Nieuws

29 augustus 2010 Certificaatdag van de FRC in Almere en ja, ook de dag van de show in Rotterdam. Jammer dat de JC van de FRC daar geen rekening mee wilde houden..... Nu moesten we dus een keuze maken. Omdat er in Almere vele bekenden meededen kozen we na veel wikken en wegen toch voor Almere. We werden uiteraard wel op de hoogte gehouden van de show. Bedankt he Marian Luna (Jackanape's Lucky at Love) deed voor een tweede keer mee aan een certificaatdag. Luna had in het voorjaar al een C gehaald, maar omdat jachttraining voor Mariska nog een vrij nieuwe hobby is, wilde ze graag wat meer ervaring opdoen en besloot dus om nogmaals een certificaatdag te lopen. En het is gelukt hoor! Luna en Maris hebben een mooi C-certificaat gehaald met 43 punten. Ja, daar ben ik erg trots op. Nog zo groen en toch zo'n leuk team samen. Maris, van harte he!

Verder nog vele aan het werk gezien. Genoten van mooi dirigeerwerk van o.a. Abby's puppytrainingsmaatje Mac. Jeetje, wat was die mooi te sturen! Helaas liep hij de sleep niet, dus nog geen A-diploma. Maar die gaat er zeker komen!

Het was een regenachtige dag, vele buien vielen op ons hoofd, maar het was wel een mooie dag en er is weer 1 Flatcoat met A certificaat bij. Hij liet mooi werk zien en liep daarna ook de sleep keurig.

Na afloop nog heerlijk gewandeld met de vijf van ons (Yamy, Hera, Abby, Holly en Lizzy, de rest was thuis bij Mark) en met Luna van Mariska en Flores van Saskia. De meiden hadden het prima naar hun zin.

28 augustus 2010 Op de verjaardag van mijn moeder hadden we onze volgende KNJV proef. Een beetje moe van al die proeven trokken we in alle vroegte richting Enkhuizen. Mijn moeder en ik wilden dit jaar een mooi KNJV diploma binnen halen. Ik wilde een poging doen voor de A met mijn meiden en mijn moeder wilde met Abs de B halen. Na de eerste net mislukte poging, hebben we gauw nog een paar proeven ingeschreven in de hoop dat we in ieder geval twee proeven mee zouden kunnen doen. Tja, dat we vervolgens op alle vier de proeven terecht konden, hadden we niet verwacht. Maar aan de andere kant is dit ook wel weer leuk. Lekker met de hondjes op stap, even wat 1 op 1 (of in mijn geval met Freya en Holly 1 op 2 ) aandacht. Veel ervaring opdoen en genieten van het mooie hondenwerk op de verschillende onderdelen. Dus toch met goede moed aangekomen in Enkhuizen. We begonnen met uit water. Freya was de eerste hond in de groep en haar apport was het eerste schot van de dag. Daar stonden we aan de waterkant en toen klonk het geweerschot. Jeeeeeeeetje, ik schrok me dood, wat een knal. Dat was wel een flink stuk harder dan wat we ooit eerder gehoord hadden... Ik had per direct een piep in mijn oor. Vele honden in de wachtkamer schrokken zich een hoedje van dit eerste schot. Die zagen immers niet dat het geweer aan het werk was. Freya zat doodkalm naast me en vertrok geen spier . Freya heeft een beetje genoeg van de C-apportjes en dat liet ze duidelijk merken door de eend resoluut uit te spugen zodra ze 4 poten op de grond had en eerst even flink te schudden. Grrrr, dat doet ze op een training dus nooit he! Ach, ik ken haar, ze verveelt zich hierbij gewoon. Holly maakt het niet uit hoe ver iets valt, hoe simpel of hoe moeilijk, die doet het gewoon weer netjes. Voor Holly en voor Abby een dikke 10. Voor Freya uiteraard niet! Door naar kort apport en down. Het kort apport deed Freya wat slordig op de terugweg, ook hier sloeg de verveling weer toe en dan gaat ze zelf wat bedenken. Holly en Abby deden dit keurig. Volgende onderdeel: verloren zoek. Dit vinden ze leuk, alledrie mooie cijfers. Trots op Abby dat dit wederom lukte!! Toen over water en ja hoor, hier haalde Abby zelfs een dik verdiende 10!!! Knappe Peps! Ook Freya en Bol deden dit prima. Op naar het markeren. Met mijn meiden altijd wel spannend en nu helemaal na Holly's 0 op onze vorige KNJV proef. Het zag er niet gemakkelijk uit. Er stond een super werper, die de eend wel zeker 20 meter van hem af gooide. Prachtig om te zien, maar in dit terrein zeker geen simpele opgave. Freya eerst. Nou, ze deed het prachtig, perfect er bovenop! Knappe meid. Toen Abby. Abby markeert altijd super, maar nu stopte ze een meter of 10 a 15 te vroeg, zette daar even haar neus aan de grond en zette daarna pas door om alsnog bovenop de eend te lopen, maar ja, dat was toch een 0. Shit, Abby liep zo mooi vandaag, allemaal prachtige cijfers. Het had zo mooi kunnen zijn, zo op mijn moeders verjaardag.... Holly deed bijna hetzelfde, maar hield enkel in, ging niet te vroeg zoeken, maar zette direct door. Dat was nog net goed voor een 6-je. Oef... De laatste twee onderdelen deden alledrie de meiden vol overgave, ze volgden keurig en lieten zich mooi uitsturen en terugfluiten. Eindresultaat: Abby een C met 45 punten, een 9, een 10 en een 0. Freya een B met 70 punten, nog nooit haalde zij zulke hoge cijfers! En Holly een B met 75 punten.

Mijn twee mochten dus weer door voor de i-proef. Helaas is Freya ook dit spelletje zat. Buiten het feit dat aan het einde van zo'n dag haar achterpootjes gewoon niet meer optimaal zijn, heeft ze dat dirigeren zonder dat er wat ligt (ze heeft immers op een proef nog nooit succes gehad hiermee!) ook echt wel gezien. Ik richtte haar op de lijn die ze moest gaan lopen, ze keek prima de goede kant op, ik wacht op de houding die aangeeft dat ze er klaar voor is, ik zeg "Voooooooruit!" en Freya duikt direct zo op links de dekking in..... Ja, dat zegt alles he... Ik heb haar nog enigszins de juiste kant opgekregen, maar als je hond dit werk op het begin van een lijn laat zien, dan hoeft ze verderop maar 1 of hooguit 2 keer niet direct te stoppen op de fluit en je mag haar terugfluiten. Terecht hoor, maar ik baal daar zo van. Freya heeft het absoluut in zich om een A te halen. Ze kan het echt mooi en slepen lopen daarna vindt ze ook geweldig. Maar ja, ze heeft nu eenmaal bedacht dat ze het niet op zo'n dag wil laten zien.

Toen Holly. Die vertrok weer als een trein, wat een verademing na zo'n eigenwijze Frou Twee keer heb ik haar even weer wat dichter op lijn gebracht. Ze luisterde super. Ze naderde het zitpunt en toen, toen gebeurde het wederom. Ze liet hetzelfde zien als in Rilland. In plaats van te stoppen op het zitpunt, draaide ze weer om en kwam als een gek op mij ingelopen. En wat ik dan ook zeg, ik krijg haar niet meer op andere gedachten.... Heb nu met verschillende mensen hierover gesproken en tja, wat het is??? Ze maakt geen geschrokken indruk, ze is gewoon vrij en blij, maar waarom stopt ze dan niet, maar komt ze terug??? Nou ja, ik weet dat Holly er ooit wel gaat komen. Is het niet dit jaar, dan zeker volgend jaar. Ze geniet oprecht van zo'n dag, dus het is geen straf om volgend jaar weer zoveel proeven te moeten lopen

22 augustus 2010 Yessss, Abby heeft haar KNJV B! Ik ben heel trots op mijn moeder en Abs, ze hebben het keurig gedaan afgelopen zaterdag. We hadden onze derde KNJV proef, dit keer in Numansdorp. Wederom een prachtige locatie, mooie proeven, fijne keurmeesters en een goede sfeer. Hier waren de C-, B- en A-honden ieder in een eigen groep ingedeeld, dus mijn moeder en ik zaten niet bij elkaar in de groep. Wat was ik blij toen ik eindelijk het sms'je kreeg: "We hebben ons B-diploma!" Ik deed vandaag weer een poging met mijn twee meiden Freya en Holly voor de A. Holly werkte de hele dag weer keurig. Freya deed het op haar manier ook erg lekker. Over water was even spannend met Freya. In een keer ging ze netjes over, ze zocht en ze zocht, heeft het heeeeeeeele veld gehad en zocht enorm breed. De keurmeester kon het gelukkig erg waarderen dat ze zo goed bleef doorzoeken. En gelukkig vond ze uiteindelijk ook de eend toen ze in de goede hoek kwam. De hond voor haar vertoonde hetzelfde zoekpatroon, maar kwam dus niet meer in de juiste hoek terecht. Ja, dat was even spannend. De markeer deed ze bijzonder goed voor haar doen en dat leverde haar terecht een dikke 9 op. Altijd dat ene puntje eraf voor staand afgeven natuurlijk En toen moest Holly nog markeren, onze allerlaatste proef. Holly ging, zoals ze bijna altijd doet, boven de wind op de eend af. Meestal steekt ze op de juiste hoogte in naar de eend. Ook nu had ze de juiste diepte in haar koppie, maar stak helaas in naar de andere kant en toen was het onvoldoende. Ze had evengoed snel daarna de eend, maar terecht een 0 op ons lijstje. En zo kwam het dat Holly met zes 10-en, een 8 en een 0 klaar was deze dag. Ik baalde ontzettend, ze ging weer zo lekker en na de afgelopen trainingen had ik ongelooflijk graag met Holly op dat dirigeerveld gestaan. Maar ja, zo zit het spelletje nu eenmaal in elkaar. Freya mocht wel door. Dus snel naar de auto, wachten op mijn moeder en Abby, de meiden even lekker laten drinken, wat eten en even in de auto uitrusten. Er gingen 22 combinaties op voor de dirigeer. Freya en ik waren de derde combi. Ze vertrok alweer vlotter dan in Rilland op 9 augustus, ging niet meer uit zichzelf stilstaan, maar stopte pas toen ik floot omdat ze te ver naar rechts afweek. Even tegen de harde wind insturen naar links. Dat deed ze tot ze weer rechtdoor ging. Ik floot weer, ze reageerde gelijk. Weer terugsturen op de lijn. En zo zaten we op een gegeven moment bijna bij het zitpunt. Ik floot op de plek waar ik het punt in gedachten had. Maar Freya rook de auto met de duiven die daar precies goed (of juist verkeerd) voor de wind stond. Pas op mijn derde fluitje stond ze stil. Twee keer liep ze er dus doorheen en ik hoorde achter mij "Haalt u de hond maar terug." Shit, jammer.

Wel nog ontzettend genoten van een aantal honden met perfect dirigeerwerk. Wow, wat een lijnen! Vooral de Labjes blonken hierin uit. Ook Duitse Staanders met mooi werk, maar da's toch net even anders. Heel mooi wel, maar toch minder strak. Zes combi's kwamen door de dirigeer, waarvan slechts drie slaagden voor de sleep. Nummer 1 was een Labje uit een geweldig werknest. We hebben ruim twee jaar geleden een nestzusje van deze reu op puppycursus gehad en zij was toen al ongelooflijk. Een keer moest je de oefening aan haar uitleggen en vervolgens deed ze het altijd. Dat nu dus een broertje van dit hondje met 2,5 jaar zo super scoort op een A-proef, dat verbaast mij helemaal niets. Ze barsten van het talent. Mooi hoor.

Dolblij zijn we dat Abby haar KNJV-B heeft gehaald! Heel trots ben ik op mijn moeder en ook wel een beetje op mijzelf hoor, dat we in Abby's training in korte tijd toch wat hebben kunnen oplossen. Abby heeft dit seizoen nu drie proeven gelopen en alledrie de keren is ze super over water gegaan. Dat was dus al heel mooi! Maar op 3 juli zagen we voor het eerst de hapering in haar zoekwerk op een proef. Toen dachten we nog aan een eenmalige vergissing en zijn in de training op dezelfde wijze doorgegaan. Maar op 9 augustus liet zij wederom hetzelfde zien. Dat we dan op 21 augustus toch dit gedrag hebben kunnen doorbreken, ja, daar ben ik blij mee. Is toch een bevestiging dat we het goed hebben aangepakt. Dit wil uiteraard niet zeggen dat het nu altijd goed gaat, maar het begin is er weer he! Iemand zei ooit eens "Een hond is net als een aandeel: resultaten behaald in het verleden bieden geen garantie voor de toekomst!" En zo is het maar net, maar dit diploma heeft Abby alvast binnen, toch?!

20 augustus 2010 Goh, ik las van de week op Danny haar site het verhaal over dat je soms heel blij van een training thuiskomt en dat je soms zoiets hebt van grrrrrrr. En inderdaad, ik kan dat nu alleen maar beamen Woensdag heerlijk getraind met Freya en Holly. Alles lukte, de sleep over water, de verloren zoekjes in de brandnetels en op het eind ook de pittige dirigeerproef. Wat gaf dat een heerlijk gevoel. Vandaag gingen Mariska en ik met de jonge meiden weer op stap. Ik had op de ochtendwandeling al een raar voorgevoel. We kwamen Zoef tegen (dochter van Yamy) en Zoef loopt altijd met een balletje. De meiden weten dat en gaan Zoef dan altijd even gedag zeggen. En juist toen Lizzy er aan kwam, liet Zoef snel haar bal vallen. "Ha," dacht Lizzy, "die is van mij!!!" Hmm, mijn meid had dus even bedacht dat ze die bal niet terug hoefde te brengen. Ik roepen, niks, ik even wat bozer roepen, helemaal niks, ik erop af, tja, dat was dom van me. Daar kwamen de bokkensprongen. Oh oh. En toen dacht Holly, da's een leuk spel en zij wilde achter Liz aan gaan rennen. Uh, nee dus. Holly komt dan gelukkig wel. Uiteindelijk Lizzy bij me gekregen (of kreeg ik haar nou gewoon toevallig te pakken?) en de bal terug kunnen geven aan de rechtmatige eigenaar. Pff....

En ja, die bui zette zich dus door in de training. Het was erg warm en voor de training lieten we de meiden even zwemmen. Lizzy kwam niet terug met haar dummietje, bleef eerst in het water zitten, kwam toen wel de kant op, maar zoefde zo voor mij langs. Rustig blijven, rustig blijven Okee, Liz bij me gekregen. Op naar de eerste oefening. We hadden in een ruige dekking vier dummies achtergelaten. Dit hebben we al vaker gedaan, maar nu gingen we vanuit andere hoeken en vanaf grotere afstand de hondjes sturen. Eerst vanaf een meter of 60. Lizzy deed het perfect, mooie lijn en daarna mooi zoeken. Maar toen de tweede dummy vanaf een meter of 80 en een andere hoek. Lizzy had geen zin, Liz wilde naar het water. Ze nam uiteindelijk toch mijn lijn aan en ging naar de dekking. Hmm, na een seconde of 10 kwam ze er weer uit en wilde ze weer naar de andere kant van het veld. Ik gaf haar de zitfluit en dat deed ze dan wel weer keurig. Ik ben naar haar toegelopen, omdat ik nog niet te veel wil sturen, maar wel vanaf het punt waar het fout gaat, haar weer de goede kant op wil zetten. Okee, aangekomen bij Lizzy zeg ik duidelijk "naast", maar nee hoor, zij wil ergens anders heen. Toch naast gekregen en haar naar de dekking gestuurd, maar ze ging er niet meer in. Samen door de dekking gelopen en zo vond ze dan wel de dummy, om er vervolgens mee weg te rennen en te gaan liggen naast de dummy. Ach ja, dit was duidelijk onze dag niet..... Ik heb haar even gezegd dat ze toch in ieder geval wel die dummy vast moet houden en zo zijn we naar de inzetplek 70 meter verderop teruggelopen. Onderweg eventjes toegesproken en daarna toch maar weer door naar de volgende oefening. We gingen voor Luna de proef uit water met schot doen. Lizzy ligt dan keurig los down als ik voor Luna schiet en de dummy gooi. Luna was eventjes een klein beetje stout en ging al voor ze mocht. Mariska haalde haar terug en dus mocht Lizzy de dummy uit water halen. Maar ook nu kwam Lizzy er niet mee het water uit, maar bleef in de kant zitten, waterhappen, dummy pakken, dummy weer los, weer waterhappen en even verder poedelen. Ohhhhh, wat heeft mijn kleine meid????? Wat een draak kan ze dan ineens zijn! Dit nog eens gedaan om het wel goed af te sluiten en ja, nu lukte het gelukkig wel. Down uit zicht ging prima en daarna wat markeers gedaan voor Luna. Liz mocht er ook eentje halen op land en eentje over water, meer niet. Die twee apporten gingen goed, dus we hebben het hier toen maar bij gelaten.

Thuisgekomen eerst even rustig gezeten, even bijkomen Daarna met alle honden aan de wandel. Lekker even met de hondjes bramen wezen plukken. Voor de hondjes gelijk opeten en voor mijzelf thuis eerst afspoelen en dan heerlijk in mijn toetje na het avond eten. Ja, dat maakte weer een hoop goed. Op de wandeling was ze weer keurig braaf, lekker gerend met moeder Holly en goed geluisterd. Ach ja, opgroeien gaat nu eenmaal met ups en downs. Ik was de laatste tijd gewoon erg verwend met mijn Liz. We staan weer even met beide benen op de grond zeg maar. En wie weet spelen de hormoontjes ook alweer mee. De meiden moeten weer zo rond half september loops worden en dat is het immers al bijna. Ik verwacht dat Lizzy ook dit keer met haar moeder Holly en nichtje Abby mee zal gaan in de loopsheid. We zullen zien.

17 augustus 2010 Een tijdje niets op de site gezet, dus nu maar eens een "grote" update. Wat hebben we in de tussentijd zoal mee gemaakt?

