Memoriam
Home 
Over ons 
Nieuws 
Memoriam 
Logee flats 
Onze reuen 
Onze teven 
Puppies 
Nesten 
Links 
Gastenboek 

                                         

 In Memoriam, vijftien geweldige Flatcoats:

Sam, Tabor, Suzy, Yabba, Yamy, Duck, Nikki, Yonas, Phoebe, Freya, Fenna, Jasper, Gina, Hera en Hailey

If tears could build a stairway

And memories a lane

I'd walk right up to heaven

And bring you home again

Samuel

"Sam"

14 april 1990                       -                      2 april 2001

Sam (Sem) kwam -na een kort verblijf in het asiel- bij ons wonen toen hij 7 jaar oud was. Hij was een ongelooflijk moeilijke hond, zo anders dan onze Tabor. Hij ging een gevecht met een andere reu niet uit de weg en loopse teven maakten hem helemaal gek, dan at hij dagen niet en zat hij alleen maar voor de deur te piepen. We besloten om hem te laten castreren, aangezien zijn problemen vooral voort kwamen uit zijn testosterongehalte en dat bleek later een goede beslissing.

Sam werd een lieve, rustigere reu, die gemakkelijker met andere honden om kon gaan. Zo hebben wij nog een tijdje van hem kunnen genieten, voordat hij 12 dagen voor zijn 11de verjaardag overleed. Hij was op, zijn lichaam kon niet meer. Wij zijn blij dat we hem nog een goede oude dag hebben kunnen geven en we zullen hem nooit vergeten. Hij was een grote, indrukwekkende verschijning!  

Sam, een sterke persoonlijkheid is met jou verloren gegaan!

Sam heeft -voorzover wij weten- geen nakomelingen.

Tabor van het Heutszpark

"Tabor"

1 april 1996                       -                 13 november 2003

Tabor was onze allereerste Flatcoat. Per toeval kwamen wij een nestje met Flatcoats tegen. Wij wisten helemaal nog niet wat het voor ras was en doken dus eerst maar eens de boeken in. Wat wij lazen, beviel ons wel en we besloten om eens langs te gaan bij het nestje. Tja, toen waren we verkocht. Na een tijdje nadenken, hebben we de knoop doorgehakt en dat was maar goed ook! Wat hebben we aan Tabor een geweldige hond gehad! Alles wat we in een hond zochten, dat vonden we bij Tabor.

Hij was vriendelijk tegen mens en dier, altijd in voor een spelletje en werken met de baas dat vond hij het absolute einde! Samen met mijn vader heeft hij heel wat wedstrijden afgelopen en ook nog met leuke resultaten.

Tabor was een hond met een gouden karakter, onze "once-in-a-lifetime-dog"! Hem op zo'n jonge leeftijd verliezen deed ontzettend veel pijn. We zullen nooit begrijpen waarom nou juist hij zo jong van ons werd afgenomen. We hadden nog zo veel plannen, nog zo'n toekomst voor ons liggen......

Cardiomyopathie maakte een einde aan onze dromen en een einde aan het leven van een geweldige hond!

Tabor, we zullen je nooit vergeten! De leegte die jij achterlaat, zal geen hond ooit weer kunnen vullen....

Willeke, bedankt voor deze geweldige Flatcoat!

Tabor heeft geen nakomelingen.

Camwood Misty Copper Another Way

"Suzy"

15 december 1995                    -                         25 maart 2004 

Suzy was eigendom van Joke de Zanger, maar mocht na haar laatste nestje bij mijn ouders komen wonen. Dat was in juli 2003. Toen hadden we net gehoord dat onze Tabor ernstig ziek was en Suzy bracht ons veel steun. Zij was al eens vaker bij mijn ouders geweest om te logeren als Joke en Wim op vakantie waren en we wisten dus dat we een ongelooflijk lieve, sociale en makkelijke Flatcoat in huis haalden.

Ook nu werden er weer volop plannen gemaakt om nog eens een workingtestje met haar te doen en lekker te gaan trainen. Lang heeft dit helaas niet mogen duren... Net vier maanden na Tabor zijn dood, overleed wederom een fantastische Flatcoat. Suzy kreeg kanker in een van haar achterpoten. Het gezwel kon niet verwijderd worden en de kanker was al snel uitgezaaid.

