel weer wat stijfjes zou lopen, maar dat deed ze helemaal niet!

13 februari 2009 Afgelopen nacht om klokslag 12 uur hebben we weer gezongen hier in huis! Yonas is jarig, op vrijdag de 13de, hoe kan het ook anders met hem Hij is 9 jaar geworden!!!! Onze brombeer, onze hyperdepieper, onze workaholic, onze eigenwijs, maar bovenal onze bink!

Het klopt hoor, wat ze zeggen. Hoe ouder, hoe gekker! Zelfs met 9 jaar kan een hond je nog verbazen. Deze week ben ik ons spel op de ochtendwandeling weer wat strakker gaan doen. Freya mag weer meer en Holly moet ook weer van haar troontje afgehaald worden, nietwaar? Dat betekent dus dat er drie ballen vallen en ik een hond naar een bepaalde bal stuur. (De vierde is voor Phoebe, maar die snapt hier niets van hoor, dus haar balletje is puur ter verleiding voor de anderen en mag zij gelijk halen.) Yonas heeft dus ruim 8 jaar niet los aan dit spel mee kunnen doen, simpelweg omdat hij niet los kon blijven zitten als er ballen vielen/lagen en er andere honden om hem heen waren. Iets te veel buitdrift en competitiedrang.... Maar sinds deze week (!!!!!) blijft onze rare ineens zitten terwijl de ballen vallen EN terwijl de andere honden "werken". Ik ben zo trots ! Zie je, gaan we toch nog voor de A als hij 10 wordt!!!

Ook met de pups verbaast hij me echt. Alle puppykopers zeggen ook "Hij is toch hartstikke lief!" Maar ja, ze hebben hem dan ook niet in een rot-bui meegemaakt. Hij heeft wel deze week voor het eerst lichtjes gegromd naar een puppy. Hij lag langs het hek van de puppyren (ook zoiets, hij zoekt het echt op!) en een pup zocht echt contact met hem. Ja, dat ging hem net even te ver. Maar meer dan een licht grommetje deed hij niet. Prima, dat weet ik nu, nou moet ik even opletten als Yonas bij de ren is. Vanavond ongeveer hetzelfde, pup zoekt contact met hem (altijd met hek ertussen hoor!) en dit keer draait hij zijn kop weg en doet een paar passen naar achter. Nou, dit is voor Yonas echt geweldig!  Hij wordt nog wel eens een echte Flatcoat, onze bink van 9!

Hieronder twee fotootjes van Yoon op 10 januari dit jaar:

12 februari 2009 Vandaag training. Margreet was zo lief om op mijn pupseltjes en mama Holly te passen. Margreet bedankt!!! Ik had twee afmeldingen voor de training en dus mocht Freya mee doen. Ze had er behoorlijk zin in. We hebben veel lijnen gedaan, met verleiding en ik moet zeggen, het ging echt wel goed. Ook wat zeer verre markeers. Ze luisterde goed naar de fluit, ging na wat dirigeerwerk ook goed zoeken en had er best wat snelheid inzitten met die platvoeten van haar Heerlijk om weer met haar bezig te zijn. Na afloop van de training nog met de hele roedel, behalve Holly, gewandeld en ja, dat was dus weer even wat te veel van het goede. Volgens dr Rasenberg is haar poot in orde, maar is het vanwege de zwelling niet zo gek als ze af en toe toch nog op drie poten loopt en dat was dus toen ze bij thuiskomst uit de auto kwam eventjes het geval. Maar dat geeft niet. Het gevoel wat zij had na deze training is met geen pen te beschrijven. Ze heeft de hele avond knock-out gelegen en heerlijk liggen dromen. Ja, haar hersentjes hadden weer gewerkt, dat was lang geleden en ze was hier duidelijk erg tevreden mee!

5 februari 2009 Hieperdepiep Hoeraaaaaaaaa!!! De Time-pups zijn vandaag drie jaar oud!!! Van harte gefeliciteerd Frodo, Sky, Chico, Maus, Djarno, Flip en Holly!!! Vanmorgen heb ik even voor Holly gezongen, dat vond ze wel leuk Vanmiddag kreeg ik een verjaardagsfoto van broer Frodo. Leuk! Dank je wel Dirk en Lieve! Wat is hij toch een knappe vent!