Mijn moeder en ik trainen nu wat vaker met de drie meiden Freya, Holly en Abby, vanwege het KNJV seizoen. Afgelopen zondag zijn we naar een nieuw gebied geweest met weer een nieuw water voor Abby. Ze deed het prima in 1 keer! En speciaal voor Holly vele brandnetelbosjes. Het gaat echt goed. Op de training doet ze het gewoon en echt, we hebben hele zware dekking met brandnetels opgezocht. Samen met Mariska en Luna trainen Lizzy en ik ook nog met enige regelmaat door. We zijn nu echt begonnen met over water zoeken. Verder breiden we het lijnen lopen steeds verder uit. De zitfluit wordt al wat vaker gebruikt, zo nu en dan ook al links en rechts en dat ook onder verleiding. Het verloren zoek gaat echt goed en ik ben heel blij met hoe Lizzy zoekt. Verder heeft Liz deze maandag meegetraind met de groep en heeft ze een paar mooie markeers in pittig terrein laten zien en net als moeder Bol een paar verloren zoekjes in flinke brandnetelbosjes. Ze heeft ook een eend geapporteerd, haar tweede keer eend en ze deed het keurig. Verder heeft ze voor het eerst aan konijn mogen snuffelen. Ze wilde hem nog niet oppakken, maar heeft de andere honden er mee bezig gezien. We hebben er geen haast mee, alles op zijn tijd.

Op 14 augustus ontving ik de goedkeuring van de Begeleidingscommissie van de FRC voor ons voorgenomen fokplan. Dat betekent dus dat ons aanstaande nestje van Broc en Abby nu ook op de site van de FRC staat aangekondigd. Het komt steeds dichterbij!!!!!!!

Op 13 augustus werd onze Yonas alweer 10,5 jaar oud. Nee, geen echte verjaardag, maar op deze leeftijd mogen we die extra halve jaartjes niet zomaar voorbij laten gaan.

Op 10 augustus kreeg ik een telefoontje van Angelique dat Phoebe's broer Sky is ingeslapen. Hij had kanker... Sky was een grote uitvoering van onze Phoebe, twee druppels water. Kwispelen met het hele lijf en altijd met een knuffel in de bek bij begroeting. Ik had hem even daarvoor nog gezien, maar wist toen natuurlijk niet dat dat de laatste keer zou zijn, anders had ik hem nog even extra geknuffeld. Dag lieve Sky, rust zacht....

Op 9 augustus hadden mijn moeder en ik met onze drie meiden Freya, Holly en Abby weer een KNJV proef. Ditmaal in Rilland. Abby ging weer prachtig over water, dat ging super, maar net als 3 juli in Lunteren, liet ze het nu ook weer afweten op de verloren zoek. Gek he, je pakt het ene "probleem" aan en ineens dient een nieuw iets zich aan. Het is niet dat Abby niet kan zoeken. Op de training doet ze het super. We zijn nog even aan het uitvogelen waar dit nu precies aan ligt en trainen vrolijk verder. Abby heeft wel weer haar KNJV C gehaald en had ook een mooie 8 voor het markeren.

Freya en Holly hebben beide weer een mooie B gehaald. Freya met 65 punten, Holly met 74 punten. Op haar diploma staan er zelfs 76, maar ze hebben bij markeren een 9 ingevuld en dat was toch echt een 7 Er gingen 29 mensen op voor de A en wij waren zo'n beetje nummer 26 en 27. Het was warm, warm, warm en er was zo weinig schaduw en geen water om de meiden even te laten plonzen. Freya zakte echt in, die lag op een gegeven moment op haar zij te pitten. Haar achterpootjes breken haar gewoon op op zo'n dag. Toen ze aan de beurt was, vertrok ze zo langzaam en had ik echt moeite om haar ver te krijgen, maar eenmaal voorbij de 40 meter ging ze toch lekker door, kwam bij het zitpunt in de buurt, moest een stukje rechts, maar verzette geen stap meer. Terecht moest ik haar toen influiten.

Daarna Bol. Die is altijd bereid tot actie. Ze vertrok als een trein. Iets te ver naar links. Ik fluit, ze draait zich direct om, ik stuur haar met rechterhand door vooruit en zij loopt super op de lijn. Ze is bijna bij het zitpunt, ik fluit, ze draait weer direct om, maar helaas, ze stopt niet, maar rent als een gek op me af. Is dus nooit meer gestopt. Raar he, ze was niet bang ofzo, gewoon vol vertrouwen kwam ze ingelopen. De keurmeesters vonden het zonde, ze vertrok zo mooi. Een van de keurmeesters zei nog "Ze is wel vrolijk zeg!" Haha, daar heb ik lekker wat aan Nou was het wel op exact hetzelfde veld en plekje als het uitsturen en komen op bevel, maar dat weet zij toch niet meer???????? Ach, Holly heeft echt weer heerlijk gewerkt die dag, ze maakte alleen even een vergissing op het eind.

Mijn ouders zijn van 1 t/m 5 augustus lekker in Frankrijk geweest, bij John en Marian op visite. Wat een heerlijk huis en wat een ruimte hebben ze daar! De honden en mijn ouders hebben genoten. Omdat ik Jasper hier graag over de vloer heb, vroeg ik of Jasper bij mij mocht komen logeren, i.p.v. op vakantie naar Frankrijk. Mijn moeder vond dat prima en dus kwam Jasper bij ons logeren. Het was heerlijk, wat heb ik weer genoten van die teddybeer. Hij heeft het ook erg naar zijn zin gehad, heeft zich keurig netjes gedragen en heeft veel met Lizzy lopen rennen. De ochtend dat mijn ouders vertrokken, kreeg ik een sms'je van Marian dat hun Lotte loops was geworden, dus achteraf was het ook nog eens erg handig dat Jasper bij ons was gebleven Hieronder wat foto's, genomen tijdens Jasper zijn vakantie hier. Ook weer wat portretfoto's van Jasper. Volgens de rasstandaard van de Flatcoat heeft hij absoluut een te zwaar hoofd, maar juist dat hoofd maakt hem zo typisch Jasper en daarom dan ook weer drie foto's van Jasper zoals Jasper is!

Lizzy, altijd en eeuwig met die tong er uit! Net als opa Jasper en moeder Holly

Phoebe, altijd met iets in haar bek, varierend van een grassprietje tot een heus boomstammetje

Op dinsdag 3 augustus hadden we met Yonas een afspraak bij de Rashof. Yonas heeft al sinds hij een jaar of 5 is flinke arthrose in zijn voorvoeten. Zo heel af en toe loopt hij daar wat moeilijker door, maar nooit echt structureel. Toen het zo vreselijk warm was, hebben wij de honden heel veel laten zwemmen en Yonas gaat dan bijna altijd met een bommetje te water. Dat ging eigenlijk gewoon goed, tot zaterdag 17 juli. Ineens komt hij uit het water gestrompeld en mankt met zijn rechtervoorpoot. De drive voor zijn balletje was echter zo groot, dat zodra ik het balletje weer in mijn handen had, hij alweer vrolijk stond te kwispelen en me vragend aankeek of ik alsjeblieft de volgende wilde gooien. Dat deden we uiteraard niet en zijn naar de auto gelopen. We hebben het even aangekeken, hij kreeg rymadil en traumeel en we deden we rustig aan. Maar na meer dan een week liep Yonas nog geen haar beter. De Rashof gebeld en we konden na het weekend gelijk terecht. Alles is betast en het enige wat overbleef, waren toch zijn voeten. Zijn voorvoeten zijn opnieuw op de foto gegaan en die foto's lieten wel een aardig dramaatje zien hoor. Rondom vrijwel al de gewrichten in zijn voeten zitten behoorlijke botwoekeringen, hier en daar wat losse stukjes bot en hetgeen nu waarschijnlijk de bijkomende pijn veroorzaakt: scheurtjes en breukjes in de botwoekeringen en in een sesambotje. Volgens de dierenarts moet hij behoorlijke pijnen hebben bij het lopen. Yonas krijgt dus nu dagelijks pijnstilling. Gelukkig doet hij nooit wild op een wandeling, dus we hoeven hem niet aangelijnd te houden. Ik hoop dat de breukjes zich herstellen en dat alles weer een beetje settelt en dat onze Yonas weer wat minder pijn zal hebben. Op zich gaat het met de pijn op de wandeling nu weer aardig, dan loopt hij vrij goed. Maar als hij thuis eventjes heeft gelegen, dan schrik je wel als je zijn eerste stappen ziet na het opstaan. Een echte oude vent is hij dan ineens. Maar waarom denk ik nou dat het van de bommetjes komt? Hij springt echt vol te water. Op het moment dat het water direct diep is, is er niets aan de hand, dan landen zijn poten gewoon vrij in het water. Maar het zwemwater waar wij elke dag heengingen, is niet meteen diep, maar loopt geleidelijk af. Waarschijnlijk heeft hij dus keer op keer zijn volle gewicht op de bodem opgevangen met zijn voorpoten en daar zijn de scheurtjes door ontstaan. Voorlopig dus enkel zwemmen met mate en bij voorkeur in direct diep water.

1 augustus 2010 Zaterdag hadden we afgesproken om te gaan wandelen met Boef. Boef woont normaal gesproken in Duitsland, maar komt zo nu en dan naar Nederland met zijn eigenaar Frederik. Boef heet voluit Ringvale Buckland Gate en is een zoon van Carlsson-Sian von den Bestthoritzen. Carlsson komt van dezelfde kennel als de teven Nike en Klara die door onze Jasper zijn gedekt. De moeder van Boef is Bouncers Highlander en deze leuke Flatcoat heb ik een aantal jaren geleden ook eens mogen ontmoeten. Ik was dus erg benieuwd naar een zoon van deze twee ouders. Frederik wist een mooi park in Baarn bij Kasteel Groeneveld en inderdaad het is een schitterend park! We hebben er prachtig kunnen wandelen. Voor de honden een waar paradijsje. Er is bos, gras en vooral water! Al lopend door het park kwamen er steeds meer herinneringen boven van de certificaatdag die de FRC daar jaren geleden heeft georganiseerd. Op 25 augustus 2001 deden Phoebe en ik daar mee aan een van de heetste certificaatdagen ooit. En tja, wie Phoebe kent kan nu inschatten dat dat dus geen succes was Phoebe heeft 1 maal in haar leven op een certificaatdag de sterren van de hemel gewerkt en dat was op de natste certificaatdag ooit, namelijk die van 24 augustus 2002 in Bergschenhoek, waar Phoebs een tweede prijs haalde in de B met 74 punten! Maar goed, daar in Baarn, daar deden dus ook mijn pa mee met Tabor en mijn moeder met Yonas. Alles kwam weer terug. De over water plek, het veldje van het volgen en vooruitsturen en ook het dirigeerveld, waar mijn vader met Tabor opging voor de A en Tabor veel te ver doorstuurde. Ik wist nog precies waar we zaten met al het publiek. Leuk, die herinneringen.

Maar ik dwaal af Mark en ik hadden Liz en Phoebs meegenomen op de wandeling. Phoebe kan daar altijd zo van genieten, zo'n wandelingetje op vreemd terrein met allerlei nieuwe luchtjes en onbekende honden. Dat vindt ze super. Lizzy heeft het ook opperbest naar de zin gehad en heeft enorm met Boef gerend. Uiteraard is geen enkel slootje onbenut gebleven. Soms ging ze zo hard en maakte ze zulke buitelingen, dat ik echt even mijn hart vasthield en me ineens besefte dat ik nog 1 onderzoek met haar heb te gaan. Ik ga dus nu heel snel die afspraak voor de knieen maken Na bijna twee uur wandelen kwamen we weer aan op het parkeerterrein. De honden waren heerlijk voldaan, Phoebe was echt gesloopt, want ook 's ochtends was ze al anderhalf uur mee geweest met ons roedeltje. Die oude tut doet dat toch maar lekker met haar 10 jaar! Frederik, bedankt dat je tijd voor ons kon vrijmaken. Het was gezellig, we hebben van Boef genoten!

24 juli 2010 Op de puppypagina is een foto-album van Broc aangemaakt. Mijn moeder en ik hebben echt genoten van ons tripje. We zijn allereerst hartelijk ontvangen door Vivienne en haar moeder. We zijn vreselijk verwend met een uitgebreide lunch met salades, verse broodjes, fruit en taartjes. Daarna lekker met drie honden de tuin in, Broc bekeken en foto's gemaakt. Ook nog even Broc op film vastgelegd. In huis was hij lekker stout, zoals hoort bij een Flat van zijn leeftijd Bij Viv's moeder thuis lagen geen speeltjes, maar Broc is een echte Flat en loopt dus het liefste met iets in zijn bek. Hij haalde alles (ja, echt alles!) uit de kast om toch maar iets te kunnen vinden wat hij dat in zijn bek kon nemen. Maar ja, dat was natuurlijk steeds iets wat niet mocht. Maar hij gaf niet op, heerlijk!

Na veel geklets over natuurlijk Flatcoats -maar ook over andere honden die Viv en haar moeder hebben opgevangen of geholpen te rehabiliteren- en na twee koppen heerlijke Engelse thee met melk, gingen we weer op pad. We kwamen aan bij Jo, waar ook weer heerlijk vers gebakken brood klaarstond en ja ook weer taart en thee! Eerst even lekker gekroeld met Jo's nieuwste twee aanwinsten: een werk Cockertje en een dochtertje van Abby's broer Duncan. Dat Cockertje heeft werkelijk mijn hart gestolen, wat een power, wat een attentie en wat een kwispel! Jo deed even wat met hem voor. Hij is net 8 weekjes jong, ging keurig zitten op de zitfluit en apporteerde daarna vlot een dummy. Na veel gespeel en onderzoekingstochten, viel het kleine mannetje aan mijn voeten in een diepe slaap. Ohhhhhh. Duncan's dochter wist ons ook helemaal in te pakken, lekker druk, lekker speels en ook weer heel attent.

Verder ook de alweer iets oudere junior gezien: Nutka, een dochter van Duncan (Abby's broer dus) en Daisy (Hera's zus). Ze is al net zo'n kwispelkont als haar moeder Daisy, maar dan wel met het hoofd en de uitdrukking van vader Duncan. Uiteraard weer veel gekletst over de hondjes en over trainingen en toekomstplannen. Daarna weer de auto in en richting de tunnel. Om iets voor half 4 's nachts was ik weer thuis, mijn moeder dus een kwartiertje later. Mam, wat heb ik een bewondering voor je! Donderdagochtend om kwart over 5 de deur uit en donderdagnacht om kwart voor 4 pas weer thuis. Ja, en mijn moeder heeft dus alles gereden he! Mam, bedankt he!

Wat een mooie dag was het, wel vermoeiend, maar zeker de moeite waard. Nu gaan we eerst nog hopelijk een paar KNJV proeven doen met Abby en mijn twee meiden Holly en Freya en dan hopen we daarna dat Abby mooi volgens schema half of eind september loops wordt.

23 juli 2010 Gisteren een geweldig reisje naar Engeland gehad. Het was super gezellig en we hebben enorm gelachen om Broc zijn streken. Op de terugweg zijn we nog even bij Jo en Richard -de fokkers van Abby en Hera- langsgeweest en hebben hun jongste aanwinsten kunnen bewonderen. Uiteraard ook wat foto's geschoten. De eerste foto's van Broc zijn alvast te zien op de puppypagina, de rest en een uitgebreider verslag volgt later.

15 juli 2010 De laatste hondenverjaardag voor ons dit jaar. Bij ons lopen de verjaardagen van 14 januari tot en met 15 juli. Hera en Lizzy zijn op 14 januari jarig. Dan Holly op 5, Yonas op 13 en Jasper op 27 februari. Abby op 27 en Yamy op 28 mei. En tenslotte Phoebe op 4 juli en vandaag dus Freya.

Precies 7 jaar geleden kwam Freya op de wereld. Een avontuur, zij was onze eerste Flatcoat uit Engeland. Een klein dapper pupje stapte -alsof het de normaalste zaak van de wereld was- bij de wachtrij voor de boot uit de auto en bekeek de boel even grondig. De ronkende motoren van de vrachtwagens, de vele auto's, voor het eerst een lijntje om haar nek, het deed haar allemaal niets. Daarna de reis op de boot, in de bench in de auto, ook dat was geen enkel probleem. Eenmaal een paar dagen thuis liet zij wel even weten dat zij het toch eigenlijk niet zo eens was met het gebruik van de bench, maar uiteindelijk went alles We gingen met de training aan de slag en Freya vond alles geweldig, wat een workoholic. Nooit heeft Freya getwijfeld of ze een dummy bij me terug zou brengen, alles kwam direct en in 1 streep terug. Maar eenmaal bij me, draaide ze haar kont naar me toe, want brengen deed ze graag maar delen iets minder. Dit heeft ze tot op de dag van vandaag nog steeds, een echt karaktertje. Alles komt ze brengen, maar als ik het niet snel genoeg aanneem, dan draait ze gauw haar kont naar me toe. Omdat je op de proeven toch graag hoge punten wilt halen, wilde ik haar leren om zittend het apport aan te bieden, maar dat lag Freya gewoonweg niet, dat zat niet in haar aard. Ik heb het geaccepteerd en dat kost je altijd punten, maar mijn Froutje was een blije Flat , dus waar hebben we het dan over?

Freya's leven ging tot nu toe gepaard met ups en jammergenoeg ook downs. De ups: haar diploma's, haar plaatsing op de clubshow, natuurlijk haar nestje en gewoon de vele leuke momenten samen. De downs: de e-coli infectie en de blessure aan haar achterpootjes.... Ik durf niet te hard te juichen, maar inmiddels gaat het al weer een tijd lekker met onze Frou. Ze werkt weer naar hartelust, ze is vrolijk en is zelfs af en toe erg stout. En daar genieten we van. Hopelijk mogen we nog wat ups aan haar lijstje toevoegen en blijven de downs ons voorlopig gespaard. Freya is nu dus alweer 7 jaar oud en al aardig wat grijze haartjes rijker. Ik hoop dat ze nog een aantal jaartjes in ons midden mag zijn!