Suzy, je was geweldig! 

Joke en Wim, bedankt dat we deze speciale Flatcoat nog even in ons midden mochten hebben!

Suzy heeft 3 nestjes gekregen (bij Roughcovers) met in totaal 26 nakomelingen.

Yarowl Yigges Yabba the Hut

"Yabba"

28 mei 1999                              -                            4 juni 2006

Yabba kwam bij ons wonen als klein pupje. Helaas maar voor tijdelijk, want zodra zijn bloedtesten in orde waren, zou hij naar Zweden verhuizen om bij zijn echte eigenaren te gaan wonen. Toen Yabba ruim een jaar oud was, hebben Mark en ik hem opgezocht in Zweden. Wat woonde hij daar prachtig!!! En wat was hij mooi geworden, met nog steeds datzelfde lieve karakter. Alle Nederlandse commando's kende hij nog prima en vooral het commando "genoeg" werd nog direct opgevolgd. Anita heeft dat commando zelfs nog een tijd gebruikt, omdat het zo geweldig werkte. Op de Wereld Winner te Amsterdam in 2002 kwam Anita met Yabba nog bij ons logeren en hebben we ook nog even van hem kunnen genieten.

Wij hebben Yabba gedurende zijn leven gevolgd, soms met wat meer en soms met wat minder contact. Maar het contact is altijd gebleven. Het doet pijn dat we Yabba nooit meer zullen zien..... Yabba is overleden aan kanker.

Anita, we wish you all the strength you need... Yabba was a great dog!

Yabba heeft 1 nestje gegeven

Yarowl Yigges Yamaica

"Yamy"

28 mei 1999                            -                          7 januari 2011

Yamy heeft ons op werkgebied alles gegeven waar we van konden dromen. Ze beschikte over een enorm doorzettingsvermogen. Elk stuk wild kwam binnen als je Yamy ergens op uit stuurde. Ze deed het echter wel op haar geheel eigen wijze. Slaafsheid was haar totaal vreemd. Dirigeren okee, maar als het te lang duurde, liet zij wel even zien dat ze allang wist waar het lag.

Yamy heeft mij veel geleerd en we hebben samen veel bereikt. En nadat ik met haar "klaar" was, heeft zij ook mijn vader nog op menig jacht begeleid en samen haalde ze ook de prijzen nog weg op de wedstrijden. Yamy blonk vooral uit op de hazenjacht, zij was daar echt helemaal op haar plek. Volledig hazenrein maakte zij voor de linie de hazen los, keek hoe ze werden geschoten en vroeg daarna om toestemming om ze te mogen apporteren. Echt zo mooi.

In de roedel was zij een heerlijke hond en op het end echt mijn vaders schaduw. Helaas werd ook Yamy getroffen door de gevreesde ziekte kanker. Maar ze heeft een mooie leeftijd gehaald.

Yames, bedankt voor alles!

Yamy's pagina

Joke, bedankt voor Yamy!

Yamy heeft 3 nestjes gekregen (bij Roughcovers) met in totaal 31 nakomelingen.

Roughcovers Golden Eye

"Duck"

12 april 2001                                 -                                 18 juni 2012

Na het overlijden van Tabor (november 2003) en Suzy (maart 2004) bleef Yonas alleen achter en had mijn vader geen hond meer om lekker mee te trainen. Een pup zou nog te lang duren voordat hij daar echt mee aan de slag kon gaan, dus gingen we naar Joke en Wim met de vraag of ze misschien niet heel toevallig een hondje "over" hadden voor mijn vader om voorlopig weer even wat mee te doen. Na enige tijd kregen we van hen het verlossende antwoord: Duck. Duck mocht "voor het goede doel" mee met mijn ouders. Duck is bij mijn ouders geweest van 5 mei 2004 tot 26 december 2004. Duck was een hele lieve, zachte teef. Ook voor Jasper (die wij in juni 2004 op gingen halen uit Engeland) was de aanwezigheid van Duck een uitkomst, zo kon hij lekker spelen. Bij Yonas hoefde hij daar namelijk nog niet mee aan te komen. Waar Duck was, was Jasper, zij was zijn grote voorbeeld. Duck vond ook alles goed van Jasper, hij mocht alles van haar afpakken, mocht bovenop haar springen enzovoort enzovoort, niks ging Duck te ver. Op 11 december 2004 hebben mijn vader en Duck samen nog de workingtest van de FRC in Oldenzaal gelopen, in de C-klasse. Wat waren we allemaal trots toen we aan het eind van de dag te horen kregen dat Duck haar certificaatje gehaald had met 69 punten. Duck heeft haar best gedaan, een mooie afsluiting van een leuke trainingsperiode! 