Verder nog meer fijn nieuws: Freya is gisteren weer terug geweest bij dr. Rasenberg. Sinds de operatie ging het eigenlijk maar zo zo. Vorige week liep ze zelfs regelmatig op drie poten. Arme Frou..... Sinds afgelopen weekend liep ze wel weer okee, maar haar poot was nog steeds erg dik. Dus hup, op naar Tilburg. Haar poot is goed bekeken en de zwelling is niets ernstigs. De poot is in orde bevonden. De zwelling is waarschijnlijk gewoon vocht, geproduceerd door de peesschede. De pees is wel weg, maar die peesschede niet, dus die blijft nog even wat vocht produceren. Dat neemt vanzelf af. Die zwelling is de oorzaak dat Freya af en toe nog pijn heeft en ook dat gaat vanzelf wel weg. Verder is er niets mis met de poot, dus Freya mag weer mee wandelen!! Jippie, ben zo blij voor mijn meid. Heb gelijk weer zin om ook de training straks weer op te pakken!

27 januari 2009 Sinds gisteren is Hera hier aan het logeren. Hera zat gisteren namelijk op de 11de dag van haar loopsheid en ineens vond Jasper haar toch wel erg lekker ruiken. Tot die dag konden ze nog prima samen wandelen. Om het voor beide partijen niet vervelender te maken dan nodig, gaat een van de twee dan altijd even uit logeren. Dit keer dus Hera. Heel gezellig hoor, die bruine dame bij ons in huis. Ze is zooooo leuk. Vandaag begon ze Yonas toch wel erg te versieren en dan moet ik toch even slikken, want op zo'n moment besef je weer dat Hera nooit pupjes zal krijgen... Heel dubbel hoor. Ik sta nog steeds achter mijn keus om niet meer met haar te fokken na haar hernia, maar als je ziet hoe ze nu is na haar operatie vraag je je toch af waarom je dat besluit genomen hebt. Ze heeft absoluut nergens meer last van, rent als een gek en springt weer zo hoog als ze kan. Tja, het is niet anders...

16 januari 2009 Met Freya gaat het prima. Ik heb vandaag het verband eraf gehaald en de wond zag er heel mooi uit. Zes hechtingen zitten erin, die haal ik er over een dag of 9 uit. Als de hechtingen eruit zijn, dan mogen we weer lekker gaan wandelen en gaan trainen! Freya vermaakt zich ondertussen prima, ze ligt vaak languit op mijn luchtbed dat nu midden in de kamer staat vanwege de pups. Ze heeft al even bij de pups gekeken ook. Holly vindt het allemaal best. Gisteren sprong Yonas in een onbewaakt ogenblik de puppyren in. Hevig geinteresseerd ging hij naar de werpkist en stak zijn hoofd erin. Bij elk piepje ging zijn kop scheef. Hij vond het reuze interessant. Ach, hij blijft ons ook verbazen, die rare Yonas

14 januari 2009, deel 2 Gisteren vond tussen alle drukte rondom Holly ook nog even iets anders plaats. Freya haar rechterpoot speelde zo nu en dan toch weer op. Dat is de poot waar de pees is blijven zitten. Die pees was na inspanning toch weer dik. Tja, wat doe je dan.... Na veel overleg met de arts besloten we om haar wederom te laten opereren en de pees nu operatief door te laten snijden. Freya gaat dus van nu af aan door het leven met twee platvoetjes De ingreep was zo gepiept, de pees was van buitenaf goed te voelen, dus een klein sneetje, hup de pees doorsnijden, hechten en klaar is kees! Dr. Rasenberg heeft haar pootje voorzien van een mooi roze verbandje. Freya heeft nergens last van en voelt zich prima. Nu hopen dat we er echt voor eens en voor altijd vanaf zijn. Freya verdient het om weer ongestoord haar hobby uit te oefenen!