Uiteraard ook voor Frou de verjaardagstaart! Phoebe deed het voorzichtig met zachte likjes, Freya was met een hap of drie wel klaar, maar lekker was'ie

8 juli 2010 De fokaanvraag voor het nest van Abby is de deur uit. Mijn moeder en ik hebben op de valreep besloten om de reu nogmaals te gaan bekijken en zullen op 22 juli 1 dagje naar Engeland gaan. Dan kan ik gelijk wat goede foto's van hem maken. We ontmoeten dan wederom wat van zijn familieleden, andere dan die we op Crufts hebben mogen ontmoeten. Dus ook daar kijken we erg naar uit.

Voor Crufts had ik wel de kennelnaam eens een keer gehoord, maar had verder nooit honden uit deze kennel in het echt gezien en ook de fokker kende ik niet. Op Crufts hebben we voornamelijk de honden bekeken, maar de fokker nog steeds niet gesproken. Dat kwam pas na de Crufts via de mail. De fokker van Abby kende haar ook goed en zo ontstond een leuk mailcontact. Inmiddels heb ik de fokker al wel mogen ontmoeten, daar ze kwam keuren op onze Kampioenschapsclubmatch. Helemaal op het eind van die dag heb ik haar toen aangesproken, ik vond het niet gepast om dat van te voren te doen, aangezien ik twee honden bij haar zou uitbrengen. Ik zat daar dus de hele dag al naar uit te kijken Ze heeft onze dames na afloop even bekeken, want ook Abby hadden we speciaal daarvoor meegenomen. Het was een leuk gesprek en ons tripje naar Engeland zal de 22ste en later bij de dekking dan ook zeker weer gezellig worden.

4 juli 2010 Eerst eens beginnen met het nieuws van vandaag: Phoebe is 10 jaar geworden

Hieperdepiep HOERAAAAAA!! Vannacht na twaalven hebben wij al voor haar gezongen uiteraard en vandaag kreeg ze na haar ontbijt na de ochtendwandeling ook een lekker verjaardagsappeltaartje met een flinke dot slagroom! Nou, dat smaakte goed. Toen ze dat op had, kregen alle honden nog eens wat extra slagroom, ze hebben er van gesmuld

Alle nestgenoten van Phoebe -en dan met name de broers Sky, Wicket en Falcon- van harte met jullie 10de verjaardag! Ik hoop dat er nog vele mogen volgen!

Dan het nieuws van gisteren. Mijn moeder en ik hadden de KNJV proef in Lunteren van de Tollers. Mijn moeder met Abby en ik weer met Freya en Holly. Abby ging voor de B en mijn twee meiden voor de A. We begonnen met down uit zicht en kort apport. Na de diplomadag in Almere van de Goldens (waar Frou dus wel wat gematst werd met een 6-je voor dit onderdeel) heb ik er met Freya nog eens op getraind, dat ze rustig op haar plaats moet blijven en dat heeft gewerkt gelukkig. Ze bleef op haar plaats, is wel gaan zitten, maar was verder erg relaxed, wat ons een 9 opleverde. Het kort apport er gelijk achteraan. Freya geeft altijd staand af, deed het verder keurig, dus nog een 9 om aan ons lijstje toe te voegen. Hierna was Abby aan de beurt. Abs was keurig blijven liggen, dus een 10. Het kort apport deed ze best netjes, had heel eventjes het konijn na het oppakken nogmaals neergelegd en wilde niet gaan zitten, dus een 8. Voor Holly een 10 voor down liggen en een 9 voor het kort apport. Ook Holly wilde niet gaan zitten met het apport. Ik koos ervoor om Holly even met haar naam toe te spreken bij dit eerste apport en daarom ging zij wel keurig zitten. Ik wil geen onderscheid maken in training of diplomadag voor Holly, dus ook op een diplomadag geven wij netjes zittend af! En na het eeerste apport heb ik dit dus ook verder niet hoeven zeggen, ze heeft alles keurig zittend afgegeven.

De kop was eraf. Door naar het markeren. Freya was weer als eerste aan de beurt. Freya neemt de wind altijd ruim en deed dat nu ook, maar zat op exact de juiste hoogte, 1 puntje eraf voor het ruime markeren en uiteraard 1 puntje eraf voor staand afgeven: een 8. Abby deed het perfect, zoals we van haar gewend zijn, zij kan zo goed markeren. Maar ook hier wilde ze niet gaan zitten, nu nam mijn moeder ook het besluit om even wat tegen Abby te zeggen, dus okee, Abby ging zitten. Twee puntjes eraf voor het ingrijpen bij het afgeven: een 8. Holly markeert in tegenstelling tot haar moeder Freya altijd erg krap op het apport of juist net boven de wind. Dit is dus altijd een erg spannend onderdeel. Ze ging super en gaf hem keurig af: een 10.

Apport uit water, voor de hondjes wel lekker, want inmiddels was het zo enorm warm, dat een verfrissende duik wel welkom was. Freya kwam wat ongelukkig uit bij de eend en had hem dus in de nek te pakken. Tja, dat betekende dus dat ze hem op de kant even ging neerleggen om hem beter te pakken. En samen met het staand afgeven kostte ons dat drie punten: een 7. Abby deed het keurig, ook weer een puntje eraf voor het zittend laten afgeven: een 9. Holly deed het prima: een 10.

Dan door de brandende zon over de velden naar het verloren zoek. De wachtkamers waren super uitgezet, overal zat je heerlijk in de schaduw. Maar wat was het warm.... Verloren zoek is voor mij altijd wat spannend. Mijn meiden zoeken op training altijd wel goed, maar op een diplomadag nemen mijn zenuwen toe en dat werkt door in de honden. Meestal neemt dan het eigen initiatief wat af. Maar dit keer was er niets aan de hand. Freya deed het vlot, gaf staand af en kreeg een mooie 9. Holly deed het net zo goed, gaf zittend af, maar was uit het bos even langs mij geschoten met de eend en dus ook een puntje eraf: een 9. Tja en Abby, de hond die eigenlijk altijd gewoon goed zoekt, daar maakte we ons van te voren niet zo druk om, voor wat betreft het zoeken. Maar Abs, moest drie keer worden ingezet. Ging net steeds niet de goede kant op zoeken. Vond de eend na de derde keer inzetten wel, maar gaf toen niet het apport model af. Had ze hem nou wel model afgegeven, dan hadden ze nog een 6 gekregen, nu vond de keurmeester het net onvoldoende. Balen, balen, balen..... Nooit gedacht dat dit kon gebeuren.... Voor Abby zelf geen probleem, die heeft de eend gevonden, maar voor mijn moeder was dit gewoon klote......

Beetje teleurgesteld gingen we door naar de wachtkamer van het volgen en het vooruitsturen. Het wemelde in dit gebied van de teken en in deze wachtkamer plukten we elke 5 minuten een teek van ons of van de honden af. Brrrrr. De proef was op open veld in de brandende zon. Jeetje mina, wat was het daar warm. Freya mocht gaan volgen en die volgt normaal echt perfect, mooi met koppie omhoog. Ook nu zag het er op zich mooi uit, maar ja, warm en dus bleef ze 1 keertje een klein stukje achter: een 9. Dan het vooruitsturen, Freya ziet het nut niet zo in van deze oefening en dan heb ik dus wat extra commando's nodig om haar weg te krijgen. Terug komt ze gewoon in 1 streep: een 7. Abby volgde keurig, liet volgens de keurmeester 1 klein steekje vallen: een 9. Bij het uitsturen ging ze mooi weg en kwam op zich ook prima terug, maar mijn moeder gebruikte ook een handgebaar bij het influiten en dat vond deze keurmeester extra commando's, dus kreeg ze een 8. Holly kreeg hier twee 10-en.

Dan het laatste onderdeel: over water. Voor Abby is dit het spannendste onderdeel. Op training gaat dit nu meestal goed, maar zij heeft op wedstrijd iets met over water. Bij mijn twee meiden maak ik me met over water nooit zo druk. Hmmm, dit was dus de omgekeerde wereld. Hier ging het bij mijn twee bijna mis! Freya mocht beginnen. Vanwege de hitte en het ontbreken van water om de honden tussendoor even in te laten, had Freya het idee om maar even te gaan poedelen. Ik stuurde haar door en okee ze ging. Het was een apart soort vijver, een kommetje en de honden hadden een bepaalde marge waarbinnen ze aan moesten komen aan de overkant. Freya ging wat te ver naar links en ik moest haar dus halverwege weer doorsturen. Daarna ging het goed, ze gaf uiteraard wel staand af: een 7. Holly ging echt uitgebreid aan de poedel Die haalde ik terug en zette opnieuw in. Toen ging ze mooi over water. Maar ja, ze kwam wat links uit, ging driftig zoeken en omdat het zo'n smal kommetje was, kwam ze tijdens het zoeken dus ineens weer aan mijn kant uit. Je zag haar kijken toen ze haar kop omhoog deed "He, jij ook hier?" Hmm, teruggehaald en opnieuw ingezet. Je mag drie keer totaal inzetten, maar dan mag er verder niets meer mis gaan. Dat was dus nu het geval. Na deze keer inzetten moest alles dus perfect verlopen... Pfff, ik kreeg het ineens even benauwd. Gelukkig Holly vond de eend, kwam terug en gaf perfect af. Een 6. Nou nou. Abby was tussendoor natuurlijk ook gegaan. De eerste keer inzetten, sprong ze enkel het verhoginkje af en liep even naar het water om natte voetjes te halen. Mijn moeder haalde haar direct terug, zette opnieuw in en daar ging ze: in 1 streep over. Knappe Abs! Aan de overkant kwam Abby heel even vragen, dus gaf mijn moeder voor de zekerheid een extra zoekcommando. Ja hoor, Abby vond de eend en kwam er trots mee terug. Mijn moeder was zooooo blij dat dit gelukt was, dat ze helemaal vergat om Abby te laten zittten bij het afgeven De eend was binnen! Super trots zijn we bij dit onderdeel op onze Abby! De tweede keer inzetten, het extra commando aan de overkant en het staand afgeven zorgde wel voor een 6 als eindcijfer, maar wat waren we blij dat dit gelukt was!

Abby was zo dicht bij haar KNJV B diploma, maar helaas, de 0 voor het zoeken zorgde ervoor dat het net niet gelukt was. Wel heeft Abs mooi gewerkt, alles binnengehaald en een KNJV C gehaald met 44 punten, ook mooi. Die B komt nog wel, is het niet dit jaar, dan wel volgend jaar. Abby wordt waarschijnlijk in september loops en dat is als de meeste KNJV proeven zijn. Dus of we dit jaar nog een kans hebben, is de vraag.

Afijn, Holly en Freya hadden beide dus hun B gehaald en dat betekende dat we door mochten voor de A. Lekker even de hondjes laten zwemmen bij de over water plek, want de over water proef was klaar. Daar waren ze wel aan toe. Daarna naar de auto, alles even weer op orde gebracht, plasje doen en nieuw water voor de hondjes halen. En weer terug naar de verzamelplaats om te horen wie er allemaal doorgingen voor de A. Zo'n 22 in totaal. Gelukkig waren Freya en Holly nummer 2 en 3, dus wij hoefden niet meer al te lang te wachten. Freya ging. Ik had weer even wat extra commando's nodig om haar dat eerste stuk weg te krijgen, maar daarna ging ze als een speer, luisterde goed, kwam een meter of 10 te rechts van het zitpunt uit en moest dus wat naar links. Tja, toen zat ze weer te ver naar links, dus weer terug sturen, toen zat ze te ondiep, dus weer doorsturen en ja, toen vonden ze dat Freya genoeg had laten zien. We mochten door!!!!! Ik hoorde mezelf ineens nadenken "He, het zal toch niet, eerste keer hier staan en dan gelijk al door mogen naar de duif, huh, echt?" Maar goed, ik gaf Freya het commando, ze nam de lijn super aan, in 1 ruk stoof ze naar links. Ze zat helaas wat te ondiep. In een poging om haar af te remmen gaf ik de territoriumfluit, maar ze stopte niet en kwam op het loopspoor van de helper en luisterde een keer niet naar de zitfluit. Toen hoorde ik achter me "Haal haar maar terug." Okee, ik floot haar binnen en daar kwam ze. Geen duif, maar wat was ik trots, wat heeft mijn Froutje mooi werk laten zien en we hadden toch nooit durven hopen dat we hier met Freya nog eens zouden staan. Na al die jaren aanmodderen met haar gezondheid. Ja, ik heb hiervan genoten, zo trots op mijn kleine wijffie! Gelukkig ging er iemand tussen Freya en Holly in, zodat ik Freya even terug kon brengen en Holly even kort kon voorbereiden. En daar gingen we met Holly. Ze vertrok mooi, wat naar links, dus even bijsturen, zat toch ook al vlot bij het zitpunt en ja hoor, ook Holly mocht door!!! En ook Holly nam mijn lijn naar de duif super aan. Holly zat echter weer iets te diep en ook zij tekende niet op de duif. Tja, met die snelheid die Holly had, had ik dus echt sneller moeten ingrijpen, want ook Holly zat binnen no-time op het spoor van de helper en ging even te ver door. Jammer, dat ook Holly nu terug moest komen, maar hetzelfde gevoel van trots overheerste hier. Wat ging het goed met Holly! Wie had dat gedacht toen wij twee maanden geleden zo in de knoop zaten na die workingtest in Spaarnwoude eind april, dat Holly niet meer voor- of achteruit wilde, niet meer wist wat de zitfluit was en een lijn opzij al helemaal niet meer aannam. Ook op de trainingsweek in Kaprun half mei ging het dirigeren niet zoals ik wilde en leverde dat een behoorlijk ontevreden en hulpeloos gevoel op. Na nadenken en ja loslaten, zijn Holly en ik weer vrolijk aan de slag gegaan en kijk eens wat ons dat heeft opgeleverd! Bijna bij de duif! Misschien raar dat ik daar zo blij van word, het gaat er immers om dat die duif binnenkomt, maar het werk dat ze liet zien was gewoon mooi en we hebben weer vertrouwen in elkaar!

Van de 22 A-kandidaten die opgingen, kwamen er 7 door het dirigeren en jammergenoeg maar 3 door de sleep. Het warme weer speelde toch wel parten voor de honden. Een kleinzoon van onze Yamy, namelijk Roughcovers MacFarlane "Bagger" haalde zijn KNJV A diploma!! Arie, van harte!!

Trots op onze drie meiden gingen we na een veel te warme, maar perfect georganiseerde dag, weer huiswaarts met drie diploma's: Abby's C met 44 punten, Freya's B met 65 punten en Holly's B met 74 punten. Ze komen er wel, die zwartjes van ons Nova Scotia Duck Tolling Retriever Club Nederland, met name Will Zeeman, hartstikke bedankt voor deze mooie dag, alles was tot in de puntjes verzorgd, de sfeer was prima, de keurmeesters goed uitgekozen en de proeven waren mooi! Wij komen volgend jaar zeker weer!

27 juni 2010 De heupuitslag van Abby's partner is binnen en is okee. Het is nu even wachten op alle kopieen en dan ga ik de combi indienen bij de Begeleidingscommissie van de FRC. Zodra dat gebeurd is, zal ik ook de Puppies-pagina uploaden. Hij staat al helemaal klaar, met stamboom, foto's en verhaal, maar eerst al het officiele "gedoe" regelen en dan maak ik het bekend. Nog heel even geduld dus. Oh, het komt al zo dichtbij!!! Ik heb er zo'n zin in!

24 juni 2010 Vandaag weer een heupuitslag binnen gekregen. Dit maal van Casper, oftewel Jackanape's My Lucky Charm. Wederom een mooie A. Ben er uiteraard erg blij mee! Het wachten is nog op twee HD uitslagen en dan zijn alle pups (behalve natuurlijk Gala) nagekeken op de heupen. De knieen en de ogen volgen grotendeels op de fokdag op 14 november.

Verder wil ik ook op deze pagina even het goede nieuws melden over Carla, het vrouwtje van Gala. Na alle ellende rondom Gala lacht het geluk Carla weer toe en wel in de vorm van een klein zwart bolletje, geboren op 16 juni 2010. Carla, het is je van harte gegund! We hopen dat jullie vele jaren mogen gaan genieten van dit meisje! Voor wie de ontwikkeling van dit kleine zwarte bolletje wil volgen, kan dat op de site van Of Cheerful Tails. Hier wordt met regelmaat een leuk dagboek bijgehouden. Een van deze 11 zal straks bij Carla rondhuppelen.

20 juni 2010 Vandaag heerlijk met Liz op stap geweest. Lizzy is nu 17 maanden en is eigenlijk nog niet zo veel getraind. Zij heeft in maart haar C gehaald, in april haar eerste C-workingtest en na die wt hebben we ook weer niet zo veel gedaan. Nu deed de mogelijkheid van een workshop zich voor en daar hebben wij dan ook dankbaar gebruik van gemaakt. Samen met zus Luna en vriendinnen Indy en Lotte waren wij in totaal met 11 Flatjes in Beesd, waar Guus van Maarseveen een workshop gaf voor C en B1 hondjes (georganiseerd door de FRC).

Ik heb zo ongelooflijk genoten van mijn hondje. Ze begon even heel stout Om de honden te kunnen inschatten, kregen ze eerst 1 voor 1 een dubbel markeertje. Zo kon de drive, snelheid en steadiness van de hond bekeken worden en de manier van handelen van de voorjager. Okee, Liz was aan de beurt. Ze gaat er mooi op af, pakt hem aan het touwtje op (wat ze dus echt nooit doet!), gooit hem eens in de lucht, sleept hem even voort en komt met een omweg bij me terug. Huh, was dit mijn Liz? Zo stout is ze toch nooit? De tweede dummy had ze even moeite mee, maar uiteindelijk had ze hem en ja hoor, het terugbrengen zag er net zo uit als de eerste dummy. Hmmmm. Zal toch ergens de eerste druk zijn van de groep, aangezien zij altijd alleen maar met mij en/of met zus Luna erbij heeft getraind. En inderdaad de overige apporten die dag zijn allemaal snel en keurig binnen gekomen

We hebben veel liniewerk gedaan, wat dubbele apporten met verplichte volgorde en verre markeers met de launcherapparaten. Gaande de dag groeide ze als een gek, geweldig, wat kan je dan genieten van je hondje. Zo leuk ook om het verschil met haar moeder te zien. Holly is zo enorm op mij gefocused dat ze soms niet alert genoeg is op het veld. Terwijl Liz dus werkelijk alles ziet en hoort. Lizzy werd ook steeds sneller, maar zo snel als zus Luna, nee, dat zijn er maar weinig Jeetje mina, wat is dat een raket! Luna had soms nog wel moeite met de verplichte volgorde, dat snapt ze dan gewoon nog niet, maar zodra ze de dummy heeft, omdraaien, terugracen en voorzitten. Ja, dat heeft moeder Bol mooi doorgegeven aan Luna.