Duck was echt zo'n hond die je voor altijd in je hart draagt. Duck was een grote dame, heel groot van formaat welteverstaan, maar echt zo bescheiden als maar zijn kan. Duck was een zeer gewaardeerd lid van onze roedel, ook al was het maar tijdelijk. Maar een hond die acht maanden bij je in huis heeft gewoond, die vergeet je nooit! En de liefde was wederzijds. Ze is ons, en vooral mijn pap, nooit vergeten!

Duck begon in mei 2012 wat te sukkelen en begin juni was de diagnose dan ook: kanker. Niet snel daarna ging ze hard achteruit en had ze pijn. Op 18 juni is ze ingeslapen... Duck, we zullen je nooit vergeten, bedankt voor de mooie tijd die je ons gegeven hebt! Wim en Attie, sterkte met het verwerken van dit verlies...

Wim, bedankt dat je ons de tijd met Duck hebt gegund, we hebben van haar genoten!

Duck heeft 3 nestjes gekregen (bij Roughcovers) met in totaal 31 nakomelingen.

Jackanape's Popsicle

"Nikki"

7 december 2010                                    -                                   6 augustus 2012  

Ons eigenwijsje met haar eeuwig kwispelende staart had niet het eeuwige leven...

Nikki stond aan het begin van haar leven, maar mocht helaas niet eens de 20 maanden halen. Hoe oneerlijk kan het leven soms zijn..... Nikki was een vrolijke meid met een passie voor apporteren en een onuitputtelijke energie, gewoon lopen kon ze bijna niet, zij moest altijd racen. Zo snel als zij haar leven leidde, zo snel kwam er ook een einde aan.

We ontdekten een bultje aan haar ribben en binnen no-time was het een enorme bult en moesten we onze Nikki laten gaan. Botkanker was het vonnis.

Lieve Nikki, ik hoop dat je al die avonturen die hier nog op je lagen te wachten ergens anders mag beleven.

Nikki's pagina

Nikki heeft geen nakomelingen.

Yarowl Yetagain

"Yonas"

13 februari 2000                            -                          13 november 2012

Yonas was mijn moeders hond, maar woonde sinds hij 7,5 jaar was bij Mark en mij. Nog nooit heb ik het zo moeilijk gevonden om het juiste tijdstip te bepalen voor het einde. Maar uiteindelijk was het helemaal duidelijk. De twinkeling in zijn ogen vervaagde en hij heeft zelf aangegeven dat het goed was zo.

Yonas, je hebt het ons niet altijd gemakkelijk gemaakt, maar desondanks hebben we van je genoten, van je unieke karakter, van je enorme passie om te werken, van je overdreven "klappertandende" liefdesbetuigingen en van je zeldzame speeluitbarstingen met de roedelgenoten. Je hebt ons soms met de handen in het haar laten zitten, maar je hebt ons ook tot tranen toe geroerd.

Je was er één van extremen, heel druk, blij en uitbundig of ongelukkig en gesloten. De laatste jaren werd je relaxter, gewoon gemakkelijker, gelijkmatiger, we kwamen steeds meer op één lijn. Je voelde je steeds prettiger in onze roedel en je genoot zelfs -vanachter het hek- van de nestjes die bij ons opgroeiden.

Helaas werkte jouw lijf niet altijd mee. In je jonge jaren had je last van epilepsie, vreemd genoeg na ongeveer 7 à 8 jaar nooit meer een aanval gehad. Ook kreeg je al jong last van flinke arthrose in je voorvoeten, waarvoor je soms pijnstilling nodig had. Op latere leeftijd kwam daar nog incontinentie bij en helaas begin 2012 ook larynxspasme. Dat laatste is je uiteindelijk fataal geworden. Je kreeg het te vaak benauwd. Wat hebben we een zware tijd met je achter de rug. Je spasmen waren vernietigend, maar elke keer stond je weer vrolijk op en wilde je weer doorgaan. Er was nog te veel om voor te leven. Maar elk spasme was een aanslag op je lijf. Je raakte steeds zwakker en op het eind konden we nog maar één ding voor jou doen, je rustig laten gaan en je de rust geven die je na 12 jaar en 9 maanden dik verdiend hebt.