Freya vandaag op de bank bij de baas

14 januari 2009 Hieperdepiep hoera!!! Vandaag is Hera jarig, 4 jaar alweer! En ja, vandaag zijn ook de puppies geboren!!! Dubbel feest dus hier!

Ook Nick is vandaag jarig en is 8 jaar geworden. Nick is de Golden van Margreet, een super leuke reu! Ook een dochter van een puppykoper is vandaag jarig en ook Willeke, de fokster van onze eerste Flatcoat Tabor. Wat een mooie dag vandaag, iedereen van harte!

4 januari 2009 Vandaag had Danny een forum-wandeling georganiseerd. Met 11 Flatcoatjes (en 1 Toller) van het Flatcoatforum hebben we heerlijk aan het Hellevoetsluise strand gelopen. Holly kon ik niet meer meenemen vanwege haar gewicht. Daarom besloten we om Phoebe maar eens mee te nemen. De kleine dame heeft zich kostelijk vermaakt. Een keer even een jonge hond wat afgesnauwd omdat deze wat te baldadig in haar nek sprong en een keer volledig omver gelopen door een andere jonge hond, maar verder alleen maar genoten! Danny en alle aanwezige forumleden: bedankt voor de gezellige middag!

De hele groep (m.u.v. de fotografen)

3 januari 2009 Iedereen nogmaals de beste wensen voor 2009! De jaarwisseling is hier verlopen zoals elk jaar. Phoebe die door alle knallen heeft doorgeslapen, zelfs als er van die miljoenknallers recht onder ons raam werden afgestoken. Dat doet haar helemaal niets. Yonas heeft even gekeken toen het geweld losbarstte, maar ging daarna weer verder slapen. Freya was wel wakker, maar vindt het verder niet zo bijzonder meer. En Holly, ja, die heeft samen met mij in de vensterbank gezeten om alle vuurwerk te kunnen volgen. Elke vuurpijl keek ze helemaal na de lucht in. Geweldig vindt ze dat! Mijn ouders waren een weekje op vakantie. Eerst in Rockanje om op de honden van Wim te passen, die voor een dekking naar Zwitserland was. En daarna naar Drenthe om van een heerlijk rustige jaarwisseling te kunnen genieten.

2008 was een jaar met ups en downs. De downs: Hera die geblesseerd raakte, geopereerd moest worden en we al onze dromen rondom een nest met haar in duigen zagen vallen. Freya die eindelijk opgeknapt na haar E-coli besmetting in 2007 ook geblesseerd raakte en na een operatie in juli helaas erg lang moest revalideren. Maar gelukkig ook de ups: Abby die alle gezondheidsonderzoeken goed heeft doorstaan en naast de benodigde showkwalificaties ook haar C-certificaat heeft gehaald. Holly die haar B-diploma haalde dit jaar en die nu vol verwachting is van haar eerste nest! Yamy die weer een paar mooie workingtesten liep en weer heeft kunnen genieten van een aantal goede jachtdagen. En Jasper die zijn KNJV-B gehaald heeft.

2009 belooft een mooi jaar te worden. Ons tweede nestje is in aantocht! Zo spannend! Holly wordt heerlijk dik. Freya moet jammergenoeg wel weer terug voor een van haar achterpoten, maar we hopen daarna echt helemaal van de blessure af te zijn en dus weer volop aan de slag te kunnen. In mei staat er een tripje naar Oostenrijk op de planning waar Holly en ik samen met meer voorjagers met Flatcoats deel gaan nemen aan een workshop-vakantie! Voor eind van het jaar staat een workshop in Engeland op de planning, die we willen afsluiten met een echte Engelse jacht. Met Freya hoop ik natuurlijk ook op de wedstrijden weer aan de slag te kunnen, maar durf daar inmiddels niet meer te veel op te hopen. Uiteraard gaan Holly en Abby ook weer wat wedstrijdjes lopen en misschien Hera ook wel. En dan natuurlijk ook volop plannen met onze nieuwe spruit, maar dat hangt natuurlijk allemaal af van wat Holly ons allemaal aan pupjes gaat geven! Nog een kleine twee weekjes en dan weten we meer!

 

 

 

Home

 

Copyright (c) 2005 Jackanape's. All rights reserved.