Ik heb echt een hele leuke dag gehad en voor Liz was het super leerzaam. Slechts 1 dingetje ging er wat mij betreft mis deze dag: mijn favoriete dummy is teruggekomen met vele gaatjes........ Tja, dat was jammer, hij is wel vergoed, maar daar heb ik deze dummy jammergenoeg niet mee terug. Een goede leer voor de volgende keer: alleen maar kapotte dummies mee naar een workshop waar ik de honden niet van ken.

13 juni 2010 Vandaag de clubmatch van de FRC. Ik had Lizzy en Holly ingeschreven en als het zou lukken, zou ik ook nog twee broers van Liz (en dus twee zoons van Bol) showen. Het was soms passen en meten maar het is allemaal gelukt. Lizzy mocht als eerste, ze stond in de jeugdklas teven. Ik merkte aan haar dat ze het niet echt zo leuk meer vond als anders. Buiten de ring kwispelde ze haar kont eraf, maar binnen de ring kon er nauwelijks een kwispeltje van af. Niet dat ze het eng vond, nee hoor, het betasten ging weer vrij gemakkelijk, maar dat stilstaan en niets doen, da's toch echt niets voor haar. Actie, dat is wat ze wil. Hmm, maar ja, vrouwtje had nu eenmaal besloten dat ze nog een show moest lopen Ze kreeg een net rapportje met een ZG, jammer, maar het is niet anders. Voor Lizzy nu even een show-stopje. Ze heeft mooie resultaten behaald en nu mag ze eerst eens lekker volwassen worden.

Daarna was het de beurt aan Bol in de fokkersklas. De keurmeester was erg enthousiast over haar, maar tijdens het gaan ging Holly wat scheef en dat is niet mooi. De ringmeester kwam nog naar me toe om tips te geven hoe ik dat moet trainen, want ik moest Holly toch zeker wel vaker gaan showen, ze vonden haar allemaal erg mooi! Haha, altijd leuk om te horen, nietwaar? Ze kreeg een super rapportje met een U.

Toen de twee reuen in de jeugdklas. Homer (J.'s That's Lucky) en Floyd (J.'s Feeling Lucky) waren ingeschreven. In het nest was al duidelijk dat Homer een Jasper de tweede zou gaan worden, hij leek toen al ontzettend op zijn opa. Ik had hem inmiddels een tijdje niet gezien, dus was wel benieuwd of hij nu nog steeds op zijn opa Jasper zou lijken. Ja hoor, twee druppels water, een super body, maar ja, dat hoofd he, net wat te grof voor de meesten. Een heerlijke blik, maar zijn hoofd zou wat eleganter mogen. Ik heb wel erg van hem genoten, wat is hij toch altijd dolenthousiast. Hij stond als een huis, liep na wat oefenrondjes ook prima en had het best naar zijn zin in de ring, die staart bleef maar gaan. Hij kreeg een net rapportje met een ZG. Ineke, bedankt voor je komst!

En Floyd, ook zo'n lekker ding! Ik vond hem in het nest de mooiste van de reutjes. Hem had ik al vaak terug gezien en ja, mooi vond ik hem elke keer weer. Annelies houdt echt niet van showen (haha), maar ze zijn toch gekomen en daar hebben we geen spijt van gekregen! Hij liep als een zonnetje, met staan was het iets meer werk dan met Homer, maar ook dat ging best voor zo'n eerste keer. Hij kreeg een mooie U en moest dus terug voor de plaatsingen. We hebben alles uit de kast gehaald en dat leverde ons een 4de prijs op!! Jippie!! Knappe kerel, die Floyd! Annelies, bedankt he, dat je bent gekomen!

Omdat er vier Jackanape's honden op de clubshow aanwezig waren, had ik me ook ingeschreven voor de Fokkerijklas (voor 3 - 5 honden uit dezelfde kennel). Holly, Lizzy en Floyd lijken erg op elkaar en kozen we er dus voor om met die drie de ring in te gaan. Last minute kwamen Danny en mijn moeder me nog helpen om deze drie uit te brengen en ik vond de hondjes een mooie drie-eenheid. We werden niet geplaatst, maar ik was erg trots om met deze drie in de ring te kunnen staan. Danny & mam, bedankt voor de hulp.

Floyd is bij de fotograaf van de FRC geweest voor zijn officiele standfoto. Zodra ik die heb, zet ik hem op de site. Van Homer heb ik samen met Serge nog even wat foto's gemaakt. Serge, bedankt voor je hulp. Hieronder Homer:

Op 15 mei hebben Willem en ik met Yamy en Yonas de Vutwedstrijd van de Labradors gedaan in Tull en ’t Waal. Prachtige omgeving en een gezellige groep met Anneke Nobel en Kira en Marian Nihot en Macy. We begonnen met een proef die ik in al die 10 jaar Yonas nooit heb kunnen leren: linie lopen. We liepen met 3 combinaties op linie, geflankeerd door 2 “geweren” die ook dummy’s gooiden. De middelste combi mocht niets halen, de linker moest de rechts opgegooide dummy halen, die viel op geschoren gras, de rechter moest de links opgegooide dummy halen die viel op een taludje met ruige begroeiing. Dit liepen we 3 x, zodat iedere hond alles had gedaan. Yonas en ik begonnen in het midden. Daar bleef hij redelijk lopen, wel 3 meter voor mij want stel je voor dat hij iets niet ziet. Toen moesten we op rechts lopen en dan is het rechter geweer zijn vriendje, dat volgt hij perfect. Gelukkig gaat hij op mijn fluitje zitten en ziet dan ook het linker geweer de dummy gooien. Idem op links. Hij is steady, springt niet in en had alle twee de dummy’s perfect gemarkeerd. Vanwege zijn aparte volggedrag scoorden we daar 10 punten. Willem en Yamy haalden daar 15 punten, dat ging heel goed, Yamy had alleen wat moeite de dummy op het talud te vinden.

De tweede proef. Er werd voor de hond onzichtbaar, maar met schot een dummy in het water gegooid. Op de terugweg volgde er een schot op een landtong naast het water, in de ruigte. De hond zag niets vallen. Yonas ging daar heel goed en scoorde bij Ada Schoenmaker 18 punten. Willem was met Ada aan het kletsen en zag niet dat Yamy al op het landtongetje was. Had hij daar “zoek” gezegd, dan had ze hem ook zo gevonden, maar ze vond in eerste instantie niets en ging weer terug het water in. Toen kostte het een beetje moeite haar weer op het land te krijgen, maar ze vond hem wel: 14 punten.

Proef 3: een scurry. In 5 minuten moest de hond 10 dummy’s uit een bos halen. De dummy’s lagen in een straal van 5 meter bij elkaar en je zag de hond niet. Yonas en wisselen, ja, ja. Resultaat 7 dummy’s binnen: 14 punten. Yamy had ze heel braaf alle 10 dus 20 punten.

Proef 4. De hond zat voor een jagershutje, de voorjager stond er in. Voor de hond op ruim 60 meter werd geschoten en dan vielen er twee dummy’s. De eerste werd ver naar links door een helper opgegooid bij een boom in de bosrand en de tweede naar rechts door een helper in het riet. We hoorden later dat van de 34 honden er maar 1 hond 1 dummy als markeer had binnengehaald, de rest was dirigeren. Ik denk dat het kwam omdat de honden gefocust waren op het geweer en niet zo precies de dummy’s zagen vallen die door de helpers werden gegooid vanaf een andere positie. Yonas haalde op zijn neus de linker dummy binnen. Voor de tweede stuurde ik hem vooruit, maar hij trok naar het geweer. Ik blies op ze zitfluit en jawel, hij ging gelijk zitten, nam mijn lijn aan naar rechts, ging weer perfect zitten, nam mijn lijn vooruit aan en ja, gelijk de dummy te pakken. 15 punten van Theo Verveer. Yamy was Yamy, eigenwijs. Vond eerst de rechter dummy op haar neus. Willem stuurde haar naar links, bleef eerst lekker het grasveld afzoeken en na een aantal commando’s bedacht ze toch dat Willem wel zou weten waar de dummy lag en ging luisteren. Ook Willem kreeg daar 15 punten (vond ik een beetje geflatteerd ).

Proef 5, de laatste alweer. De hond moest ongeveer 50 meter vooruitgestuurd worden naar het beginpunt van een eendensleep. De sleep liep dwars over het veld achter een heuveltje om naar een ruigte waar de eend lag. Op de terugweg werd er geschoten en viel er nog een dummy in het water, dit kon de hond niet zien, wel horen. Aangezien ze de helper bij het water op links wel konden zien vanaf de inzetplek, had Yonas enigszins overredingskracht nodig om iets naar rechts vooruit te gaan. Toen dat was gelukt had hij zo de sleep in zijn neus, kwam snel bij de eend waar ik hem even er aan herinnerde dat hij die eend toch echt bij mij moest brengen (met wild terugkomen was nooit zijn sterkste punt), maar hij pakte de eend gelijk op en snel daarna hoorde hij het schot en ja, dan weet hij dat hij nog iets mag halen en dan komt hij wel, dus een extra sprintje getrokken, eend afgeleverd en weg naar de laatste dummy. Ook die kwam vlot binnen. 17 punten van Bab Meerssman, die helemaal weg was van Yonas. “dat is toch geen hond van 10, zoveel enthousiasme en nog zo soepel”. Yamy is een echte slepenloper, dat vindt ze het einde, dus volle bak.

Omdat ze allebei 10 zijn ( Yamy had pech, twee weken later en ze had 9 bonuspunten gehad, want dan was ze 11) leverde dat 6 bonuspunten op, zodat Yonas eindigde op 80 punten (nog nooit vertoond in zijn carrière) en Yamy op 90 (5^e plaats).

De Flatcoats zaten echt in de bovenste regionen. Ze waren ook beduidend sneller dan de oude Labjes en Goldens. Er is zelfs een Flatcoat 1^e geworden, Fidesz van Willy Walbeek. Jan en Angelique Riegman kwamen nog kijken en hebben foto’s gemaakt. Je ziet er absoluut niet op dat de honden al zo oud zijn.

Het was een super relaxte dag, ik was zeer tevreden over onze oudjes, de hondjes hadden het vreselijk naar hun zin en als ze er volgend jaar nog zijn en ze kunnen het nog, gaan we zeker weer.

28 mei 2010 Gisteren vierde onze Abby haar derde verjaardag. Hierperdepiep hoeraaaaaaa! En vandaag was de beurt aan onze Yamy, 11 jaar is zij geworden!! Ik ben hier zo ontzettend blij mee, niet eerder mochten wij een 11de verjaardag van een van onze Flatjes meemaken. Yamy heeft vanochtend heerlijk getraind met haar vrienden en vriendinnen en kreeg in onze koffiepauze een lekker stuk aardbeientaart! Nou, dat smaakte haar wel. En voor alle honden was er ook nog een lekker stuk long. Ook gelijk even nieuwe foto's van haar gemaakt en het is me eindelijk gelukt om eens een mooie portretfoto van haar te maken. Ze staat eigenlijk altijd met haar oogjes dichtgeknepen op de foto, maar nu, nou ze 11 jaar is, vindt ze het ineens niet zo erg meer als de camera tevoorschijn komt De foto's staan op haar eigen pagina bij "Onze teven".

Ik heb de foto's van onze reis naar Duitsland uitgezocht en er zijn dus nieuwe foto's van Jasper's puppies te bewonderen van week 6, 7 en ons tripje. Kijk op: Jasper x Klara 2010

En dan nog even een triest berichtje, of eigenlijk twee. Tijdens mijn vakantie in Kaprun meldde Mark mij dat ik een mailtje had uit Zwitserland. In Zwitserland woont een dochter van Yamy uit haar tweede nest: Roughcovers Dark Vanilla, gefokt dus door Joke de Zanger. Dat teefje heb ik als pupje nog een week of wat verzorgd toen wij in Rockanje aan het house-sitten waren. Zij was toen nog als enig pupje over van het nest. Zij werd uiteindelijk geplaatst, maar kwam met een jaar of anderhalf a twee weer terug bij Joke en Wim. Ze was totaal verknipt, zat onder de korsten van het vechten en had in niets of niemand vertrouwen. Een trieste aanblik.... Joke kende iemand in Zwitserland met veel ervaring in dierengedrag en met de ruimte en de tijd om te proberen om van Nikita weer een normaal hondje te maken. En wat hebben ze daar een werk aan gehad. Het leek goed te gaan, maar zo nu en dan verviel Niki toch in haar oude gedrag. Lang hebben ze het geprobeerd, maar op een gegeven moment was de verbetering niet meer merkbaar en was Niki gewoon niet gelukkig. Op de leeftijd van 6 jaar hebben haar eigenaren moeten besluiten dat Nikita rust in haar koppie had verdiend en hebben haar laten gaan. Heel veel werk hebben ze in haar gestoken en ze heeft dan ook absoluut nog een heel goed leven gehad, maar uiteindelijk mocht het toch niet baten..... Lieve Nikita (of Nilla zoals wij haar als pupje noemden), rust zacht...

En dan het tweede trieste berichtje. Jackanape's Always So Lucky "Gala" werd geboren op 14 januari 2009 om 5 voor half 4 in de ochtend als pupje paars met een gewicht van 305 gram. Ze groeide voorspoedig op en was met 7 weken volgens de puppytester de ideale Flatcoat: een Flatcoat zoals de Flatcoat hoort te zijn. Omdat zij de meest stabiele bleek, ging zij naar Belgie, waar zij zou gaan wonen bij Carla en haar gezin (w.o. een autistische zoon, vandaar dat de stabiliteit zo belangrijk was). Ze zorgde met regelmaat voor wat handen-in-het-haar momentjes voor Carla, aangezien Gala slim en toch ook wel heel ondeugend was Maar bovenal genoot Carla van het feit dat de zo lang gekoesterde wens om een eigen Flatje te hebben, nu eindelijk was uitgekomen. Gala werd als snel Miss Galala en de eerste stappen in de training en het showgebeuren werden gemaakt. De hond die in eerste instantie gewoon als huishond zou komen, maakte in Carla verlangens los om alles eruit te halen wat erin zat, zowel qua show als qua jachttraining! Maar met een maand of 6 werd Gala ziek, heel ziek. De diagnose werd gesteld: meningitis, met kans op hervallen tot de leeftijd van 2 jaar. Gala ging aan de prednison en ze knapte vlot op. Maar gaande haar eerste jaar is zij met enige regelmaat hervallen. En zo ook in 2010. Tot de laatste keer knapte zij steeds goed op, maar deze laatste keer wilde het maar niet lukken. Gala's lijfje was op, op van de vele strijden die ze al gestreden had. Er kwamen meer klachten bij kijken, klachten die een herstel in de weg stonden en die Gala steeds verder uitputten. Vele mails en telefoontjes gingen er heen en weer, want hoe moet je hier nu mee verder? Carla heeft altijd gezegd alles te willen doen voor onze Gala en ze heeft dat ook altijd gedaan, maar nu gaf ons meisje zelf aan dat het genoeg was geweest. De strijd was over. Het enige wat Carla nog voor Gala kon betekenen was het lijden te stoppen en Gala de rust te geven die zij verdiende. Op 27 mei 2010 is ons pupje paars ingeslapen. We zijn er kapot van. Er zijn nog zoveel vragen. Waarom heeft dit kunnen gebeuren? Maar 1 ding geeft ook veel rust, Gala zal niet meer lijden, Gala heeft het nu goed en kan in de eeuwige jachtvelden onverstoorbaar achter alle konijntjes, haasjes en duifjes aanrennen, zoveel als ze maar wil. Lieve Gala, het ga je goed... Carla en familie, heel veel sterkte...

25 mei 2010 Twee weken geen update en jeetje wat is er een hoop gebeurd. Weet even niet waar ik moet beginnen. Bij het begin dan maar.

Vrijdag de 14de vertrokken we naar Oostenrijk voor wederom een heerlijke Flatcoat trainingsweek in Kaprun, Haus Tirol. Wat is het daar toch schitterend en wat leren de hondjes veel van werken in ander terrein. Tijdens mijn verblijf in Kaprun kreeg ik twee heupuitslagen door: van James en Luna, beide een mooie A! Super blij ben ik daar weer mee. En van twee andere hondjes is de afspraak voor de heupen gemaakt! Bedankt!!

Mijn ouders deden zaterdag de 15de met onze werkende veteranen Yonas en Yamy mee aan de VUT wedstrijd van de Nederlandse Labrador Vereniging. Beiden hebben heel mooi gewerkt en zaten nog steeds vol passie. Yonas kreeg vaak te horen "Wat ziet hij er nog goed uit!" Leuk he! Verslag volgt hoor, heb een leuk verslag van mijn moeder gekregen en mooie foto's van Jan en Angelique gezien.

Ook kreeg ik tijdens mijn tripje met Holly het bericht dat het met mijn opa weer wat slechter ging. Vlak voor ons vertrek was hij opgenomen in het ziekenhuis, maar mocht na een dag of twee alweer naar huis. Hmm, het ging nu dus toch nog niet lekker.