We zijn zo lang zo intensief met je bezig geweest, dat je een enorme leegte achterlaat... Yonas, we missen je...

Yonas' pagina

Yonas heeft geen nakomelingen.

Roughcovers Leia Organa Solo

"Phoebe"

4 juli 2000                            -                          29 april 2013

Phoebe, Phoebs, ons Phoebje, ze is niet meer.....

Ze was ons eerste meisje in een roedel vol reuen. Ze was het eerste hondje van Mark en mij samen in ons huisje. Dik 10 jaar woonde ze bij ons en toen Abby bij ons kwam om een nestje groot te brengen, ging Phoebe tijdelijk bij mij ouders logeren. Die logeerpartij beviel Phoebe zo goed, dat ze daar gebleven is (en wij kregen toen Jasper). Nog 2,5 jaar hebben mijn ouders van haar mogen genieten.

Phoebe was dol op reuen en kleine hondjes, dan stond ze echt te dansen van vreugde. Ook was Phoebe het perfecte hondje om de kleinkinderen van mijn ouders over hun angst voor honden heen te helpen. Jascha was geregeld samen met Phoebe op stap, zelfs in het trainingsveld. Wat Phoebe voor mij met enige tegenzin deed toen ze 2 jaar was, deed ze voor Jascha vol overgave: een eend apporteren.

Phoebs hobbelde vrolijk en vrij door het leven, vaak wat verzonken in haar eigen gedachtenwereldje, waardoor ze ons soms wel eens vergat, maar dat gaf niets. Phoebe was perfect zoals ze was.

Nooit heeft ze iets gemankeerd (op één keer een kennelkuchje na) en tot twee weken voor haar dood heeft ze nog elke wandeling meegelopen. Daarom waren we er van overtuigd dat zij gewoon 14 jaar ging worden. Het werd geen 14 jaar, maar 12 jaar, 9 maanden en 25 dagen en het is goed zo.

Een prachtleven is ten einde... Lieve Phoebs, het gaat je goed...

Phoebe's pagina

Phoebe heeft geen nakomelingen.

Brightstart My Second Time

"Freya"

15 juli 2003                            -                          2 augustus 2014

Freya, Frou, ons Froupje, het voor haar zo kenmerkende vuur in haar ogen begon te doven en het was tijd om haar los te laten.....

Frou-Froutje was ons kleine snelheidsduiveltje, ons workaholicje, wat een drive, wat een talentje! Daarnaast gaf zij mij mijn eerste Jackanape's nest, waar ik haar eeuwig dankbaar voor zal zijn, een droom die werkelijkheid werd. Helaas kwam er een vroegtijdig einde aan haar werkcarrière door een blessure aan haar beide achterpootjes, een ware straf voor zo'n werkertje als Freya. Maar ze paste zich aan, met dezelfde flexibiliteit die zij gedurende haar hele leven heeft laten zien. Ze werd ons huishondje, liefkozend ons pluizenbolletje, waar we allemaal zo dol op waren. Ondanks haar zwakker wordende lichaampje heeft zij nooit het respect van de roedel verloren, zonder er ooit iets voor te hoeven doen. Een grande dame in mini-verpakking!

Ze is nog net 11 jaar geworden. Ze was allang niet meer de sterkste, maar nog wel één van de vrolijkste, haar staart maakte nog elke dag overuren. Mooie herinneringen aan de dag dat we haar in Engeland gingen halen. De eerste trip die mam en ik samen naar Engeland maakten. Ik kan boeken vol over Frou schrijven, wat hebben we een hoop gedeeld, lief en leed. Lief meisje van me, we missen je...

Uiteindelijk begon het jarenlange gebruik van prednison (vanwege artritis in de achterpoten) zijn tol te eisen en raakte haar lichaam op...

Freya, bedankt voor het verwezenlijken van mijn droom, je hebt mij zoveel moois gegeven!

Freya's pagina

Freya heeft 1 nestje gekregen met in totaal 7 nakomelingen.

Fenna-Ansi von den Bestthorritzen

"Fenna"

13 mei 2003                            -                          22 december 2014

In juli 2012 verscheen Fenna als herplaatser op de site van haar fokker. Haar eigenaren gingen scheiden en hierdoor was er geen tijd meer voor Fenna... Ik zag deze mededeling en wist gelijk dat dit hondje wat voor pap zou zijn. Het contact werd gelegd en al gauw was de knoop doorgehakt!

Fenna was geweldig! Exact twee jaar en vijf maanden waren zij en pap onafscheidelijk. Op het moment dat mijn ouders haar voor het eerst ontmoetten om haar op te halen, had Fenna haar baas al uitgezocht. Ze adoreerde mijn vader en dat gevoel was geheel wederzijds! Ze liepen samen nog een paar proeven en trainden met grote regelmaat. Hier genoten ze beide enorm van.

In juli 2014 werd Fenna ziek en werd daarna nooit meer helemaal de oude. In oktober volgde de verklaring, het vonnis was lymfeklierkanker en in december ging ze plots hard achteruit.... De schaduw van pap zal weer even heel leeg zijn........

Angelika, thank you so much for this wonderful Flatcoat, she will be greatly missed.....

Fenna, bedankt voor alle liefde en steun die je mijn papa hebt gegeven toen hij het zo zwaar had!

Fenna's pagina

Fenna heeft 1 nestje gekregen met in totaal 9 nakomelingen.

Lilybrook Jackanape Jasper

"Jasper"

27 februari 2004                              -                             13 januari 2015

Jasper, Jassebas, Bassie, onze teddybeer, knuffelbeer en ons dikkopje...

Met 4 maanden mochten we hem ophalen in Engeland. Hij was toen al een hele hond. Relaxed onderging hij de lange reis naar huis. Bij thuiskomst was er vanwege een voeltbalwedstrijd wat vuurwerk in de wijk. Hij bekeek het aandachtig en was er niks van onder de indruk! Lekker stabiel ding!

Jasper groeide uit tot een flinke kerel. Niet persé hoog, maar met heel veel body en heel veel haar. En ja, zijn hoofd was ook wat groter dan wat je graag bij een Flatje zag Zo stoer als hij eruit zag, zo gevoelig was hij in de omgang. Hij wilde dolgraag alles goed doen en een boze baas maakte hem heel ongelukkig... Maar boos hoefde je eigenlijk nooit op hem te zijn, Jasper was de braafheid zelve! Dit karakter heeft hij enorm doorgegeven aan zijn dochter Holly. En pas nadat ik Holly kreeg, begon ik Jasper ook echt volledig te begrijpen. Wat een kopietjes die twee! Zo mooi om hem dan later ook bij ons in huis te krijgen, zo hadden we opa Jasper, oma Freya, moeder Holly en kleindochter Lizzy, heerlijk!

Jasper kreeg vlak voor zijn 10de verjaardag een tumor achter zijn schouder. Deze leek operabel en daar kozen we dan ook voor. Helaas zijn tijdens de operatie de meeste zenuwen naar zijn rechter voorpoot beschadigd en was zijn poot alle functie kwijt.... Bovendien kon niet de volledige tumor worden verwijderd.... Zijn laatste jaar is niet makkelijk geweest, maar hij droeg zijn lot als een echte Flatcoat: aanpassen en doorgaan met een altijd kwispelende staart. Rennen en een feestje bouwen kon immers ook op drie poten. Uiteindelijk groeide de tumor tegen zijn luchtpijp aan en moesten we de knoop doorhakken...

Patrick and Michele, thank you so much for this wonderful Flatcoat, he will be greatly missed.....

Jasper, bedankt voor alles, voor je blijdschap, je energie, je positiviteit en voor je kinderen en kleinkinderen!

Jasper's pagina

Jasper heeft 2 nestjes gegeven met in totaal 12 nakomelingen.

Dark Devotion Miss Miracle

"Gina"

7 december 2006                              -                             27 april 2015

Gina, Gientje, Gien Drakestien, de eerste Flatcoat van Danny en Serge en de moeder van onze Miracle-pups.