En dan onze Yamy, ons prijzenwinnaartje, onze teddybeer, die had woensdag de 19de een afspraak bij de dierenarts omdat ze alweer een tijdje erg slecht liep. Yamy is vorig jaar geopereerd aan een schouderpeesblessure. Al snel liep ze weer vlotjes en het leek alsof ze zo nog jaren mee kon. Een maand of twee drie geleden begon ze echter met dezelfde poot weer te manken. Tja, je eerste gedachte is dat het waarschijnlijk toch haar schouder wel weer zal zijn. Toen ik met een andere hond bij de da moest zijn, heeft hij ook even naar Yamy gekeken, maar toen liep ze goed en kon hij niks duidelijks ontdekken. Omdat het niet beter ging, maar alleen maar slechter, zijn er afgelopen woensdag foto's van haar schouder gemaakt. Omdat diezelfde foto's vorig jaar ook zijn gemaakt, konden ze een goed verschil zien. Haar schouder zag eruit als gatenkaas, wat maar 1 ding kan betekenen.... Botkanker..... We zijn er kapot van. Aanstaande vrijdag viert ze haar 11de verjaardag en vieren zullen we het, maar toch wel met een beetje een dubbel gevoel...

Dan afgelopen zaterdagavond de 22ste weer thuis gekomen uit Oostenrijk. Om op zondagochtend de 23ste de wekker weer om 6 uur af te horen gaan. Ja, we gingen naar de show in Arnhem. Mijn moeder en ik met Lizzy, gezellig samen met Marian en Lotte. Geen verwachtingen, maar gewoon nog even een generale voor we onze FRC clubmatch hebben. Lizzy stond met 5 teven in de ring en zij won geheel onverwacht de eerste prijs met het JCAC!!! Knappe Liz. Het staan behoeft weer wat oefening. Al die tijd enkel op het lopen getraind, omdat dat niet ging zoals ik wilde. Dat ging nu goed, maar blijven staan was even niet haar hobby. Toch deed ze het daarna toen we met de U'tjes terug de ring in mochten echt super, stond mooi en kwispelde erop los. Na nog een extra rondje lopen, werden wij achter bordje 1 gezet. Knap meisje hoor, die Liz van mij Vriendin Lotte kreeg een 2U in de openklas teven!! Van harte Marian!

En op maandag de 24ste ging wederom de wekker om 6 uur, want mijn moeder en ik zouden afreizen naar Duitsland om Jasper zijn pups te gaan bekijken. De fokster woont bijna bij de Deense grens, dus het was weer een aardig stukje rijden! We waren erg tevreden over de pups. De pups zagen er heel goed uit en na onze puppytest had ik het teefje het liefst direct in mijn binnenzak gestopt om haar mee naar huis te nemen, wat een passie had dat kleine ding!

12 mei 2010 Nieuwe foto's van Jasper's puppies! Kijk op: Jasper x Klara 2010

Afgelopen zondag deden Holly, Freya en ik mee aan de diplomadag van de Goldens. Dit zou onze eerste poging worden voor de A. Dat je dan eerst door de C en B moet komen, dat is weer even duidelijk geworden We begonnen met verloren zoek. Helaas..... Het was in een bos dat alleen maar bestond uit brandnetels, brandnetels en nog eens brandnetels. Als je dan als 1 van de eerste aan de beurt bent en je hebt een hondje dat niet graag door de brandnetels gaat, tja, dan heb je een probleem. Holly ging er 15 meter in, maar ik kreeg haar echt niet verder. Een dikke vette 0 dus... Freya ging er wel doorheen, zij vindt het niet zo'n probleem, maar zocht gewoon niet diep genoeg, kwam uiteindelijk weer terug en liet zich niet nogmaals het bos insturen. Verder ging Holly zoals Holly het kan, als een trein en zo braaf als maar zijn kan. Met als eindresultaat 6 keer een 10, 1 keer een 9 (voor markeren) en 1 maal dus die 0. Ze kan weer een C met 50 punten aan haar lijstje toevoegen Freya haalde niet van die hoge cijfers hoor, dat is ook logisch, want zij geeft sowieso al alles staand af. Maar oh, wat genoot mijn Froutje van haar dagje uit. Na alle tegenslagen van de afgelopen 4 jaar, konden we weer eens lekker relaxed genieten van een onbezorgde Frou! Ze had het zo naar haar zin, dat ze soms wel wat ongeconcentreerd was en ik denk dat dat ook meespeelde bij haar eerste proef. Ze had gewoon nog helemaal niet door wat we daar kwamen doen. Maar verder heeft ze het echt gesnapt, als een trein bij het over water, als een gek bij de markeer (waardoor ze daar veel te ver naast uitkwam), zelfs bij het kort apport, het apport uit water en dat stomme 8-tje volgen stond die staart geen seconde stil. Wat was dat genieten en ja, zeker voor herhaling vatbaar. Ook al scoort zij absoluut niet meer bij de top, als je haar zo ziet genieten, dan geeft het toch helemaal niet wat voor cijfertjes ze haalt! Dus de volgende poging gaan wederom Holly en Freya mee. Met Freya zullen we nog even op de kleine dingetjes moeten trainen, die bij Holly zo vanzelfsprekend zijn. Dus bijvoorbeeld het 2 minuten down liggen, dat was bij Freya net een 6-je, kantjeboord. Hmm, eerlijkheidshalve moet ik dus toegeven dat we dat al zo'n jaar of 3,5 niet meer getraind hebben. Ja, nog 1 keer voor de proef hahaha. Oeps..

Na afloop ben ik met beide meiden even terug gegaan naar het bos van de verloren zoek. Ben blij dat ik dat gedaan heb, zodat ik kon zien hoe het bos verderop in elkaar stak. De organisatie drukte mij namelijk op het hart dat echt enkel de eerste meters uit brandnetels bestonden. Hmm, ik heb nu met eigen ogen gezien dat dus het hele bos 1 brandnetelzee was. Ja, nu was dat hele bos platgelopen en Holly had de dummy dus ook binnen 10 seconden. Tja, je hebt het niet voor het zeggen wanneer je zo'n proef mag doen. Freya deed er veel langer over, bleef echt lang zoeken, bleef nu ook wat te ondiep hangen, maar zette wel door en vond hem ook. Voor de training toch ook maar even doorgelopen naar een bos waar de brandnetels nog wel overeind stonden en ik heb Holly dus echt even erdoorheen gestuurd. Ze zal dit toch vaker gaan tegenkomen op de proeven. Freya deed het wel met gemak.

Vandaag weer lekker getraind met de twee meiden en Holly lijkt echt helemaal hersteld van haar dipje na de workingtest, ze was super dirigeerbaar en heeft mooi gezocht en gesleept. Ook Freya deed het lekker, maar is altijd net even iets stouter

Verder alweer twee heupuitslagen binnengekregen: Joep HD B, norbergwaarde 40 en botafwijking 1. Exact dezelfde uitslag voor Liz en Lizzy is ook ED vrij verklaard. Wederom goede uitslagen dus. Van Liz alleen dus nog geen PL uitslag. Dat komt wel na ons weekje vakantie in Kaprun. Vrijdag vertrekken Holly en ik weer voor ons Flatcoatweekje in Haus Tirol!

6 mei 2010 De eerste heupuitslag is een feit. Kreeg vandaag bericht van Annelies dat Floyd een hele mooie uitslag heeft gekregen: HD A, norbergwaarde 33, botafwijking 0 en onvoldoende aansluiting. Een uitslag waar ik erg blij mee ben! Floyd was een weekje eerder voor de foto's geweest dan de andere vier die gerontgend zijn, dus wie weet krijgen wij volgende week ook wel zulke leuke post Nog even blijven duimen dus!

2 mei 2010 Wat een workingtest allemaal teweeg kan brengen..... Dat Holly en ik op de wt van de Goldens niet helemaal op 1 lijn zaten en dat ik op sommige momenten te veel van haar verlangde terwijl ze het echt niet meer snapte, brak mij deze week op. Holly wilde niet meer voor- of achteruit, zitten op de fluit kwam niet meer in haar woordenboekje voor en het commando "sleep" betekende al helemaal niets meer voor haar, echt helemaal niets meer.... Pffff, wat zaten wij er even doorheen zeg... Dus niet 1 stapje terug in de training, maar wel een stuk of 5 en proberen je geduld te bewaren. Tja, da's niet mijn sterkste kant, maar met de nodige support zijn Holly en ik er de afgelopen dagen toch weer in geslaagd om nader tot elkaar te komen. Wij hebben weer even wat simpele dirigeeropdrachtjes gedaan en ook het slepen zijn we weer even (weliswaar in sneltreinvaart) gaan opbouwen. Donderdag nog een heel kort sleepje en inzetten bij het beginpunt. Vrijdag alweer iets langer en oppakken over water. Zaterdag nog weer langer en met moeilijkere wind, maar weer makkelijker oppakken. En vandaag met zeer sterke wind weer een flinke sleep gelopen. Ik hoop dat we weer op de goede weg zijn en dat mijn Bol mij weer kan vertrouwen!

Verder ook weer nieuwe foto's van Jasper's puppies! Ze zijn nu 4 weken oud. Kijk op: Jasper x Klara 2010

27 april 2010 Zondag hadden Holly en ik de workingtest van de Goldens in Spaarnwoude. Twee proeven gingen best okee, twee proeven gingen gewoon niet en de laatste proef heb ik niet meer gedaan, ik hield het voor gezien. Marian, Danny en Saskia, bedankt voor de gezellige dag en de broodnodige support! Bij 24 april is het verslag van de wt met Liz gevoegd. Verder hoorde ik vandaag dat Lizzy's broer Floyd toch ook zijn eerste workingtestcertificaat heeft gehaald. Ik dacht met 61 punten. Annelies, van harte!

24 april 2010 Vandaag de eerste workingtest met Lizzy. Ze heeft haar certificaat gehaald met 76 punten! Knappe meid

Vriendin Lotte haalde ook haar eerste workingtest certificaat met 78 punten! Marian, van harte! Hieronder het verslag zoals ik dat op het Flatcoat Forum heb geplaatst:

Nou, ook Liz en ik hebben onze eerste wt er op zitten. Ze heeft me op 4 proeven aangenaam verrast en bij de laatste proef zat ze er eigenlijk helemaal doorheen en die ging ook niet zo lekker dus.

We begonnen met proef 9. Een markeer in het hekje. Hij was tegen de rand van het hekje in het gras beland. Liz rende op het hekje af, maar had eigenlijk niet zo in de gaten waar hij nu precies lag en liep eerst langs het hekje. Zag toen de dummy, draaide zich direct om en sprong. Ja, toch fijn dat we dat hekje donderdag nog even snel hadden geoefend! Daarna de markeer in het bos waar Liz het dus nog even nodig vond om bij de helper langs te gaan. Dat kostte haar punten. 17pnt.

Door naar proef 10, het dubbele waterapport tussen de lokeenden. Voor Liz nog geheel onbekend, die plastic eenden. Dus bij het eerste apport is ze even doorgezwommen naar de lokkers om ze te bekijken. Bij beide apporten nam ik het zekere voor het onzekere en heb haar ondersteund met terugkomen. Vertrouw er nog niet 100% op dat ze niet schudt als ik mijn mond houd. De apporten waren keurig. 17 pnt.

Proef 2. Gave proef. Dacht na het lezen in het boekje dat dat wel een eitje moest zijn. Maar eenmaal aangekomen, bleek dat toch wel even anders. De dummy werd namelijk midden in het kroos gegooid en was dus eigenlijk niet zichtbaar. Ze moesten door de rietkraag en als je hond dan de dummy op het wateroppervlak ziet, weet hij gelijk waar hij moet zijn, maar dat kon hier niet, dus moest hij echt goed markeren. Lizzy moest blijven zitten terwijl ik weg liep. Ik weet nog heel goed de eerste C-wt van moeder Holly, waarbij we een soortgelijk proefje moesten doen. Holly vond het vreselijk dat dat gestresste vrouwtje haar ineens zomaar achterliet en wegliep. Lizzy vond het daarentegen de normaalste zaak van de wereld. Die had die werpers langs de waterkant zien staan en zat vol verwachting naar hen te kijken. Holly zou in diezelfde situatie al die helpers niet eens zien, want daar waar het vrouwtje heen is gegaan, dat is het aller aller aller belangrijkste De dummy werd gegooid, Liz kwam netjes voor, aan de voet en hup "apport!" Ze ging super, dook het riet in, precies in de juiste lijn en goed voor de wind, bovenop de plek waar hij zou moeten liggen. Ze rook hem en kwam snel weer terug. Tijdens het afgeven van de eerste dummy werd nummer 2 gegooid, maar echt pas als je hem aanpakte en Liz wil echt nog per direct schudden als ze de dummy heeft gelost, dus zij zag enkel de dummy nog op het laatste stukje gaan, maar stond op scherp en wist op mijn commando direct waar hij lag. Dook wederom dat riet in en had de dummy. Weer wat ondersteuning om het schudden te voorkomen, maar daar trok deze keurmeester maar 1 puntje voor af, want hij vond dat ze het geweldig leuk had gedaan. 19 pnt.

Proef 5 met het hek met het gat erin. Liz zag de markeer vallen. Deed na mijn commando twee stappen en vond dat ver genoeg, zette af voor de sprong en maakte werkelijk een zweefduik door dat hek. Ik stond te glunderen, wat kan mijn meisje mooi springen! Pakte de dummy een beetje onhandig vast, dus ik zat al met de vraag hoe ze in hemelsnaam terug wilde springen met een dummy in je bek als een sigaar. Maar geen enkel probleem, ze zette weer af en vloog door het gat. Toen ze een meter van mij af was werd achter ons de tweede markeer geworpen en die zag ze super mooi gaan. Ik pakte de dummy aan en zette haar in. Oeps, Liz schrok een beetje van de bos met brandnetels waar hij midden in was gevallen. Ze probeerde hem voorzichtig te pakken, maar durfde niet zo goed. Kwam even om steun vragen en met 1 extra commando ging ze hem toch pakken. Hmm, vond het een beetje streng beoordeeld: 16 pnt. Heb honden daar vreselijk met dat hek zien klooien en ook voorzichtig door de brandnetels zien gaan en die gingen nog met 18 pnt naar huis. Ach, ik vond dat mijn meid het echt mooi deed, dus ik mag niet klagen.

Onze laatste proef. Liz zat er echt doorheen, wat een indrukken had ze opgedaan vandaag. En wat had ze toch een hoop geleerd in die korte tijd. Ben echt wel trots op mijn ukje. Maar in de wachtkamer voor de laatste proef (proef 6) gingen een beetje de lichtjes uit. Ze ging naast mijn krukje liggen. We waren aan de beurt en die hele proef was in de distels en jonge brandnetels. En tja, net als haar moeder heeft ze daar op wedstrijd dus een beetje last van. Zo bleek vandaag. Afijn, ze begon super, zat keurig terwijl ik zelf de eerste dummy moest halen, markeerde de tweede dummy netjes, maar ging op mijn commando niet al te vlot weg. Kwam toch in de buurt, maar schoot er net langs en kwam op het pad bij de helper terecht. Die helper had twee dummies naast zich op de grond liggen!!!!! Lizzy dacht "Dan neem ik die maar mee". Net toen Lizzy haar mond om de dummy wilde zetten, pakte de helper ze op en zei "nee". Tja, toen raakte ze echt de kluts kwijt, wist niet meer wat ze dan moest doen. Ik kon die helper wel schieten, maar het commentaar van de keurmeester was "Ja, die heeft ze niet zien vallen he!" Ja, he, zo'n jong en onervaren hondje.... Die helper moet gvd die dummies daar niet laten slingeren. Maar goed. Ik mocht Liz helpen en ben samen met haar de dummy gaan halen. Daarna de laatste markeer, die ze perfect deed. Ondanks haar mooie steadiness en haar laatste perfecte markeer, toch maar goed voor 7 puntjes.

Totaal 76 punten en ons eerste wt certificaatje binnen. Wat was Liz knap, op de laatste proef na, maar over het algemeen toch lekker en boven verwachting gewerkt en van meerdere keurmeesters gehoord dat ze haar een leuk hondje vinden. Ik wist al dat mijn Liz veel meer op haar omgeving is gericht dan haar moeder Holly, die ziet echt alleen mij. Liz reageert mooi op schot en ziet -ondanks dat we pas twee lesjes met helpers hebben gedaan- ook echt de helpers staan als zijnde de mensen die voor de dummies zorgen! Dat vind ik wel tof aan haar. Maar net als moeder Bol is ze ook erg van het sociale en is op zo'n dag ook heel erg bezig met er voor te zorgen dat iedereen ziet dat ze erg leuk is en dat vreet energie, zowel van haar als van mij. Maar dat went nog wel.

Pff, nu maar naar bed, want morgen staan Danny en Serge om kwart over 6 op de stoep, dan mag moeder Bol aan de bak in Spaarnwoude. Geloof niet dat ik het voor herhaling vatbaar vind: twee wedstrijden in 1 weekend. Ben echt kapot! Maar als Bol het net zo goed mag doen als Liz vandaag, dan denken we er nog eens over na

Vrijdagavond hadden we de diploma uitreiking van de gehoorzaamheidscursussen bij de KC Delft en Lizzy heeft haar VEG diploma gehaald met 77 van de 80 punten en was hiermee wederom op de eerste plaats beland van de hele VEG op de hondenschool!!

23 april 2010 Inmiddels zijn bij 5 (Floyd, Joep, James, Luna en Lizzy) van de 9 Lucky pups de heupen nagekeken. De dierenarts was tevreden, maar ik wacht liever met juichen tot we de uitslag van de Raad van Beheer binnen hebben

22 april 2010 Vandaag gingen we trainen in Bergschenhoek, gewoon om onze hondjes nog wat vertrouwder te maken met die vreselijke waterkantjes en brandnetel- en braambosjes daar. Mijn Lizzy, zus Luna en vriendin Lotte mochten vandaag hun beste beentje voor zetten.

Ik had een hekje meegenomen zodat de dames ook nog even het springen onder de knie konden krijgen. Ik verwacht niet direct dat we zaterdag een hekje zullen hebben op de workingtest, maar je weet het nooit en dan is het wel handig als je hondje dat al eens eerder gedaan heeft. Omdat wij eigenlijk nergens hekken hebben staan in de wandelgebieden waar je het springen bij kunt oefenen, sleep ik zo nu en dan dus mijn eigen hekje mee. Een stuk gaas dat in een cirkel opgezet kan worden. Ik weet nog heel goed dat Freya de eerste keer als jonge hond kennis maakte met dit hekje. Ze stormde op het hek af, zag de dummy en bleef als een dolle rondjes rennen om het hek. Pas toen iemand in haar looproute ging staan, bedacht ze zich dat je er ook gewoon overheen kon. Duh! De eerste keer hekje springen voor Holly was eigenlijk een eitje, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Tot zij een keer op een wedstrijd een hek verkeerd inschatte en buik en achterpoten openhaalde toen zij in volle vaart eroverheen dacht te springen. Hierna hebben we echt het nemen van een hek weer heel langzaamaan moeten opbouwen, want zij vertrouwde niet meer op haar eigen springkunsten.... Nu lukt het weer hoor!