Als pupje leerde ik Gina kennen, daar ze bij mij kwam trainen als hummeltje van net 4 maandjes oud. Gina groeide uit tot een zelfstandige dame met enorm veel werkaanleg. Vooral die werkaanleg was geweldig: zeer veel drive, zeer veel snelheid en een enorm doorzettingsvermogen! Gina was een Flatcoat zoals je ze graag ziet: naast haar werkaanleg had zij een mooi uiterlijk en een heel makkelijk sociaal karakter.

Ik ben er trots op dat ik Gina's nestje mocht grootbrengen en Danny en Serge op die manier een dochter van hun Gien kon geven. Dochter Fendi moet het nu zonder haar mama doen....

Gien kreeg een tumor aan haar elleboog en al snel zaaide die uit naar haar longen...

Danny en Serge, bedankt voor jullie vertrouwen, we zullen Gina enorm missen...

Gina's pagina

Gina heeft 1 nestje gekregen met in totaal 6 nakomelingen.

Casblaidd Hazel Hera

"Hera"

14 januari 2005                              -                             8 maart 2017

Hera, Herebeer, Beertje of zoals mijn vader ook wel zei Beremans. Wat had Hera een mooi karakter, zo lief, zo makkelijk en wat een talent liet ze zien op de jachttraining! Zij zou het helemaal gaan worden, zowel op de wedstrijden als in de fok. Helaas liep het allemaal anders.... Hera ontwikkelde schotangst, dus einde werkcarriere... En Hera had zware spondylose en kreeg daarbij -op pas 3-jarige leeftijd- ook nog een hernia, waardoor ze een flinke operatie moest ondergaan. Gelukkig doorstond ze de operatie goed en heeft ze daarna weer goed kunnen lopen.

Hera had een gouden karaktertje en is samen met Fenna de grote steun en toeverlaat geweest voor mijn papa, in de tijd dat mijn moeder ziek werd en uiteindelijk overleed. Waar mijn pap was, waren Hera en Fenna. Hera had het niet makkelijk in haar leventje. Bij de schotangst kwam ook nog angst voor vuurwerk en voor onweer en dat gaf haar enorm veel stress... Toch was ze over het algemeen een hele blije en typische Flat, een echte ambassadeur voor het ras!

Ze heeft ondanks alle ongemakken een prachtige leeftijd gehaald, maar kreeg op 12-jarige leeftijd waarschijnlijk de ziekte van Cushing. Nog voor alles vastgesteld kon worden en voor we een behandleing konden starten, ging ze zo hard achteruit, dat we haar wel moesten laten gaan...

Hera, je was geweldig, dank voor je 12 jaar lange vriendschap met pap, we missen je.....

Hera's pagina

Hera heeft geen nakomelingen.

Trapa-Ansi von den Bestthorritzen

"Hailey"

11 augustus 2012                              -                             8 april 2018

Hailey had een Flatcoatkarakter zoals ik het zo graag zie. Ze was lief naar alles en iedereen en altijd vrolijk! Werken zat haar in de genen en dat deed ze dan ook met heel veel passie. Van begin af aan deed ze me zo denken aan mijn Freya, net zo'n turbo-teefje in kleine verpakking.

Hailey woonde bij René en Mariska, maar zij waren zo lief om haar aan mij uit te lenen voor een nestje. Hier ben ik ze ontzettend dankbaar voor! Ik had ze zielsgraag in 2018 een dochter gegeven vanuit het tweede nestje dat we met Hailey planden, maar helaas liep alles anders.....

Hailey werd ziek -waarschijnlijk de ziekte van Lyme- en kreeg neurologische storingen die zich uitten als epileptische aanvallen. De reguliere en holistische artsen konden hier geen verandering in brengen en na ongeveer 10 maanden keihard knokken, moest de strijd worden opgegeven. Hailey's lijfje was op....

Hailey, je was zo'n heerlijk kroelkippie, zo'n lief meisje! Dank voor je acht prachtige pupjes.....

Hailey's pagina

Hailey heeft 1 nestje gekregen met in totaal 8 nakomelingen.

 

Copyright (c) 2005 Jackanape's. All rights reserved.

 

info@jackanapes.nl