Om te beginnen was ik eens in het hekje gaan staan en riep haar bij me. Nou dat was nog niet zo simpel. Ze bekeek de boel, rende er omheen, probeerde tegen het hek op te staan, of er zelfs doorheen te gaan. Nee, dat werd hem niet. Even een beetje aanwijzing gegeven dat je er gewoon overheen kunt springen en voila, de eerste sprong was een feit. Maar nu er weer uit. Okee, weer het hele scenario doorgenomen. Uiteindelijk ook toch ontdekt dat ze kon springen. Dit net zo lang tot het echt vanzelf ging en toen gedaan vanop afstand. Een markeertje valt in het hek en los het maar op. Nou, dat kon ze nu wel hoor! Het is ook niet dat ze niet kunnen springen, ze weten soms gewoon nog niet hoe ze moeten springen in bepaalde situaties.

Door naar een over water in de brandnetels en distels. Oh wat een geweldige ondergrond heb je toch in Bergschenhoek, maar niet heus. Samen een dummietje weggebracht, omgelopen en over water gestuurd. Lizzy heeft nog niet veel over water gedaan. De gebieden waar wij tot nu toe hebben getraind leenden zich daar gewoon niet voor. Maar het ging super, ze wist het nog prima en zocht keurig in de brandnetels.

Daarna voor Liz en Luna een waterapport met op de terugweg een tweede dummy als verleiding. Ook zoiets dat we nog niet eerder gedaan hadden. Ik gooide voor Luna de tweede dummy op veilige afstand en dat ging prima, eerst de eerste dummy afgeven en daarna de tweede gaan halen. De tweede dummy voor Liz werd door iemand anders gegooid en die viel helaas zo dichtbij dat Liz het niet kon laten om te wisselen en ja, wisselen is iets wat Liz dan dus doet. Oh oh. Holly heeft dat nog nooit gedaan (nou ja, nooit, misschien 1 of 2 keer in haar hele leven). Dus eerst even dit afwerken en daarna met Liz in de herkansing, want ze moet toch wel leren dat die eerste eerst moet binnenkomen voordat je de tweede gaat halen. In de herkanisng deed ze het perfect!

Ik had ook mijn camouflagescherm mee. De honden moesten ervoor zitten, de bazen erachter. Voor de honden vielen zes dummies in een ruigte. Zodra die lagen, liep je weer terug naar je hond en mochten de dummies gehaald worden. Steadiness, kijken terwijl de baas uit zicht is, onthouden en luisteren, dat kwam hierbij kijken. Alledrie deden ze dit super. Lekker he!

En als laatste een appeloefening. Los volgen, ongeveer 30 tot 40 meter. Hond neerzetten en zelf teruglopen. Hond influiten en tijdens het inkomen valt er op rechts een dummy in het water. Eerst verder voorkomen en dan pas die dummy uit water laten halen. Is die binnen, dan lag er op links nog een blinde. Lizzy en Luna verbaasden ons, door prima naar de dummy te kijken, maar gewoon eerst voor te komen alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Ik had echt ingeschat dat mijn Liz als een dwaze op die waterdummy af zou rennen. Lotte had een extra commandootje nodig, maar deed het verder prima.

Lekker getraind. Zouden we klaar zijn voor de wt??? Ik hoop dat we in ieder geval een aantal apporten leuk kunnen binnenhalen. We zullen zien.

18 april 2010 Nieuwe foto's van Jasper's puppies! Kijk op: Jasper x Klara 2010

En weer twee nieuwe fotootjes van Liz: de luierende Liz en de Liz die graag wat mee naar huis neemt

17 april 2010 Vorige week zaterdag deden Holly en ik mee aan een workshop van Guus van Maarseveen, georganiseerd door de FRC. De titel was dit keer "Lijnen & Verleiding". Voor Holly vooral weer heel nuttig om eens in een groep te trainen en het was weer op een voor ons nog onbekend terrein. Niet echt Holly's favoriete terrein: de hele dag in de disteltjes. Maar ja. Holly heeft mij aangenaam verrast door te laten zien dat zij wel degelijk stout kan zijn! We deden bijvoorbeeld een blinde lijn vooruit en tijdens het vooruitsturen werd er geschoten en een dummy geworpen. Omdat ik niet echt veel reactie hierop verwacht had, zat Holly al bijna op de dummy toen ik eindelijk eens ingreep. Hmm, ja, ze zat wel, maar zo dichtbij de dummy dat toen ik haar infloot, ze eerst omdraaide om maar gelijk de dummy mee te nemen. De mensen die Holly kennen, begrepen mijn verbaasde blik

Verder nog meer lijnen gelopen met verleidingen in verschillende vormen en onder verschillende hoeken. Holly deed het wisselend, maar ik was niet ontevreden. Ook wisselende terreinen in de lijnen, maar dat zie ik niet zozeer als verleiding, ik zie dat eigenlijk meer als hindernis. Het was een gezellige dag, maar wel ontzettend koud.

Vandaag gingen mijn moeder en ik met Marian op stap naar Waalwijk, waar Saskia een waterwerktraining in elkaar zou zetten. Ook Danny en Anneke waren erbij. Op verschillende plekken moesten de hondjes over water, al dan niet blind. Holly ging lekker, is echter geen een keer als bommetje te water gegaan, maar ach, ze ging wel. Het ontbreken van het bommetje zal nog wel een nasleepje zijn van haar loopsheid, dan is ze toch wat voorzichtiger. Abby deed het ook keurig, ging vol vertrouwen te water en zocht mooi. Het was prachtig weer en we waren op super mooi terrein met leuke waters. Saskia, via deze weg nogmaals bedankt voor de training!

16 april 2010 Vandaag eens lekker uitgebreid gewandeld met de camera erbij. Jasper bracht weer een dagje bij Mark en mij door, dus ook hij staat weer eens op de foto. Nieuwe portretfoto's van Yonas gemaakt. Sinds zijn operatie is hij weer zooooo mooi. Echt een knappe oude vent!

Holly vindt het nooit nodig om uit te schudden en is dus regelmatig zeiknat te bewonderen

Tussendoor oefende ik nog even met Liz de terug-plaats, want 's avonds moesten wij examen doen (is goed gegaan trouwens). Mark hield de andere honden even bij zich. Lekker plaatje he:

9 april 2010 Nog geen nieuwe foto's van Jasper's pupjes ontvangen, wel het bericht dat ze allemaal voorspoedig groeien.

Vandaag stond weer in het teken van trainen. 's Ochtends onze vrijdagtraining. Yamy met mijn vader, Yonas met mijn moeder, Zenna en Macy met Marian en Freya met mij. Het was een echte waterwerk training. Op 5 verschillende plekken moesten ze over water. Bij de eerste locatie kwam daar een haag van kreupelhout bij, waar ze overheen moesten klimmen om in het bos te komen. De tweede locatie was een diep bos. Bij de derde plek was het een mega dikke rietkraag die ze door moesten om bij een grasstrook te komen waar de dummy lag. De vierde plek was een bos dat werkelijk bezaaid was met brandnetels en verderop in het bos hing een enorm oranje dekzeil gespannen in de bomen (waar overigens niemand van onder de indruk was). En de laatste over water leidde naar een sleep. De sleep zorgde toch wel voor wat moeilijkheden. Yamy was de enige die hem eigenlijk vrij makkelijk uitwerkte. Freya liep hem in 1 keer perfect TOT de laatste haak. Daar raakte ze echt het spoor bijster. Ze was ongelooflijk hard aan het werk, ze zocht en zocht, maar snapte niet hoe ze het spoor verder moest lopen. Kwam na een minuut of 5 a 6 toch weer even terug en na opnieuw op de sleep zetten, werkte ze hem weer super uit TOT de laatste haak, maar nu zette ze door en heeft het zelf opgelost. Het duurde ontzettend lang, maar het apport kwam binnen. Ook Yonas ging bij de laatste haak de mist in en gaf eigenlijk hetzelfde beeld als Freya. En ook Macy liet hetzelfde zien. Allemaal uiteindelijk wel opgelost. Kennelijk stond daar toch een raar windje bij die laatste haak.

Na de training lekker met de hele groep aan de wandel. Alleen Yamy ging niet mee wandelen, voor haar is de training alleen al zwaar genoeg. Dus liepen we met ons 8-tal door het Abtswoudse Bos in Delft. Door het mooie weer was het erg druk en Yonas heeft dus ook wat tijd aan de lijn doorgebracht, maar alles is goed gegaan.

In de middag stond een training met Lizzy en zus Luna op de planning. We hadden geregeld dat mijn ouders zouden komen helpen als werpers. We (Mariska en ik) hadden tot nu toe steeds alleen met zijn tweetjes getraind en dan kun je sommige workingtestgerichte oefeningen gewoon niet doen. We begonnen met het springkonijn, nog helemaal nieuw voor de twee zusjes. Luna doorstond de test alsof het de normaalste zaak van de wereld was dat er een dummy met razende snelheid door het veld vliegt. Lizzy daarentegen was niet te houden toen het konijn voorbij vloog. Het was maar goed dat het lijntje nog om zat. Na dit een aantal keer herhaald te hebben, zijn we gaan linielopen. Tijdens het volgen ging het konijn voorbij. We volgden verder tot over het "konijnenspoor", dan hielden we halt en gooide mijn vader voor ons een markeer op in open veld. De meiden mochten om en om apporteren. Dit deden ze prima en keken hierbij ook absoluut niet meer naar het springkonijn. Dit hebben we nogmaals gedaan de andere kant op met een nieuwe markeerplek en ook nu ging het wederom goed.

Vervolgens stonden we 1 voor 1 op post op een oversteekplekje van het ene veld naar het andere. Op het linkerveld werd eerst een dummy geworpen met een prrtje. Als die lag, werd op het rechterveld in het bos geschoten. Dan was de volgorde vrij. Beide dames kozen eerst voor de gemarkeerde dummy. Daarna draaiden we naar het bos, stuurden de hondjes vooruit en gaven bij het bos het zoekcommando. Dit deden ze beiden echt super.

Vervolgens tijd voor een waterproef. Op open veld op rechts viel met een prrrtje een markeer in het gras. Als die lag werd een dummy geworpen met een eendenlokgeluid op links in het water, dat vrij snel stroomde. Ook nu weer volgorde vrij. Beide hondjes kozen als eerste voor de waterdummy. De dummy was in het water slecht te zien en de golfjes hielpen ook niet mee, maar zowel Luna als Lizzy losten dit perfect op. Ze gaven de dummy uit het water ook weer zonder te schudden af, terwijl we toch wel zo'n 40 meter bij het water wegstonden. Daarna wisten ook de beide dames de landdummy nog prima te liggen. We hebben de waterdummy nog een keer gedaan om te kijken of ze hem wederom zo mooi zouden afgeven en om de eendenlokfluit wat vertrouwder te maken. Ook nu ging het weer goed.

We sloten af met een appeloefeningetje. Je stond op post, uiteraard met losse hond. Op rechts viel in een veldje de eerste markeer met schot. Zodra die lag moest je losvolgend een meter of 20 vooruitlopen. Dan viel er tijdens het volgen op rechts in open veld een tweede markeer met prrtje. Zodra de tweede dummy lag, mocht er geapporteerd worden. Lizzy had nog erg veel moeite met los volgen terwijl ze die dummy in haar koppie had, maar ik heb er gewoon net zo lang over gedaan als ik wilde, ze paste zich maar aan mijn tempo aan

Ze had beide dummies prima gemarkeerd en ze kwamen dan ook vlot binnen. Zus Luna volgde iets beter en had ook beide dummies vlot binnen.

Ik vond het een super training. Beide meiden lieten mooi werk zien. Lizzy had nog wel moeite met steadiness op het springkonijn, maar de steadiness met de gewone apporten is prima. Ook het afgeven uit water ging mooi. Een korte maar krachtige training! Mam, pap, bedankt voor de hulp!

En 's avonds reden we dan weer naar Delft voor Lizzy's gehoorzaamheidstraining bij de KC Delft. Lizzy lijkt de "terug plaats" oefening nu echt te gaan snappen. Ze was de hele training lekker braaf en rustig. Dit was onze laatste les. Volgende week doen we VEG examen!

4 april 2010 Jasper is voor de tweede keer vader geworden. Zijn nestje in Duitsland (Jasper x Klara 2010) is vannacht geboren. We wisten dat het geen groot nest zou worden en we zijn dan ook erg blij dat het toch vijf pups blijken te zijn!!! Vier zoons en een dochter!

3 april 2010 Omdat ik met Lizzy graag dit voorjaar een C wilde halen, had ik haar ingeschreven voor twee diploma-/certificaatdagen. Je weet immers nooit of het direct de eerste keer lukt. Vandaag was dus de certificaatdag van de FRC in Krimpen. Lizzy was een beetje stout, niet geconcentreerd, maar deed toch wel alles en haalde ook dit keer haar C-certificaat. Ze had 43 punten en was daarmee 4de of 5de. Broer Floyd deed het net iets beter en haalde een mooie C met 45 punten en daarmee de tweede prijs!!!!! Annelies, van harte met je knappe kerel!

2 april 2010 Vandaag gingen we op bezoek bij Floyd in Wateringen. Na even een korte trimbeurt van zijn enorme partij "halshaar-a-la-papa-Gurkha" zijn we nog even lekker gaan uitwaaien in de Uithof. En waaien deed het. Hierdoor zijn de foto's ook niet zo best gelukt, elke keer waaide de vacht weg, de oren bleven niet op de plek en de honden knepen met hun ogen... Nou ja, toch een paar fotootjes kunnen schieten. Floyd is echt een ontzettend leuke hond geworden, hij ziet er heel mooi uit en heeft een prachtige vacht. Hij gedroeg zich keurig naar onze meiden en andere honden die we tegen kwamen. Mijn complimenten voor zijn opvoeding! Annelies en Arno, bedankt voor de gastvrijheid! Phoebe, Holly en Lizzy hebben ook voor het eerst in hun leven echt kennis kunnen maken met een kat. Hoewel Phoebe misschien nog wel de kat van mijn ouders heeft meegemaakt, maar dat is lang geleden. Ze vonden het reuze interessant en het was de perfecte leer-kat, want deze bleef stoicijns op zijn plek en deed net alsof de honden niet bestonden. Voorzichtig werd hij (of zij?) afgesnuffeld en zelfs even gekust. Geweldig! Ook de vogel werd druk bestudeerd, maar de kat won het toch wel, wat was die interessant

28 maart 2010 Vandaag dan eindelijk weer de Flatcoat Fun Dag, georganiseerd door de FRC in Delft. Vroeger heette dit de Dual Purpose Dag, maar omdat dat begrip toch voor de meeste mensen wat te abstract was, is er gekozen voor een nieuwe duidelijkere naam. Ook nu weer de hele dag prachtig weer! Er waren 5 workshops: treibbal, behendigheid, jachttraining, trimmen en showen. De dag werd begonnen met een demo behendigheid en daarna een demo jachttraining door mij. Ik had hiervoor meegenomen: Yamy, Freya, Hera, Holly, Abby en Lizzy en allemaal mochten ze wat laten zien. Mijn moeder en ik verzorgden vervolgens de workshop jachttraining. We hadden drie proefjes uitgezet die naar elk niveau konden worden aangepast. Alle Flatcoats die bij ons langs zijn geweest, van 3,5 maand jong tot bijna 9 jaar oud, hebben geapporteerd. De een kwam de dummy wat makkelijker terugbrengen dan de ander, maar allemaal kwamen ze terug! Ik heb er echt van genoten om te zien hoe deze toch meestal onervaren honden en voorjagers het toch zo leuk deden! Na afloop hebben we met de nog aanwezige mensen nog een heerlijke wandeling gemaakt. En naast alle Flatcoatjes, was daar ook een Curly bij aanwezig: Bruiser. Wat een geweldige hond is dat, zo veel temperament, een hand vol voor zijn eigenaar, maar mij maakt hij heel vaak aan het lachen

21 maart 2010 Vandaag was er een wandeling georganiseerd door de FRC in Hoek van Holland. Er waren maar liefst 38 Flatcoatjes bij aanwezig. En wat was het prachtig weer, zelfs de zon liet zich gedurende het grootste gedeelte van de wandeling zien! Heerlijk. Ik had Phoebe en Lizzy meegenomen en mijn ouders hadden Hera en Abby mee. De meiden hebben zich prima vermaakt. Luna (J. Lucky at Love) was ook aanwezig met haar huisgenootje Lizzy, de Cocker Spaniel. Het was echt een succes en bij een volgende wandeling zal ik ook zeker aanwezig zijn. Er is ook een groepsfoto gemaakt, zodra ik die heb zal ik die ook plaatsen. Voor nu alleen even een fotootje van Lizzy, Phoebe, Cocker Lizzy en Luna, gemaakt door Danny:

18 maart 2010 Afgelopen weekend een zeer vermoeiende, maar super leuke en gezellige tijd gehad in Engeland. Ja, wij waren op de Crufts, de show der shows

Samen met Marian, Danny en mijn moeder gingen we zaterdagavond per bus (Kynobur) naar Calais, waar we per trein/tunnel de oversteek naar Engeland maakten. 's Ochtends om 6 uur kwamen we aan in een hotel voor een heerlijk ontbijt (yes yes, the English one ofcourse) en daarna reden we verder naar het NEC te Birmingham. De veteranen teven stonden al klaar om te beginnen. Deze klasse konden we helemaal zien, maar daarna zijn wij toch echt een ring opgeschoven om de hele dag reuen te kijken!!! Die begonnen een half uurtje later. Wat een leuke keurmeester was dat, alle honden kregen bij het verlaten van de ring een verdiend applaus van haar, ze nam ruim de tijd voor elke reu en zo nu en dan was ik het ook nog eens met haar eens

Ik heb ontzettend genoten van alle reuen die voorbij kwamen, wat een genot. Super toplijnen gezien, mooi bone en prachtige vachten. Ja, voor deze trip was ik er al bijna uit voor wat betreft de echtgenoot van Abby in het najaar, maar ik denk dat we toch de oversteek naar Engeland weer gaan maken.... Ach, we hebben nog even om erover na te denken...

We hebben ook Jo en Richard weer mogen ontmoeten, de fokkers van onze Abby en Hera. Zij hadden Daisy (zus van Hera), Duncan (broer van Abby), Beech (moeder van Abby), Albert en Boogie mee. Zij stonden allen ingeschreven in de Gamekeepers klassen, voor honden die regelmatig mee op jacht gaan (als ik het goed zeg). Het weerzien was kort, maar krachtig, wij wilden immers weer terug naar "onze" reuen! Ook op een klein afstandje de fokker van Freya nog gezien, maar geen kans gezien om haar nog aan te spreken.

Het was een strak georganiseerde reis. 's Avonds om 9 uur, net na de erekeuringen, vertrokken we weer richting huis, alles verliep vlotjes op wat files na. Na de slechte nachtrust op de heenweg, konden we op de terugweg al snel onze ogen niet meer open houden. Zelfs in de tunnel, waar het zeer licht is, sliep ik. De buschauffeur was zo droog als maar zijn kan, wat dus ook voor de nodige humor zorgde! Ik hoop dat we de mede-buspassagiers niet te veel tot last waren op de heenweg, wat hebben we gelachen! Op de terugweg lag de hele bus -inclusief wij vieren- in coma, dus dat was geen probleem. Marian, Danny, mams, hartstikke bedankt voor de gezelligheid. Danny heeft foto's gemaakt, dus wie weet staan die hier binnenkort ook nog bij.

11 maart 2010 Vandaag het eerste gezondheidsonderzoek van onze Liz. Brrrr, ik vind dat altijd zo spannend.... Maar op een gegeven moment ontkom je er niet meer aan

We waren in Amsterdam voor het oogonderzoek en Lizzy is (voorlopig) vrij van alles, ook de gonioscopie was dik in orde. De oogarts vond het perfecte ogen. Da's toch leuk om te horen

Abby was ook mee voor haar jaarlijkse onderzoek en is weer goedgekeurd.

Gisteren waren we in Antwerpen bij een andere oogarts voor de beschadiging op Yonas zijn oog. Ja, waarom combineer je die twee afspraken niet, zou je zeggen. Maar de afspraak voor Lizzy en Abby stond al langer en Yonas kwam er eigenlijk met spoed tussendoor en in Antwerpen konden we direct terecht.

De oogarts was heel vlot met Yonas. Geen slijm- of bindvlies over het oog gehecht (dat gebeurt ook vaak met grote beschadigingen, dan kan het onder het slijmvlies rustig genezen), maar al het dode weefsel heeft ze met een spateltje weggekrabd en daarna met een injectienaald krasjes op de beschadiging gemaakt net zolang tot er bloed in beeld kwam. Dit alles om de genezing te stimuleren. Klinkt eng, maar Yonas zijn oog was uiteraard verdoofd. Het was zo gebeurd, alles onder plaatselijke verdoving. Geen narcose tijdens de ingreep en geen kap tijdens de genezing, wat een opluchting!

We moeten nu drie weken zalven en na drie weken weer die kleurstof in het oog laten doen om te kijken of de beschadiging echt weg is. Met een beetje geluk is de beschadiging dan weg, maar het kan zijn dat dit nog een tweede keer moet gebeuren.

Yonas is weer helemaal happy, zijn oog traant nu al minder dan voor de ingreep, dus wie weet gaat het nu echt de goede kant op. Hij speelde vanmorgen op de wandeling zelfs uitbundig met Lizzy. Heerlijk, wat kun je soms toch genieten van hele simpele dingen!

9 maart 2010 Vandaag ook de uitslag van Abby's DNA test binnengekregen. Abby draagt geen geel! Omdat ze van een leverkleurige moeder is, weten we al dat ze wel lever draagt en hebben we Abs dus alleen op geel laten testen.

8 maart 2010 Vandaag weer eventjes tijd om alles bij te werken. Bij Liz en Abs staan nieuwe foto's, zowel op hun eigen pagina als in hun foto-album. Van onze drie jongste dames hebben we een DNA test laten uitvoeren om te bekijken welke kleuren zij bij zich dragen. Van Holly en Lizzy hebben wij inmiddels de uitslag. Beide dragen zij enkel zwart, dus geen lever en geen geel. Van Abby hebben wij de uitslag nog niet.

Verder weer even een update over Yonas. Zijn kop ziet er weer zo mooi uit, je ziet bijna niets meer van de operatiewond en zijn haar is al weer een heel stuk aangegroeid. Hij heeft weer echt zijn mooie hoofd terug! Zijn oog laat helaas niet zo'n best herstel zien en daarvoor gaan we woensdag bij een oogspecialist langs. De beschadiging op zijn oog is te groot om uit zichzelf te genezen.

Dan ons omaatje Phoebe. Die hobbelt ook nog steeds mee en hopelijk mag zij in juli dit jaar haar 10de verjaardag vieren!!! Haar vacht is zo immens dik dat er weer een grote trimbeurt zit aan te komen. De eerste ontwollingssessies zijn alweer geweest en oren en hals zijn ook al gekortwiekt, maar nu nog dat hele lijf plukken en knippen, poe, daar zie ik wel even tegenop, maar het moet. Phoebe gaat eens in de zoveel tijd even extreem kort

Ze knapt daar altijd zo van op!

Ja en dan Freya, mijn Froufroutje

Ze heeft het toch zo naar haar zin, geniet met volle teugen van de trainingen en is dan zelfs weer een beetje stout. Dat is echt een teken dat ze lekker in haar vel zit! Ook speelt ze weer lekker met dochter en kleindochter.

Tenslotte wil ik nog even iedereen bedanken voor de felicitaties voor het C-diploma dat Lizzy en zus Luna hebben gehaald gisteren. Ik heb in mijn gastenboek, op de mail en op het Flatcoatforum vele lieve reacties gekregen. Bedankt!!!! Ik ben toch zo trots op die twee zussen!

7 maart 2010 Vandaag hadden Lizzy en ik onze eerste diplomadag, georganiseerd door de NLV in Bergschenhoek. Vanaf december zijn we samen met zus Luna en baasje Mariska wat meer gaan trainen en het ging super! Veel vertrouwen had ik in mijn meisje. Ze ging snel en vol enthousiasme, zocht heerlijk, markeerde lekker en ga zo maar door. En toen werd Lizzy in februari loops en Lizzy was ineens een totaal andere hond. "Dummy, moet ik die halen, maar ik ruik hier iets hoor!" "Down, terwijl jij wegloopt??? HELP!!!" "Vooruit, mwah, 1 stapje is ver zat toch?" Tja, en ga zo maar door. De moed zakte mij even in de schoenen. Elke keer als ik met haar ging trainen, verzon ze weer een nieuw onderdeel om helemaal niet meer uit te voeren. 1 keer ben ik echt even mijn geduld verloren en dat werkt nu eenmaal niet, dus even tot tien tellen en weer vol goede moed opnieuw beginnen

Vrijdag nog even samen met zuslief getraind en toen zat ze weer lekker in haar vel.

We begonnen met kort apport te land en apport uit water. Dat zat aan elkaar gekoppeld. 's Ochtends heeft de organisatie het ijs nog doorgebroken, want het was koud, zooooo koud... Ik heb Lizzy heel bewust ergens anders nog even laten zwemmen en dat was heel verstandig denk ik. Zo was ze alvast even door het koude water heen. Heel veel honden hebben vandaag moeite gehad met het water ingaan. Okee, onze eerste proef ving aan. Mijn pa stond te helpen bij deze proef en ik had hem gevraagd om van te voren zijn gezicht even te laten zien aan Liz, zodat ze niet dezelfde show zou opvoeren als Holly drie jaar terug. Toen ik met Bol voor de eerste C opging, stond ook mijn pa bij het kort apport en toen dacht ik dat het slim was om dat niet te laten zien. Bol stuift op de dummy af, pakt hem op en ziet daar ineens wie de werper is, is helemaal door het dolle, springt tegen mijn pa en komt met veel moeite toch nog terug met de dummy, helemaal uitgelaten. Ik dacht nu dus slim te zijn door het van te voren te laten zien. Hmmm, wat bleek nu het geval te zijn. Lizzy had in de wachtkamer de dummies al te water zien gaan en mijn pa gooide dus niet de landdummy, maar stond langs de waterkant te wachten voor het waterapport. Iemand anders gooide de landdummy. Lizzy zat wel netjes naast in de richting van het landapport, maar haar koppie zag maar 1 ding: WATERRRRR!!! Bij het landapport wordt geen geluidje gemaakt, geen prrrtje, geen schot. Lizzy heeft dus heel de dummy niet zien vallen, hoorde enkel een plofje toen de dummy neerkwam, maar zag nog steed alleen het water. Ik stuurde haar in de richting van de dummy, ze stoof die kant op maar liep boven de wind langs de dummy en vond hem niet snel, kwam weer terug aan de voet en ik mocht haar nog een keer sturen. Toen kwam ze wel mooi op de dummy en bracht hem super netjes model terug. Tja, 6. Het waterapport daarna was snel gedaan. Ze ging vlot te water, niet met een bommetje, maar ze ging wel. Ze bracht hem ook weer netjes terug zonder schudden, een 10.

Door naar volgen en vooruitsturen. Volgen ging lekker, ik zie het zelf graag net wat pittiger, maar goed, dat is ze nu gewoon even niet. Ze volgde netjes, een 10. Bij het uitsturen ging ze in 1 ruk weg, kwam ook in 1 ruk weer terug, maar week een meter of 15 voor me even af naar de waterkant en heb ik dus voor de zekerheid even mijn stem laten horen, een kort "he" en ze kwam weer naar mij. Ze ging niet heel strak voor me zitten, maar een beetje schuin, klaar om weer te vertrekken zeg maar. Goed voor een 8.

Op naar het laatste onderdeel. Heerlijk als je als laatste down mag, dan heeft je hondje al lekker wat mogen rennen en is de druk er al een beetje af. En ach, dat Liz nu een beetje rustiger is, heeft op zo'n moment ook z'n voordeel. Liz is als een standbeeld blijven liggen en kreeg dus een dik verdiende 10.

Opgeteld was dit goed voor een C met 44 punten (en ik dacht een 5de plaats), jammer van de 6, maar ja, we hebben ons eerste diplomaatje binnen! Lizzy heeft het keurig gedaan en we konden naar huis met een resultaat wat toch wel boven mijn verwachting was. Wat ook super was, was dat ze voor de C-hondjes twee workingtestproefjes hadden uitgezet. Wij waren rond een uurtje of 11 al klaar, tja, wat doe je dan met de rest van je dag??? Nou, inderdaad, kennis maken met de workingtesten. Twee echt leuke proefjes, waarvan ik er 1 voor de onervaren hondjes wat te zwaar vond, maar evengoed een leuke proef. Lizzy deed 1 proefje erg goed en het andere proefje, de laatste, heb ik haar bij mogen helpen, ze was ook een beetje op van al die nieuwe indrukken.

Zus Luna slaagde er ook in om haar eerste C (met 38 punten) te halen. Ik ben zo trots op die twee, Mariska en Luna. Totaal onervaren in de jachttraining en het is zo'n leuke combi. Luna is echt een raket, ze gaat met 100 km per uur uit en komt met diezelfde snelheid weer bij het vrouwtje terug. Precies moeder Bol, heerlijk. Lizzy heeft dat iets minder, maar doet het ook goed hoor

Op het end van de dag nog naar het dirigeren gekeken, maar er gingen er maar 4 op. Het verloren zoek was een waar slagveld.... Er waren maar 3 B-diploma's..... Plus dan de vier die voor de A doorgingen. Een Flatcoat heeft zich van zijn opperbeste kant laten zien en zette een bijna perfecte dirigeer neer!!! Helaas strandde hij op de sleep, maar evengoed een prestatie om zeer trots op te zijn. Er is 1 A-diploma gevallen.

Een heel mooie zonnige, maar toch ijskoude dag met een resultaat om met een glimlach aan terug te denken. Ik ben blij met mijn meisje! NLV bedankt voor deze dag, de perfecte organisatie en het super initiatief om twee wt-proefjes uit te zetten!

2 maart 2010 Nu overal de sneeuw weer weg is, denk ik toch af en toe met weemoed terug aan die mooie witte wereld. Wat kwamen de hondjes schoon thuis na hun wandeling... Nu is het een grote modderzooi buiten en dus elke dag vieze poten in huis. Bah, kom dan nu maar gauw met het voorjaar en laat die regenbuien lekker overwaaien! Ik zou natuurlijk geen rasechte Nederlander zijn als ik niet even over het weer zou klagen

Om jullie er even aan te herinneren hoe mooi die sneeuw was, hieronder twee winterse plaatjes (beide gemaakt door mijn vader):

Mijn moeder met de hondjes in Drenthe De Flatjes van mijn ouders (v.l.n.r. Abby, Jasper, Hera en Yamy) met de vaste wandelhonden van mijn pa erbij: de Beardiemannen Scott en Jack

Afgelopen zaterdag was Jasper jarig, 6 jaar werd hij alweer. Als cadeautje (

) was Abby donderdagmiddag weer thuis gekomen na haar loopsheid. Nou, dat ging prima, knappe jongen! De meiden zijn alledrie weer van hun loopsheid af. Ik vond het maar een drukke boel, drie loopse dozen. Lizzy heeft duidelijk even wat hormoontjes die opspelen. Ondanks dat ze de grootste kroel is die er bestaat, probeert ze toch behoorlijk haar moeder te terroriseren. En ja, die tut van een Holly zegt daar dus helemaal niets van. Heel anders is Lizzy naar haar oma Freya, voor haar heeft zij echt een immens respect. Die zal zij nooit per ongeluk expres omver lopen! Die zal zij nooit eens op haar schoft springen of in de nek hangen. Nee, Freya wordt met fluwelen handschoentjes behandeld door Lizzy. Het wordt tijd dat Holly eens wat respect afdwingt bij die kleine dondersteen! Ik zeg wel klein, maar dat slaat eigenlijk nergens meer op. Lizzy is al lang net zo hoog als haar moeder. Maar goed, als jongste in huis mag je nog best even de naam "klein" meedragen, toch.

21 februari 2010 Op 13 februari werd Yonas 10 jaar oud! Wow, wat een mooie leeftijd en hij ziet er echt nog zo goed uit, onze rare brombeer. We hebben zoals gebruikelijk weer voor hem gezongen en hij begeleidde ons enthousiast met zijn geblaf

Zijn kop begint er weer normaal uit te zien. De wond ziet er prachtig uit, enkel nog een wit streepje en een klein beetje verdikking onder de huid, maar dat wordt steeds minder zichtbaar. Het haar komt langzaamaan weer terug, nog even hij heeft weer zijn vertrouwde mooie koppie terug!

Afgelopen vrijdag was de hele dag trainingsdag. 's Ochtends onze vrijdagtraining weer opgepakt. Holly is echter nog te erg loops en Freya had eerder deze week al dezelfde training gedaan, dus nu trainde ik met Yonas. Mijn vader met Yamy en Marian met Zenna en Macy, mijn moeder had oppas op kleindochter Marijn, dus zij was er jammergenoeg niet bij. Yonas genoot met volle teugen, heeft heerlijk los gelopen met de meiden en heeft super lekker gewerkt. Wat een genot! Ook de meiden hebben zich van hun beste kant laten zien.

's Middags stond er eindelijk weer een jachttraining met de zusjes Lizzy en Luna op het program. Er was een klein stukje sloot ontdooid en we konden dus weer eventjes een klein beetje waterwerk doen. Eerst wat gevolgd, vooruit sturen en terugkomen, down liggen en een kort markeertje. Dat ging allemaal best goed. Lizzy is tijdens het downliggen wel gaan staan, dat was jammer. Misschien dat de hormoontjes even wat onzekerheid veroorzaken. Ze was gelukkig wel super op de plek gebleven. Toen een dubbel verloren zoek in een nieuw bos. Daarna twee markeers met schot. Het is een hele tijd geleden dat de meiden met schot hebben gewerkt en dat was te merken: mijn Lizzy is ingesprongen!!! Oh oh... Zelfs al voor de dummy ook maar gevallen was... Dus even terug op de plaats, duidelijk "zit" en in de herkansing. Nu deed ze het wel netjes. Braaf meisje. Ook even een ABC'tje getraind, leuk voor als we straks ook misschien wel aan de workingtesten kunnen gaan meedoen. Liz was lekker rustig, keek zo eens hoe de dummy viel, kwam vervolgens in 1 streep bij me voor, daarna pas naast en apporteerde snel haar dummy. Hmm, is dat dat eigenwijze dondertje van een paar maandjes terug??? Haar eerste ABC'tje doet ze gewoon zo maar even.

En dan eindelijk naar het water. Zo lang geleden dat we dat hebben kunnen trainen en dat was te merken, ook hier sprong mijn Liz namnelijk direct in. Grrrrr... Dan is ze ook niet te stoppen he! Dus weer opnieuw en in de herkansing wel geslaagd

Luna was ook dol bij het water, maar bleef met enig aandringen wel zitten naast de baas. Na de training nog lekker los gerend en weer vlot terug naar huis.

's Avonds gingen we weer naar de KC Delft voor Liz haar gehoorzaamheidstraining. Ze deed het heel braaf, ik ben wel naast haar blijven staan met de down, wilde even geen risico lopen dat ze gezellig met de reuen in de groep een onderonsje ging houden. Ook het apporteerblok ging lekker. Liz heeft net als moeder Holly dat ze in het begin niet iets uit mijn handen durven pakken (Oma Freya vindt dat geen enkel probleem en heeft juist moeite met wachten op het commando "vast", zij pakt het liefste alles uit je handen). Houd ik dus een dummy of blok voor hun koppie en zeg ik "vast", dan durven ze dat niet aan te nemen. Holly doet dat nu wel hoor, maar Liz vindt dat nog wat spannend. Ik moet haar met het blok dus even een beetje gek maken en dan pakt ze hem wel aan in het spel. Dat gaat nu steeds makkelijker. Bijna aan het eind van de training wist 1 van de 2 reuen zich los te rukken en rende als een speer naar Liz en dook onder de staart. Lizzy had tot dan toe totaal geen erg gehad in haar loopsheid, was er helemaal niet mee bezig, maar deze reu maakte iets in haar los. Haar staart schoot opzij en daarna zag zij mij even iets minder goed staan en de reu des te meer. Ik heb haar weer even tot de orde geroepen en toen ging het weer goed, gelukkig.

De meiden zitten vandaag op hun 19de (Holly), 18de (Abby) en 16de (Lizzy) dag en de rust keert langzaamaan weer terug in huis. Jeetje wat een drukte geeft dat, drie loopse teven. Vooral Holly is continue op zoek naar een vrijer. Het liefste heeft ze dan Yonas, maar als die niet wil is Abby ook goed. Lizzy is pas vanaf haar 14de dag een beetje in the picture, het lijkt net of zo'n eerste loopsheid nog niet meetelt volgens de grote meiden. Terwijl Lizzy zichzelf ineens heel aantrekkelijk vindt, negeren de anderen haar gewoon compleet. Ahhhhh

Als Abby zich aan dit "schema" houdt, zal ze zo half september weer loops kunnen worden en dan eind september hopelijk gedekt worden. Spannend!!!

7 februari 2010 Om mij heen zitten de meeste mensen met smart te wachten op de loopsheid van hun teefje, maar hier hebben wij er inmiddels drie loops! Woensdag begon Holly, donderdag volgde Abby en zaterdag is onze benjamin Lizzy voor de allereerste keer loops geworden. Van mij had dat nog wel even mogen wachten, maar met zoveel loopse luchten in de buurt, zal het wel enigszins vervroegd zijn. Holly is trouwens een maand eerder loops geworden dan verwacht. Op zich geen ramp, want zo zijn de dames voor de eerste geplande proeven/activiteiten overal weer lekker vanaf. Ja, soms houden ze ineens wel rekening met je schema

Mijn ouders hadden vorige week een loopse logee. Dus misschien is zij wel de aanstichter van dit loopse feestje. Wie zal het zeggen. Vanwege de logee is Jasper gezellig weer bij Mark en mij komen logeren (en hij is er nog!) en dat vind ik altijd genieten. Zo'n grote knuffelbeer in huis. Yonas is niet echt knuffelig. Die is altijd van het korte, drukke, hevige contact, nee, lekker kroelen is er bij Yonas niet bij. Jasper wel, die geniet daar zichtbaar van en laat alles over zich heen komen. Vanwege de loopsheden zal hij binnenkort wel weer naar mijn ouders gaan en dan komt Abby weer gezellig hier in huis. Drie loopse dozen, dat wordt lachen

Nu gedraagt Jasper zich nog voorbeeldig, hij weet dat er nu toch niks te beleven valt, maar als de dames straks een dag of 8 loops zijn, dan willen we uiteraard niet de kat op het spek binden en het dus Jasper onnodig lastig maken. Dan zijn ze gewoon een tijdje gescheiden.

5 februari 2010 Vandaag is het alweer 4 jaar geleden dat ons eerste nestje geboren werd. Freya beviel van 6 dikke mannen en 1 dikke dame: de Time-pups! Wij hebben uiteraard vandaag weer uit volle borst gezongen voor Holly, die dat altijd zo kan waarderen

Ook natuurlijk van harte gefeliciteerd voor Holly's broers Chico, Maus, Frodo, Djarno, Flip en Sky!!!!! Geef ze een dikke knuffel van ons!!!

Het is alweer een week geleden dat Yonas is geopereerd. Het gaat super goed met de wond. Het is mooi dicht. Yonas kan al aardig uit de voeten met zijn kap en gedraagt zich alweer flink ondeugend zo af en toe.

30 januari 2010 Yonas had sinds ongeveer een jaar een bult op zijn hoofd. In het begin nog nauwelijks zichtbaar, maar zo'n maand of twee geleden begon deze bult steeds sneller groter te groeien. Hij kreeg er last van, het drukte op zijn ooglid. Omdat Yonas een verleden van epilepsie heeft en omdat hij al bijna 10 jaar is, durfde we het eerder niet aan om hem onder narcose te doen voor een bult die hem niet in de weg zat, maar die enkel en alleen ons stoorde omdat zijn hoofd er niet meer zo mooi uitzag. Nu de bult hem ook in de weg ging zitten, moesten we er toch aan geloven en gisteren is Yonas ervoor onder het mes geweest. Het was echt nog even spannend, je weet namelijk nooit wat ze precies voor bult aantreffen, maar gelukkig was het gewoon een lipoom, vet dus.

Hij leert nu omgaan met zijn kap, want hij kan absoluut niet zonder kap. Hij houdt er namelijk ontzettend van om met zijn kop overal langs te schuren en dat is nou net wat nu absoluut uit den boze is

Maar hij houdt zich goed en probeerde buiten in de sneeuw alweer te gaan rollen met kap en al en ja, daar moest ik dus even ingrijpen en heb hem even verteld dat dat echt niet de bedoeling is nu... Hevig verontwaardigd liep hij vervolgens door, maar gerold heeft hij niet meer.

24 januari 2010 Afgelopen donderdag weer getraind met Luna en Lizzy. We begonnen met volgen en vooruit sturen. Het 8-tje zoals dat straks ook op de diplomadag verwacht wordt en aansluitend ruim 45 meter vooruit sturen. Op de diploma- en certificaatdagen is 30 meter vereist, maar ik heb nog nooit meegemaakt dat er inderdaad maar 30 meter wordt gevraagd door de keurmeesters en train dus altijd wat grotere afstanden. Hierna de oefening waar we de week ervoor mee afsloten: twee lijnen vooruit waarbij de tweede lijn de oude valplek passeert. Lizzy had het weer gelijk door en ook Luna snapte hem nu direct! Daarna hebben we een mooi bos opgezocht waar we weer een berg dummies hebben achtergelaten. De inzetplek was zo uitgekozen dat de hondjes over kreupelhout en een dijkje moesten om het bos in te komen. De beide dames hebben prima gezocht. Vervolgens vonden we een klein slootje waar geen ijs meer in lag, dus konden we eindelijk ook het afgeven uit water zonder schudden oefenen. De eerste keer moesten we erg ondersteunen, maar elke keer werd het beter en gaven ze met minimale ondersteuning keurig af zonder schudden. Nou kijken of we in de aankomende weken wat meer en groter water kunnen vinden, waar we ook het apport uit water met schot kunnen oefenen. Verder nog 2,5 minuut down uit zicht geoefend. Ook dat gaat aardig. Ik ben nog niet zo rustig dat ik het echt helemaal vertrouw en ga dus altijd zo staan, dat ik nog net door de bosjes heen mijn meisje kan zien liggen en dus op tijd kan ingrijpen, mocht het nodig zijn. Na afloop mochten ze nog even lekker los en elke week raken ze meer aan elkaar gewaagd. Wat kunnen die twee rennen!

Vandaag gingen we dan eindelijk richting Eindhoven, waar we hadden afgesproken met James (Jackanape's Your Lucky Day) en zijn familie om een lekkere wandeling in Best te gaan maken. Wat een geweldige omgeving, mooie zandvlaktes afgewisseld met heide, bos en waterpartijen. Heerlijk gelopen en genoten van de vijf Flatjes bij elkaar. James ontdekte voor het eerst dat er ook vrouwtjes bestaan en dat beviel hem kennelijk erg goed. Hij was helemaal in luv met zus Lizzy en moeder Holly en omdat Liz er niets van zei, werd zij al snel zijn eerste keus

Na de wandeling hebben we nog een tijd nagepraat en geborreld in Brasserie 't Boshuys. Heerlijke sfeervolle omgeving en zeker de moeite waard om nog eens naar terug te gaan!

Hans, Anuschka en kids, hartstikke bedankt voor de gezellige middag en de goede zorgen voor James! Hieronder de foto's:

17 januari 2010 Vandaag weer lekker getraind met Mariska. De twee zusjes Luna en Lizzy gaan elke week weer een stapje vooruit. Luna heeft wat moeite met zoeken. Zij zoeft in topsnelheid door het bos en vergeet dan nog wel eens halverwege wat ze ook weer aan het doen was en komt dan met die zelfde snelheid weer terug aan de voet. Vandaag hebben we mooi bos opgezocht en hebben we veel gezocht, met veel succes. Luna heeft alle dummies gevonden. Lizzy zoekt heel netjes. Zij doet het in een lager tempo dan Luna, maar zoekt met veel structuur en heeft ze dus ook allemaal gevonden. Verder ook het down uit zicht. De brandnetels komen alweer door en daardoor was liggen niet zo prettig, maar het ging niet slecht. We sloten af met twee maal vooruit, waarbij ze bij de tweede lijn over de oude valplek van de eerste dummy heen moesten. Lizzy deed dat keurig. Luna bleef hangen op de eerste plek en bleef daar maar zoeken. We hebben het rustig opgelost. Ik was erg tevreden over vandaag, de meiden hadden er zin in. We hebben na afloop nog even wat gewandeld, waarbij ze bezaaid onder de klittenbollen terug kwamen, oh oh, maar wat een lol hebben die twee!

16 januari 2010 Vandaag gingen we dan eindelijk naar Hoek van Holland om een bezoekje aan Joep (Jackanape's Lucky Duck) te brengen. Joep had ik al heel lang niet meer gezien, ik denk sinds hij 4 of 5 maanden was al niet meer. Ik was dus heel benieuwd hoe reutje geel met de ridge zou zijn uigegroeid! Wat is hij leuk geworden zeg, wat een heerlijke knuffel en echt weer heel duidelijk het type van Holly te herkennen, maar net even met wat invloed van pa erdoor. Een mooie mix dus. Joep woont zo goed als aan het strand en kan dus elke dag genieten van de mooiste wandelingen! Ook vandaag hebben we een heerlijke wandeling gemaakt over het strand, langs de zee en door de duinen weer terug. Het was jammergenoeg erg slecht weer en ik ben dan niet kundig genoeg om nog echt mooie plaatjes te schieten, maar een paar zijn toch redelijk gelukt. Een standfoto ging niet meer echt goed, toen regende het echt te hard. Dus binnenkort gaan we nog maar eens terug voor een nieuwe poging

Aad en Isabel, bedankt voor de gezellige middag, de heerlijke wandeling, de gluhwein en voor de goede zorgen voor Joep! Tot gauw weer!

Volgend weekend (de 24ste) gaan we naar Eindhoven om James (Jackanape's Your Lucky Day, reutje grijs) weer terug te zien. Anuschka, als je dit leest: ik krijg de mails die ik je stuur steeds weer terug, maar wij komen wel hoor!!! Ik bel wel even aankomende week.

14 januari 2010

Hieperdepiep Hoeraaaaaaaaa!!!!! Lizzy is vandaag jarig en natuurlijk ook alle andere Lucky-pups. Het afgelopen jaar is in mijn ogen echt omgevlogen. 1 jaar alweer en allemaal zijn het lekkere pubertjes. Floyd, Joep, Homer, Skipper, James, Casper, Luna, Gala en mijn eigen Liz, allemaal van harte gefeliciteerd!!!!

Maar ook "tante" Hera is vandaag jarig!!! Vijf jaar is Hera alweer. De dag dat we haar ophaalden staat nog vers in mijn geheugen. Mijn vader met dat kleine bruine bolletje in zijn armen. En wat is zij uitgegroeid tot een heerlijke dame. Ja, echt dame, want Hera staat overal boven. Hera is een echte alfa, zo 1 die de leider is zonder daar ooit iets voor te doen. Heerlijk, wat een uitstraling! Vijf jaar en ik hoop dat ze die minimaal gaat verdubbelen!

11 januari 2010 Over drie dagen is het Lucky nest alweer een jaar oud! Het is dus waar: "Time flies when you're having fun!" Lizzy is sinds een week of twee aan haar eerste echte rui begonnen. Raar hoor om dat hartje winter te gaan doen, maar ja, die teven doen dat wanneer de hormoontjes dat ingeven. Ze is gelukkig nog niet voor de eerste keer loops geweest en van mij mag ze daar ook nog heel lang mee wachten. Moeder Holly was dat ongeveer met anderhalf jaar voor het eerst en dat vind ik prima. Maar ja, dat heb ik niet voor het zeggen

Lizzy is toch wel een beetje een pubertje. Lekker wisselend in haar werk en af en toe ook wat stout in het dagelijks gebruik. De ene training kan ze de sterren van de hemel werken en komt ze in vol tempo met de dummy naar mij terug en de volgende training kan ze zomaar ineens een bui hebben dat ze de dummy toch liever zo lang mogelijk zelf houdt. Ze komt wel naar mij, maar in een tempo waar je niet al te vrolijk van wordt. Gaat wel weer over hoor, het is de leeftijd zeggen ze

Lizzy heeft dus van de winter gewoon doorgetraind. Met enige regelmaat spreek ik af met Mariska om samen met de zusjes Luna en Lizzy de onderdelen voor het C-diploma door te nemen. Maar ook zoeken en lijnen lopen doen we al een beetje hoor. Maar ja, eerst die C eens onder de knie krijgen. Het inschrijfformulier voor onze eerste poging is de deur uit. Altijd weer spannend! Binnenkort gaan we ook weer beginnen met de training van de "grote" honden. Ik kan altijd wel erg genieten van zo'n winterstopje. Even een gevoel van "niets moet, alles mag". Ook de honden genieten daar wel van, maar ik kan nu aan Holly merken dat ze toch wel graag weer wat gaat doen.

Enige tijd geleden meldde ik dat ik een step had gekocht. Na wat opstartproblemen, een kapot ventiel, hadden we dan eindelijk voor het eerst gestept, Holly en ik. Toen sloeg het weer om en regende het bijna constant. Tja, ik ben dan toch wel een mooi weer stepper. Toen het wat droger werd, kwam de sneeuw en sindsdien zijn de wegen hier nog niet schoon geweest, dus het steppen staat nog steeds in de ijskast. Jammer hoor, wil wel graag aan de slag! Het lijkt mij voor zowel Holly als voor mij een super goede conditietraining.

3 januari 2010 Een grote update, alle nieuws van 2009 heeft zijn eigen pagina gekregen en hier komt het nieuws van 2010 te staan. Altijd spannend om weer aan een nieuw jaar te beginnen, wat zal het ons allemaal brengen?? Eind 2008, begin 2009 schreef ik onderstaande woorden:

"2009 belooft een mooi jaar te worden. Ons tweede nestje is in aantocht! Zo spannend! Holly wordt heerlijk dik. Freya moet jammergenoeg wel weer terug voor een van haar achterpoten, maar we hopen daarna echt helemaal van de blessure af te zijn en dus weer volop aan de slag te kunnen. In mei staat er een tripje naar Oostenrijk op de planning waar Holly en ik samen met meer voorjagers met Flatcoats deel gaan nemen aan een workshop-vakantie! Voor eind van het jaar staat een workshop in Engeland op de planning, die we willen afsluiten met een echte Engelse jacht. Met Freya hoop ik natuurlijk ook op de wedstrijden weer aan de slag te kunnen, maar durf daar inmiddels niet meer te veel op te hopen. Uiteraard gaan Holly en Abby ook weer wat wedstrijdjes lopen en misschien Hera ook wel. En dan natuurlijk ook volop plannen met onze nieuwe spruit, maar dat hangt natuurlijk allemaal af van wat Holly ons allemaal aan pupjes gaat geven! Nog een kleine twee weekjes en dan weten we meer!"

Zo terugkijkend is 2009 inderdaad best een mooi jaar geworden. Het Lucky-nest groeit voorspoedig op. Alleen kleine Gala ondervindt wat problemen, maar we hebben goede hoop op volledig herstel in 2010. Onze eigen Lizzy doet het leuk op shows en haar training vordert gestaag. Ze apporteert graag en doet het super op de gehoorzaamheidstraining. In 2010 gaan we de eerste stappen wagen in de jachtwedstrijden en hopen op een mooi C-diploma en misschien ook wel wat C-workingtesten. Freya's achterpootjes zijn goed onder controle en ze kan weer naar hartelust werken. Wedstrijden zaten er in 2009 nog niet in, maar wie weet wat 2010 ons brengt. Zowel Holly als Abby hebben beide in 2009 mooie B1 workingtesten gelopen en Holly zelfs een eerste keer in de B2. In 2010 gaan we daar uiteraard weer lekker mee door. Het tripje naar Oostenrijk in 2009 is super goed bevallen en wordt in 2010 nog eens over gedaan! De workshop in Engeland is door omstandigheden niet doorgegaan, maar wat in het vat zit verzuurt niet. Daar gaan we zeker nog gehoor aan geven. Hera is geweldig goed hersteld na haar hernia en kan weer volop mee trainen. Jasper traint ook nog lekker mee en geniet van "zijn" dames. Ook Yamy doet het super met haar 10,5 jaar oud, wat heerlijk om zo'n oudje in ons midden te hebben. Ze geniet nog steeds volop van haar trainingen met mijn vader. Hopelijk mogen wij nog lang van haar genieten! Ook Yonas en Phoebe doen het nog steeds prima met hun ruim 9 jaar. Yonas is soms nog een echte jonge puber, compleet met zijn eigenwijze puberstreken, maar de grijze snoet verraadt zijn echte leeftijd. Phoebe is al bejaard sinds dat ze drie jaar oud was, maar hobbelt op haar eigen manier nog steeds vrolijk en vol plezier door het leven.

In 2010 hopen we ons derde nestje te fokken. De zoektocht naar een reu is in volle gang. Ik heb een aardig lijstje met potentiele partners. Zo nu en dan komt daar weer een reu bij en zo nu en dan streep ik er weer een af. Zo hoop ik over enkele maanden de definitieve keuze te kunnen vermelden op de puppy-pagina.